Ανήμερα του Αγίου Παντελεήμονα στην Άνδρο…
Μουντό πρωινό. Θες γιατί τα σύννεφα συνέχιζαν στον ουρανό. Θαμπός και ο Άγιος Παντελεήμονας που γιόρταζε χθες. Αυτή θαμπάδα της φύσης και της ψυχής δεν μπορεί εύκολα να ελαφρώσει με όσα συνέβησαν απέναντι. στην Αττική. Είναι οι ιστορίες νεκρών και ζωντανών που απλώνουν παντού κι αφήνουν βουβό το εθνικό ακροατήριο. Το δείχνει η κάμψη των ημερών στις μετακινήσεις, στις εξόδους, στο χαμένο χαμόγελο των διακοπών. Μια Ελλάδα παρακολουθεί βουβή το απύθμενο θράσος μιας ανεκδιήγητης κυβέρνησης που δηλώνει: “όλα πήγαν καλά. δεν μπορούσε να γίνει τίποτα καλύτερο”! “Ω, Θεέ μου” μουρμουρίζεις κοιτώντας απέναντι τον Άγιο Παντελεήμονα που αχνοφέγγει στις αχτίδες του πρωινού ήλιου την μέρα της γιορτής του (φωτ. Εν Άνδρω).
Κοιτώντας τον πέτρινο τρούλο του βυζαντινού μοναστηρίου και την Χώρα στο βάθος να ξανοίγεται στο Αιγαίο η σκέψη γαληνεύει. Ίσως μια στιγμή προσευχής είναι μια ανάσα να βγάλεις την μέρα. Να απομακρυνθείς κάπως από τα καταθλιπτικά γεγονότα και να αφεθείς στην τελετουργία της μέρας και στην φυση της Άνδρου που γαληνεύει τις ψυχές (φωτ. Εν Άνδρω).
Πλήθος έχει φτάσει και εφέτος στο μοναστήρι από όλη την Άνδρο και πολλά μέρη της Ελλάδας ανημερα της γιορτής του Αγίου. Παλιές παραδόσεις που επανέρχονται κι αποτελούν σημάδια αναφοράς της καλοκαιρινής ζωής του νησιού αιώνες τώρα. Κάποτε έφταναν μέχρι εδώ με άλογα, σήμερα φτάνουν με τους “‘άλογα” της ιπποδύναμης των αυτοκινήτων που απλώνουν παντού… (φωτ. Εν Άνδρω).
Πάντως μερικοί εξακολουθούν να φτάνουν μέχρι σήμερα εδώ με πραγματικά άλογα. Που τα “παρκάρουν” ανάμεσα στα παρκαρισμένα αυτοκίνητα!!! (φωτ. Εν Άνδρω).
Στο ψαλτήρι της λειτουργίας πλήθος ψαλτάδων από παντού. Και ο Ευδόκιμος πάντα στη θέση του πάνω από 60 χρόνια. “Άγκυρα” της μονής και αναφορά όλης της Άνδρου, μαζί με το βυζαντινό μοναστήρι της Παναχράντου, στην Ελλάδα… (φωτ. Εν Άνδρω).
Λειτούργησε ακόμα μια χρονιά ο επίσκοπος Άνδρου-Σύρου-Τήνου-Μυκόνου Δωρόθεος ΙΙ. Παραβρέθηκαν λιγότεροι τοπικοί άρχοντες. Μας έκανε εντύπωση δημοτικός σύμβουλος της συμπολίτευσης, λαϊκός άνθρωπος, που ήρθε αργότερα και είπε “ήρθα μόνο για να ανάψω ένα κερί χρονιάρα μέρα. δεν έχει νόημα να πάω καθυστερημένος μόνο στο τραπέζι”… (φωτ. Εν Άνδρω).
Εκατοντάδες οι πιστοί. Επισκέπτες από παντού. Να σημειώσουμε τις αναφορές στη τραγωδία της Αττικής. Μια προσευχή από όλους για όσους χάθηκαν άδικα… (φωτ. Εν Άνδρω).
Βλέποντας από μακριά τους εκατοντάδες επισκέπτες της μέρας η σκέψη πάει στην ιστορία, αλλά και στον σημερινό ρόλο του μοναστηριού. Στην ιστορία των 10 αιώνων που έχει καταγράψει ο θρύλος, η μαρτυρία εγγράφου του 18ου αιώνα της Κωνσταντινούπολης και η αρχιτεκτονική του κτίσματος. Και στη σημερινή παρουσία της που είναι η πιο δράστήρια κοινωνικά στο νησί και η πιο εξωστρεφής πανελλάδικά Μονή της Άνδρου… (φωτ. Εν Άνδρω).
Με το τέλος της σεμνής τελετής της γιορτής ήρθε η ώρα της διάσημης μακαρονάδας του μοναστηριού. Διάσημης όσο και ο Ευδόκιμος που την ταξίδεψε με την σάλτσα του παντού. Μαγειρεύτηκαν 13 κιλά μακαρόνια. Εθελοντές πολλοί… (φωτ. Εν Άνδρω).
Πλούσια τα ελέη του Θευού στο τραπέζι της Μονής την μέρα της γιορτής. Εκτός της μακαρονάδας κόκκινο κρασί ντόπιο και η πατροπαράδοτη ανδριώτικη φουρτάλια με πατάτες και μυρωδικά. Χργσιμοποιήθηκαν 13 κιλά πατάτες. Διέπρεψε ο Μωράκης ως μάγειρας, όπως κάθε χρόνο… (φωτ. Εν Άνδρω)
Μια τελευταία εικόνα από την ώρα του φαγητού όπου παρακάθησαν δεκάδες από τους εκατοντάδες που έφτσαν μέχρι εκεί. Κυριάρχησε ο εθελοντισμός πολλών ανθρώπων. Εδώ οι δύο μοναχοί του μοναστηριού επί το έργον μετά την λειτουργία. Μέσα στο θαμπό πρωινό, καθώς παρακολουθούσαμε από απόσταση τα δρώμενα, όλα μάς έδιναν μια εικόνα ελπίδας. Και του χρόνου…(φωτ. Εν Άνδρω).
“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”