ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ

Βράδιαζε όταν ο καπετάν Ηλίας άρχισε να βγαίνει με την πρύμη από το Γαύριο. Το πλοίο σαν πρωταγωνιστής που έχει ολοκληρώσει μια παράσταση χρόνων “πισωπατούσε” αποχαιρετώντας την Άνδρο που το αγάπησε και την αγάπησε…

Υπάρχουν γωνιές που δοξάζουν αυτές τις ανεμώδεις μέρες του Οκτώβρη. Υπάρχουν σημεία – ακριβώς απέναντι από την Άνδρο – που ο άνεμος των ημερών αποτελεί την πιο ένδοξη στιγμή του χρόνου. Το πλέον θεαματικό και μοναδικό είναι στην άκρη της περιοχής του Αγίου Νικολάου στην Αρτέμιδα. Μπροστά σε δύο νησάκια και στην ομώνυμη καφετέρια.

Γράφει ο ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΜΠΑΣΑΝΤΗΣ Δεκέμβριος 1988. Το “Άγαλμα της Ελευθερίας”, οι Δίδυμοι και το Μανχάταν από ψηλά από ένα αεροπλανάκι “πάιπερ” (Έχουν περάσει 20 χρόνια από την 11 Σεπτεμβρίου 2001 όταν ο τροχός της Ιστορίας άρχισε να περιστρέφεται ανάποδα. Οι ΗΠΑ τότε εισέβαλαν στο Αφγανιστάν. Τώρα έφυγαν από το Αφγανιστάν! Εμείς είμαστε νεότεροι και μεγαλώσαμε.…

Τελευταίο Σαββατοκύριακο τ’ Αυγούστου. Η πρόσκληση για Τήνο-Σύρο φάνταζε θελκτική. Το πρωινό Superferry θελκτικότερο. Η θάλασσα ακύμαντη. Μπουνάτσα όπως είπε ο καπετάν-Θανάσης όταν μας είδε μπροστά του συζυγικώς, με τα σακίδια, έτοιμους για την εξόρμηση στα διπλανά νησιά όπου μας περίμεναν στην Τήνο ο τηνιακός ποιητής, συγγραφέας, έκδοτης και διοργανωτής του ετήσιου διεθνούς φεστιβάλ ποίησης…