Το ναυάγιο του πλοίου «ΟΔΥΣΣΕΑΣ»

 

(Η δημοσίευση του «Αγνοούμενου» της Ιουλίας Ζαννάκη στις 23 Νοεμβρίου προκάλεσε μεγάλη αίσθηση. Την διάβασαν 1600 αναγνώστες σε 2 μέρες! Ανάμεσα στα πολλά μηνύματα που λάβαμε και δύο e-mail πολύ συγκινητικά: το ένα της συζύγου του ανδριώτη μάγειρα και το άλλο της κόρης του ανδριώτη καπετάνιου. Υποσχεθήκαμε πως θα επανέλθουμε. Και επανερχόμαστε με την δημοσιεύση της συγκλονιστικής περιγραφής του Ρώσου καπετάνιου που έσπευσε για βοήθεια στο άτυχο ελληνικό πλοίο. Κάπως έτσι γράφτηκαν μερικές άγνωστες σελίδες της ναυτικής Άνδρου και της ιστορίας των πατεράδων μας για την οποία τόσα λίγα έχουν καταγραφεί μέχρι σήμερα – Εν Άνδρω).

 

Το σοβιετικό πλοίο “SS PASSAT” έλαβε σήμα κινδύνου από το δεξαμενόπλοιο "ΟΔΥΣΣΕΑΣ" στις 10 Νοεμβρίου 1988 και ώρα Γκρήνουιτς 3:30 στο Βόρειο Ατλαντικό σε γεωγραφικό πλάτος 52 μοιρών 38 λεπτών βόρειο μήκος 34 μοιρών 39 λεπτών. Το ρώσικο πλοίο έσπευσε και έκανε ότι ήταν δυνατόν να βοηθήσει το ελληνικό δεξαμενόπλοιο και τους 27 ναυτικούς του, εκ των οποίων οι 3 ανδριώτες. Το ναυάγιο του "ΟΔΥΣΣΕΑ" αναφέρεται ως μια από τις μεγαλύετρες περιβαλοντικές καταστροφές στην ιστορία της ναυτιλίας¨χύθηκαν στη θάλασσα 132.157 τόνους πετρέλαιου.

Ακολουθεί η αναφορά του Ρώσου πλοιάρχου του σοβιετικού πλοίου SS PASSAT:

«Στις 10 Νοεμβρίου 1988 μετά από τη λήψη σήματος SOS από το  δεξαμενόπλοιο "OΔΥΣΣΕΑΣ" χωρίς καθυστέρηση κατευθυνθήκαμε προς αυτό για βοήθεια. Στις 04:30 ώρα Γκρήνουϊτς  και 01:40 τοπική ώρα ήρθαμε σε επικοινωνία μέσω UKW

Σύμφωνα με τις πληροφορίες από το δεξαμενόπλοιο "ΟΔΥΣΣΕΑΣ" ακολουθούσε πορεία 80 με ταχύτητα 8 κόμβων και βρισκόταν ανατολικά 05:00 ώρα Γκρήνουϊτς. Όταν πλησιάσαμε σε απόσταση 15 μιλίων ελάβαμε το μήνυμα άτι το δεξαμενόπλοιο κόπηκε σε δύο μέρη και ότι όλο το πλήρωμα από 27 άτομα βρισκόταν στο τμήμα της πρύμνης. Επικρατούσε μεγάλη τρικυμία, ο άνεμος ήταν δυτικός 21m/secκαι ύψος κύματος 7,5 μέτρων.

Στις 06:00 ώρα Γκρήνουϊτς η επικοινωνία με το δεξαμενόπλοιο διακόπηκε. Στα σήματά μας δεν απαντούσε κανένας. Είμαστε σε απόσταση 5 μιλίων.

Στις 06:28 ώρα Γκρήνουϊτς είμαστε σε απόσταση 1.3 μιλίου και ήταν σκοτάδι. Το ραντάρ έδειχνε τα δύο μέρη του πλοίου, τα κτίσματα της πρύμνης του πλοίου ήταν φωτισμένα, διακρίνονταν οπτικά που βυθιζόταν στο νερό. Κατά την είσοδο στο νερό των προβολέων του δεξαμενόπλοιού εκδηλώθηκε πυρκαγιά η οποία πολύ σύντομα επεκτάθηκε γύρω από το δεξαμενόπλοιο σε μεγάλη περιοχή χυμένου πετρελαίου. Στο φως της φωτιάς επάνω στο νερό δε διακρίναμε βάρκες ούτε ανθρώπους, ούτε άλλα αντικείμενα.

