Άνδρος 2016. Τοπιογραφίες του χειμώνα

3η ανάρτηση. Τοπιογραφίες του χειμώνα στην Άνδρο

 

Έχουμε μάθει ή τουλάχιστον θέλουμε να πιστεύουμε πως όλα τελειώνουν με happy end. Ας κλείσουμε λοιπόν κι εμείς την περιδιάβαση μας με ένα ουράνιο τόξο που λες και βγαίνει μέσα από τα σπίτια της Χώρας. Και ας ευχηθούμε “καλή χρονιά” πολύχρωμη και ωραία σαν αυτό το ουράνιο τόξο στην Άνδρο…

Κάπου εδώ ολοκληρώνεται αυτό το φωτογραφικό ρεπορτάζ που σας κράτησε συντροφιά από μιαν Άνδρο διαφορετική από αυτή που όλοι αναφέρονται στην διάρκεια της άνοιξης και του καλοκαιριού. Ο λόγος εδώ για την Άνδρο του χειμώνα. Την Άνδρο του χειμώνα. Τοπία, εικόνες, πρόσωπα. Όλα διαφορετικά Ας τα ταξιδέψουμε μαζί τους και ας ταξιδέψουν κι αυτά μαζί μας γύρω μας και μεσα μας… Εν Άνδρω χειμωνας 2015-2016

 

Όλα ξεκίνησαν με ένα μοναδικό “παγωμένο φεγγάρι” αξημέρωτα Χριστούγεννα 2015 πάνω από το νησί και τον νυχτερινό Πιτροφό…

Και όλα συνέχισαν με ένα άνοιγμα του καιρού και ένα ξαφνικό αστραποβόλημα ξημερώματα πρωτοχρονιάς του 2016 

Ακολούθησε το πρώτο χιόνι στην Κουβάρα και στο Πέταλο με τα σύνεφα να απλώνουν πάνω τους

Η Χώρα μοναδική ανάμεσα στην καταιγίδα, στη συνεφιά και στα ξαφνικά φωτεινά διαλείμματα του απογεύματος. Ακρογωνιαίο σημάδι και κόσμημα μπροστά στο Αιγαίο ο Τουρλίτης: φάρος ορόσημο μιας εποχής ακμής, αλλά και μιας ιστορίας. Ένα κομμάτι στις ζωές όλων μας…

Σπίτια ανοικτά ή κλειστά στο Άνω Υψηλού, στις Άνω Στραπουργιές, στις Άνω Μένητες. Εικόνες θαμπές ενός συνεφιασμένου απογεύματος από το μπαλκονάκι της Παναχράντου…  

Τίτλοι φωτογραφικών πινάκων: τοπία μετά την καταιγίδα. Πάνω οι θαμπές χειμωνιάτικες Μένητες. Κάτω η “ζωγραφιά” της Χώρας στην γαλήνη του χειμώνα. Από το μπαλκονάκι της Παναχράντου. 

 Τίτλος φωτογραφικών πινάκων: Χωρίς ηλεκτρικό ή νυχτερινές “τοπιογραφίες” εσωτερικών χώρων. Στο Απόρθητο με τον Ιάκωβο μετά την καταιγίδα.

 Το Super Ferry II δένει στο Γαύριο μέσα στη βροχή. Ο καπετάν Τάσος στην βαρδιόλα κάνει κουμάντο. Εικόνες χειμερινές και συναρπαστικές της ζωής μιας άλλης Άνδρου… 

2η ανάρτηση. Πρωτοχρονιά 2016: διαδρομές…

Χώρα γενική άποχη: αρχικά η πρωτοχρονιά σκόρπισε παντού χιονονίφαδες…

Γενική άποψη του Βραχνού από το ελικοδρόμιο: το απόγευμα ο καιρός άνοιξε τα σύννεφα αποσυρθήκαν στα βουνά κι ένας έντονος ήλιος απλώσε παντού 

