ΧΕΡΣΑΙΑ ΖΩΝΗ ΓΑΥΡΙΟΥ: “Πάμε κι όπου βγει…”, το σύνθημα της διοίκησης Σουσούδη!!!

Του Χρήστου Βουραζέρη

Οικονομολόγου (Β.Α.), π. Προέδρου Λιμενικού Ταμείου Άνδρου

ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ: Επιπολαιότητα, λανθασμένοι χειρισμοί και έλλειψη γνώσης του Θ. Σουσούδη και των συνεργατών του, θέτουν σε κίνδυνο την περιουσία των κατοίκων της περιοχής Γαυρίου.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ: Πολλές φορές έχω επισημάνει στις συνεδριάσεις του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Άνδρου, ότι ο Πρόεδρος Θ. Σουσούδης με τις εισηγήσεις-αποφάσεις του, θέτει σε κίνδυνο την εύρυθμη λειτουργία του Ταμείου και όχι μόνο. Χωρίς όμως να έχω εισακουστεί. Φυσικά η μη μετάδοση των συνεδριάσεων, δεν επιτρέπει την ενημέρωση των Δημοτών για θέματα που αφορούν τα λιμάνια μας, κυρίως με  την λειτουργία-συντήρηση-βελτίωση-ανάπτυξη τους.

Δυστυχώς για τον Λιμενικό Ταμείο μας, επιβεβαιώνονται οι φόβοι μου, στην απόφαση του Θ. Σουσούδη για την «άνευ όρων» συνεργασία με την ΔΕΠΑΝ (Δίκτυο Ελληνικών Πόλεων για την ανάπτυξη) , για τον λόγο,  ότι δεν υπάρχει καμία εμπειρία της επιχείρησης αυτής, σε θέματα Φορέων,  που αντικείμενο έχουν  την διοίκηση Λιμένων.

Από την πρώτη κιόλας διαδικασία παράδοσης μελέτης, γίνεται φανερή η έλλειψη εμπειρίας της παραπάνω εταιρίας και η λανθασμένη απόφαση από πλευράς του Λιμενικού Ταμείου μας, να την επιλέξουμε για συνεργάτη μας, σε τεχνικά θέματα, θέτοντας σε κίνδυνο την περιουσία των κατοίκων της περιοχής Γαυρίου.

Συγκεκριμένα, ανέλαβε την μελέτη του καθορισμού της εξομοιούμενης χερσαίας ζώνης Λιμένα Γαυρίου, χωρίς να λάβει καν υπόψη της, την βασική νομοθεσία περί Αιγιαλού και Παραλίας που είναι ο Νόμος 2971 (ΦΕΚ Α285/19-12-2001) όπως ισχύει  κωδικοποιημένος μέχρι σήμερα, αγνοώντας βασικές διατάξεις.

Επίσης δεν έλαβε υπόψη της και δεν προβληματίστηκε με την απόφαση «Περί καθορισμού Αιγιαλού και Παραλίας Λιμανιού Γαυρίου» (ΦΕΚ Δ854/06-08-1996), προκειμένου να διορθωθεί μια πραγματικά λανθασμένη απόφαση. Κάτι που ομολογώ μου κάνει πραγματικά εντύπωση, πως έγινε δεκτή από την τότε Διοίκηση της Κοινότητας Γαυρίου, μια απόφαση, η οποία στην τελευταία παράγραφο, ανέφερε ότι μέσα στην ζώνη Αιγιαλού και Παραλίας, υπάρχουν αρκετά κτίσματα, τα οποία φυσικά κινδυνεύουν με απαλλοτρίωση!!

Αντί λοιπόν να προβούν σε διαδικασίες τέτοιες, ώστε να διορθωθεί αυτή η λανθασμένη απόφαση και εν συνεχεία να καθορισθεί η εξομοιούμενη χερσαία ζώνη του Λιμένα Γαυρίου, εισηγήθηκαν την παραλαβή μιας «ανορθόδοξης» μελέτης, με την οποία δημιουργούνται και άλλα προβλήματα στους ιδιοκτήτες ακίνητης περιουσίας στην περιοχή.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Πρέπει όλοι να καταλάβουμε ότι η διοίκηση ενός Φορέα, όπως το Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο Άνδρου, δεν είναι μια απλή υπόθεση και φυσικά δεν αρμόζει σε ανθρώπους που ούτε γνωρίζουν, αλλά το βασικότερο, δεν διαβάζουν και δεν έχουν  θέληση να μάθουν, διότι λανθασμένα πιστεύουν ότι τα ξέρουν όλα. Η λογική, ότι εάν μία απόφαση είναι λανθασμένη, θα μας ενημερώσει κάποια ελεγκτική-εποπτική αρχή και θα την διορθώσουμε, δεν λέγεται διοίκηση. Λέγεται άγνοια, αμέλεια, αδιαφορία! Και οδηγεί στο πουθενά! Με άλλα λόγια το σύνθημα “πάμε και όπου βγει” είδαμε που οδήγησε τα τρένα. Να μην “πάμε κι όπου βγει ” και στα λιμάνια της Άνδρου!…