Παλιές γειτονιές της Τήνου

 (Ένα ποίημα υπό εξέλιξη) Του Ντίνου Σιώτη

Δέχομαι καταιγισμό εικόνων από όλες τις

ηλικίες όλες τις εποχές όλες τις χώρες που

ταξίδεψα έζησα ή μετοίκισα προσωρινά

 

δέχομαι θερμοκήπια βιβλίων συναξάρια

αγίων βίους οσίων επιστρέφω σ’ ανοιχτούς

δρόμους που τους θεωρούσα κλειστούς

 

διαλύω ανέμους με τις σκιές τους όπως

πέφτουν απότομα στις ιερές πεζούλες της

νήσου Τήνου μαζεύω αλώνια χωράφια

 

περιστεριώνες (αιώνες συλλεκτικά κομμάτια

σοφίας) διανύω παλιές γειτονιές που είναι

θαμμένες στη Μαλαματένια τον Ταξιάρχη

 

τους Τρεις Ιεράρχες στον παπά Φραντζέσκο

στον Παπά Στέλιο στον παπά Μαυρομαρά

στου μπάρμπα Χρήστου της μιας δραχμής

 

τα μπακαλιαράκια στην Κάτω Γειτονιά στο

αλάνι μπροστά στου κυρ Ζανάκη του Βιδάλη

το μπακάλικο με τον Λευτέρη τον Τσουβάλα

 

το Νίκο το Θεολοΐνα το Μάρκο τον Τσόντα

τον Παναγιώτη τον Μπανάνα το Σπύρο το

Λιμνιώτη το Φραγκούλη τον Μαλιλία το

 

Γιώργο το Μούργο τον συχωρεμένο παιδί

της Ελλάδος το Λευτέρη αλλά και το Λευτέρη

τον Κιαμά το Νότη ή αλλιώς Γιάννη Κοντοφριό

 

τον Αντώνη το Μπαρδούλη τον Γκαρδιακό το

Γιώργο που τώρα είναι στο Τέξας το Σπυρδί

της κυρά Μαρίκας το συχωρεμένο το Λάζαρο

 

όλα έχουν να κάνουν με όλους όλα συνδέονται

με τους πάντες, το κλειδί το κρατάμε, αλλά το

κλαδί της μνήμης όσο κι αν το τραβάς δε σπάει