Άνδρος: Σβήνει ο ιστορικός πλάτανος στην πλατεία Καΐρη
Πρόσφατη φωτογραφά του ιστορικού πλατάνου της πλατείας Καΐρη στην Χώρα της Άνδρου. Ότι απέμεινε από το δέντρο σε μια τελευταία προσπάθεια να σωθεί (φωτ. Εν Άνδρω).
Αργοσβήνει ο ιστορικός πλάτανος της πλατείας Καΐρη στην Χώρα της Άνδρου. Το δέντρο που στάθηκε αιώνες «άγρυπνος φρουρός» (χειμώνα-καλοκαίριι) της πιο ιστορικής πλατείας της Άνδρου σβήνει, αν δεν έχει πια σβήσει…
Το δέντρο-σύμβολο της πλατείας και της Χώρας, το δέντρο λογοτεχνική αναφορά του Ανδρέα Καραντώνη, φωτογραφική αναφορά του Ανδρέα Εμπειρίκου, δημοσιογραφική αναφορά του Αντώνη Πολέμη, όπως όλα δείχνουν, χάνεται παίρνοντας μαζί του και τις μνήμες γενεών που μεγάλωσαν, έπαιξαν, χόρεψαν, τραγούδησαν, ήπιαν τον καφέ και το ούζο του και συζήτησαν για ώρες και μέρες κάτω από την φιλόξενη φυλλωσιά του.
Ο ιστορικός πλάτανος τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια.
Είναι η δεύτερη και μεγαλύτερη απώλεια ενός δέντρου συμβόλου της Χώρας και της Άνδρου. Το πρώτο ηταν ο φοίνικας του δημαρχείου που αφέθηκε να πέσει από ένα μπουρίνι. Χρόνια ζήταγε ο έρμος μια βοήθεια να σταθεί. Δεν του την έδωσε κανείς. Κι έπεσε. Τώρα ήρθε η σειρά του πλάτανου της πλατείας Καΐρη. Σχεδόν ποτέ κανείς δεν τον πρόσεξε τον έρμο. Αυτός μας φρόντιζε όλους κάτω από τα φιλόξενα κλαδιά του. Οι αρμόδιοι δεν τον φρόντισαν ποτέ. Κι όμως αυτός φιλότιμος άντεχε χρόνια τώρα.
Όμως ήρθε το τελευταίο κτύπημα και τον λύγισε. Εδώ και τρία χρόνια οι μεγάλες εκσκαφές που έγιναν στην πλατεία να περάσουν οι αγωγοί αποχέτευσης της πόλης έκοψαν μεγάλο μέρος των ριζών που απλώνονταν κάτω από τις πλάκες προς το κέντρο της πλατείας. Το δέντρο έχασε δυνάμεις. Στη συνέχεια άρχισε να μην έχει πολλά φυλά και μετά άρχισαν να μαραίνονται κλαδιά του.
Ο πλάτανος το περσινό Πάσχα. Το δεντρο με αραιά φύλλα δείχνει πως έχει πάρει την κάτω βόλτα. Παρόλα αυτά είναι εκεί και φιλοξενεί δεκάδες επισκέπετες κάτω από τα ανετυπωασικα κλαδιά του (φωτ. Εν Άνδρω).
Ο Δημήτρης Μενδρινός, ιδιοκτήτης του ομώνυμου παρακείμενου καφέ-ουζερί «Πλάτανος» ανησύχησε με τα πρώτα σημάδια. Ο πλάτανος ήταν η αυλή του, η διαφήμιση του, η εικόνα του στον κόσμο. Έτρεξε, ρώτησε, έφερε τους γεωπόνους του Δήμου. Όλοι διαπίστωσαν αδυναμία του δέντρου. Πιθανή αιτία τα έργα για την αποχέτευση. Άρχισαν να του ρίχνουν φάρμακα αναζωογόνησης ή και για πιθανή αρρώστια. Και να το ποτίζουν τακτικά. Τίποτα. Η κατάσταση έβαινε επιδεινούμενη.
Στην υπόθεση μπήκε και ο Σπύρος Πολέμης που ανησύχησε και έστειλε δικό του γεωπόνο. Φάρμακα για να αναζωογονηθεί το δέντρο, ποτίσματα κλπ. Όμως το δέντρο συνεχώς έσβηνε και ξεραινόταν. Αποφάσισαν να κόψουν τα μεγάλα βαριά κλαδιά που άρχισαν να ξεραίνονται μην σπάσουν και τσακίσουν ανθρώπου από κάτω τους.
Ο Δ. Μενδρινός μπροστά στο δέντρο-σύμβολο της πλατείας και τυ μαγαζιού του. Επί τριετία – με την βοήθεια κι άλλων – κάνει ότι μπορεί για να το σώσουν (φωτ. Εν Άνδρω).
Το κλάδεμα άφησε το δέντρο σαν ένα χοντρό κούτσουρο με δυο-τρία χοντρά κλαδιά. Κάτι σαν μια μνήμη πλάτανου. Και συνεχίζουν να τον ποτίζουν και να βάζουν φάρμακα μήπως και πάρει εμπρός το ιστορικό δέντρο. Αν δεν πάρει εφέτος μέχρι το καλοκαίρι υπάρχει πρόταση να το βγάλουν και να φέρουν ίσως κάποιο άλλο ανεπτυγμένο σχετικά και να το βάλλουν στη θέση του. Κατά προτίμηση πλάτανο γιατί πλέον έχει καθιερωθεί ο πλάτανος της πλατείας Καΐρη.
Περιμένουμε και θα δούμε. Προς το παρόν το Πάσχα οι επισκέπτες της Άνδρου θα βρουν την πλατεία Καΐρη χωρίς πλάτανο. Ή, μάλλον με το κούτσουρο μνήμη-πλάτανου. Και την ελπίδα πως ίσως κάποια στιγμη βρει τρόπο να ξαναζήσει το αγαπημένο δέντρο…
ΥΓ. Ότι και να τον αντικαταστήσει ο συγκεκριμένος πλάτανος κουβαλά τις μνήμες όλων μας. Κουβαλά τις μνήμες γενεών ανδριωτών και χιλιάδων επισκεπτών. Το σχήμα του έχει αποτυπωθεί στις ζωές μας. Τα φύλλα του έχουν απλώσει στις ψυχές μας. Ότι άλλο και να έρθει θα είναι ένα άλλο δέντρο. Μια άλλη ζωή. Θα είναι άλλες μνήμες, άλλες αναφορές. Για τους νεώτερους ίσως να μοιάζει καλύτερο. Για όλους εμάς που ζήσαμε τον ιστορικό πλάτανο αυτή η αργόσυρτη φυγή του και μια πιθανή ολική απώλεια θα είναι σαν μια ακόμα απώλεια μιας αγαπημένης γωνιάς, μια ακόμα απώλεια μιας αγαπημένης εικόνας, μια ακόμα απώλεια στις μνήμες ενός τόπου, αλλά και στις σελίδες λογοτεχνίας που γράφτηκαν κάτω από αυτόν.
Δ. Μπ.
Ότι και να μπει..τουλαχιστον να μην είναι ένας ακόμα κακογουστος…φοινικας…σε Αιγαιοπελαγίτικο νησί..Οχι άλλες εμμονές με “σύμβολα ” κακής αισθητικής..Κυκλαδες μένουμε Όχι στο Κάιρο..