Αρχίσαμε την αναζήτηση ναυαγών φωτίζοντας στο σκοτάδι την επιφάνεια της θάλασσας με τους προβολείς τον πλοίου μας. Τοποθετήθηκαν πολλοί παρατηρητές. Στις 08:30 ώρα Γκρήνουϊτς η πυρκαγιά έσβησε όταν κάηκε η κύρια μάζα του χυμένου στην επιφάνεια της θάλασσας πετρελαίου. Το πρυμναίο τμήμα τον δεξαμενόπλοιού βυθίσθηκε. Το τμήμα της πλώρης παρέμενε, το δεξιό τμήμα της πλώρης εξείχε από το νερό περίπου 10 μέτρο. Το υπόλοιπο μέρος ήταν κάτω από το νερό από όπου έβγαινε πετρέλαιο και εξαπλώνονταν στην επιφάνεια τον νερού.

Το PASSAT ερεύνησε την περιοχή τον δυστυχήματος με διάφορες πορείες συνεχίζοντας την αναζήτηση ναυαγών. Στις 10:15 ώρα Γκρήνουϊτς ανακαλύψαμε μια κενή και καμένη βάρκα. Στις 12:12 ώρα Γκρήνουϊτς πλησίασε το καναδικό αεροπλάνο RESCUE 115 και συνεχίσαμε τις κοινές προσπάθειες. Στις 12:36 ώρα Γκρήνουϊτς το αεροπλάνο ανακάλυψε μια δεύτερη βάρκα την οποία εξετάσαμε και ήταν επίσης κομμένη και κενή. Συνεχίσαμε τις κοινές προσπάθειες σε συνθήκες τρικυμίαc, ύφος κύματος 8 - 9 μέτρων. Στις 17:00 ώρα Γκρήνουϊτς στη θέση του αεροπλάνου RΕSCUE 115 έφθασε το αεροπλάνο RΕSCUΕ 116.

Συνεχίσαμε την κοινή αναζήτηση ναυαγών. Στις 16:35 ώρα Γκρήνουϊτς είδαμε για τελευταία φορά την πλώρη του πλοίου που σκεπάσθηκε από το νερό. Στις 18:48 ώρα Γκρήνουιτς. το αεροπλάνο RΣSCUE 116 διέκοψε την αναζήτηση και αναχώρησε . Στις 19:00 ώρα Γκρήνουιτς μετά από έρευνα της περιοχής της καταστροφής διακόψαμε την αναζήτηση λόγω του σκότους.

Από κοινού με το καναδικό αεροπλάνο διερευνήθηκε σε μεγάλη έκταση η περιοχή τον ατυχήματος, ελήφθησαν όλα τα δυνατά μέτρα για την αναζήτηση ναυαγών σε δύσκολες καιρικές συνθήκες, ωστόσο, δυστυχώς, δε βρέθηκε κανένας.

Στις 11 Νοεμβρίου 1988 η έρευνα συνεχίσθηκε από καναδικά αεροπλάνα, αλλά δε βρήκαν ναυαγούς.

Εκφράζουμε βαθύτατα συλλυπητήρια στις οικογένειες και συγγενείς των μελών του πληρώματος τον δεξαμενόπλοιου "ΟΔΥΣΣΕΑΣ".

Με εκτίμηση

O καπετάνιος ΤΟΛΟΧΟ»

 

ΑΦΗΣΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ

People in this conversation

  • Επισκέπτης - ΚΛΕΨ-ΥΔΡΑ

    Συγχαρητήρια στο Εν Άνδρω! Τα άρθρα σας είναι ανθρώπινα και συγκινητικά!
    Δεν έχω λόγια παρά μόνο, να σας ευχηθώ να συνεχίσετε να υπάρχετε και να βοηθάτε το νησί
    με το δικό σας λιθαράκι. Και Ο Θεός να δίνει δύναμη και κουράγιο και υγεία σε αυτούς που μείναν πίσω.

  • Επισκέπτης - Αμαλία Γρηγόρα

    Κ. Μπασαντή σας ευχαριστώ πολύ.
    Δείχνετε με αυτό το άρθρο ότι είστε ένας άνθρωπος με ευαισθησίες.
    Μετά από 27 χρόνια τιμάτε τους Ανδριώτες ναυτικούς του Οδυσσέα.
    Τον πλοίαρχο Λεονάρδο Στεφανή από τ’ Απροβάτου, τον μάγειρα Ανδρέα Γρηγόρα από το Βιτάλι - Γαυρίου και τον Μπόμαν Δημοσθένη Μάνεση από την Βουρκωτή.

    Για τις οικογένειες που μείναμε πίσω, δεν έχουν φύγει, είναι πάντα δίπλα μας, αλλά και μακρυά μας, σε ένα μπάρκο ταξιδεύοντας στη θάλασσα των αγγέλων.

    Από τα βάθη της ψυχής μου, προσεύχομαι και παρακαλώ τον Άγιο Νικόλαο να ήταν το ναυάγιο του Οδυσσέα, η τελευταία φορά που η Άνδρος "έχασε" ναυτικούς.
    Παρακαλώ και προσεύχομαι στον Άγιο Νικόλαο να έχει γαληνεμένες θάλασσες για όλους τους ναυτικούς μας.