Ακροβάτες και ζογκλέρ στο Φεστιβάλ Άνδρου (φωτογραφίες & βίντεο)

Κατηγορία: ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Δημοσίευση: 03/08/2016 Σχόλια: 0

Αυτή την φορά οι ξυλοπόδαροι άρχισαν τα ακροβατικά για χάρη της κάμερας του Εν Άνδρω (φωτο΅Εν Άνδρω.gr).

Αυτή την φορά το θέαμα του δρόμου στο αφιέρωμα Φελίνι περιείχε ακροβατικά και παιχνίδια. Οι υπαίθριοι παρουσιαστές του αυτοσχέδιου θεάματος στην ανοιχτή πλατεία Γηροκομείου άρχισαν τα ακροβατικά για χάρη της κάμερας του «Εν Άνδρω» θυμίζοντας μας όχι μόνο σκηνές από την ταινία La Strada (Ο δρόμος) που ακολούθησε, αλλά και σκηνές της δικής μας παιδικής ηλικίας. Γιατί ποιος από όλους όταν ήταν παιδί, αλλά και ποιο από τα σημερινά παιδιά δεν ξετρελαίνεται με αυτούς τους υπαίθριους περφόμερ;

Ένα εντυπωσιακό βίντεο με ακροβατικά και ζογκλερικά στους δρόμους της Άνδρου (βίντεο: Εν Άνδρω).

Ποιος δεν χαζεύει ώρα ακόμα και σήμερα αυτές τις πανάρχαιες παραστάσεις στους δρόμους; Παραστάσεις ζογκλέρ, ακροβατών, ταχυδακτυλουργών κλπ που κάποτε πλημμύριζαν τους δρόμους της αρχαίας Ρώμης πριν «μετακομίσουν» αργότερα στους ιπποδρόμους. Και μετά να ξανααπλωθούν στους μεσαιωνικούς δρόμους της Ευρώπης πριν φτάσουν μέχρι εμάς ακόμα και σήμερα με όλα τα νέα και παλιά κόλπα τους;

Τεράστιες σαπουνόφοσκες μέσα στις οποίες ο ζογκλέρ βάζει τα παιδιά!!! (φωτο: Εν Άνδρω).

Κυνηγώντας τις μεγάλες σαπουνόφοσκες (φωτο: Εν Άνδρω).

Ποιος δεν χάζεψε ώρα πολύ αυτοσχέδιες παραστάσεις δρόμου, τα ζογκλερικά και τα ακροβατικά όπου τις συνάντησε στις μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις, αλλά και στους παράδρομους των μεγάλων διεθνών φεστιβάλ;

Χαιρετώντας μικρούς και μεγάλους (φωτο΅Εν Άνδρω).

Σα να πετάνε με ένα πήδημα τόσα μέτρα από το εδαφος οι δύο ακροβάτες (φωτο: Εν Άνδρω).

Και ποιος δεν ενθουσιάζεται και σήμερα με το γιορταστικό κλίμα που αυτές φέρνουν; Από αυτή την άποψη μπορεί οι ταινίες του Φελίνι να μην προσέλκυσαν μέγα πλήθος, αλλά προσέλκυσαν τους μυημένους και ένα καλλιεργημένο κοινό μερικών εκατοντάδων θεατών. Και συνάμα έδωσαν την ευκαιρία να ξαναθυμηθούμε τα εντυπωσιακά θεάματα των παραστάσεων του δρόμου, που όλοι αγαπήσαμε. Και επιπλέον μας αναβάπτισαν στην χαρά της παιδικότητας που αυτές κρύβουν ακόμα μέσα τους, καθώς βλέπαμε την πιτσιρικαρία της Χώρας να ξετρελένεται με αυτές.

Όπως βλέπετε μόνο εύκολο δεν είναι ακόμα και να σταθείς πάνω στο μονόροδο (φωτο΅Εν Άνδρω).

Μετά από αυτή την υπαίθρια παράσταση, αν και ήταν λίγο νωρίς σχετικά, ήταν πολύ ενδιαφέρον να πάει στο θέατρο και να ακούσει κανείς την γλαφυρή εισήγηση για την ταινία La Strada (που αναφέρεται σε αυτές) του παλιού γνώριμου Περικλή Χούρσογλου, σκηνοθέτη μιας νεώτερης γενιάς με έργο στο ελληνικό σινεμά.