Ένα μεγάλο ουρανιο τόξο ξεκίνησε πέρα αό την Χώρα 

Το ουρανιο τόξο πέρασε πάνω την Χώρα και έφτασε στον ποταμό

Και συνέχισε σβήνοντας αργά στην θάλασσα στο Λύδι

 

Άλλος θεός στην Βουρκωτή. Ο δρόμος χιονισμένος. Το χιόνι φρέσκο. Δύσκολα περάσματα…

Η Βουρκωτή βυθισμένη στο χιόνι σχεδόν δεν ξεχωρίζει στην πλαγιά. Τι ωραία το είχε γραψει η Ζαννάκη: το χωριό που όλοι νόμιζαν πως δεν υπάρχει…

 

1η ανάρτηση. Παραμονή και πρωτοχρονιά του 2016

 

Άνδρος: ο ήλιος ανάμεσα από τα δέντρα και τα σύννεφα ζωγραφίζει την πρώτη μέρα της νέας χρονιάς με χρώματα απροσδόκητα

Το ξημέρωμα της νέας χρονιάς φάνηκε να ανοίγει ο καιρός. Όμως όχι. Οι πληροφορίες μαζί και οι φωτογραφίες που έφτασαν πρωί πρωτοχρονιάς από τον Α.Σ. ήταν πως ο δρόμος για το Γαύριο ήταν μεν ανοικτός αλλά θέλι πολύ προσοχή λίγο πριν τον Κόλυμπο. Και φυσικά στον Πιτροφό, “που έχει άλλο θεό”! Εκεί υπάρχει χιόνι και έχει κατά διαστήματα και μερικά μπουρίνια νιφάδων (να μην τα πούμε χιονοθύελλα). Και απο εκεί θέλει προσοχή.  

Είπαμε ο Πιτροφός έχει “το δικό του θεό”!!!

Από χτες το απόγευμα η Άνδρος είχε προβλήματα στα ορεινά περάσματα. Η Βουρκωτή πάντα χαμένη στο χιόνι και στην ομίχλη. Βαριά από πάνω η Κουβάρα και χιονισμένη. Από την διαδρομή που έκανε ο Β.Ψ. μερικές φωτογραφίες πιστοποιούν τις δυσκολίες στα ορεινά χωριά.

Η Βουρκωτή σταθερά χαμένη στα σύννεφα και χτες και σήμερα στα χιόνια. Ο δρόμος της πάντα θέλει προσοχή. Πόσο μάλλον όταν έχει χιονίσει όπως εδώ...

Και η Πανάχραντος επίσης χιονισμένη πάνω στους Γερακώνες. Η Αγρύπνια έγινε. Όμως όπως δείχνουν οι φωτογραφίες της Μονής “πολλοί οι κλειτοί ολίγοι δε εκλεκτοί” που κατάφεραν κι έσπασαν τον αποκλεισμό και έφτασαν για να υποδεχτούν τον καινούριο χρόνο στο ιστορικό μοναστήρι της Άνδρου παρέα με τον Ευδόκιμο, τον Αέτιο, τον Φιλάρετο. Σημασία όμως έχει πως έφτασαν. Και έζησαν μια πρωτοχρονιά αλλιώτικη: πιο χειμερινή, πιο μυστηριακή…

Πίσω η Κουβάρα χαμένη στα σύννεφα και εμπρός το Πέταλο χιονισμένο. Χαμηλά η Μεσαριά 

Η Πανάχραντος έχει “τον δικό της καιρό”! Ευτυχώς που μοναστήρι και άνθρωποι εκεί πάνω είναι παντός καιρού. Όπως παντός καιρού ήταν και η οικογένεια που έφτασε χτες βράδυ για να υποδεχτεί τον καινούριο χρόνο μαζί τους στους Γερακώνες…

Στην Πανάχραντο έφτασε χτες το απόγευμα και το κλιμάκιο του Δήμου με τον Αντώνη Λάβδα που επιβλέπει τους δρόμους. Ίσως ο πιο αθόρυβος και ο πιο πρόθυμος σύμβουλος μεχρι σήμερα. Η καλή δουλειά δεν θέλει φωτογραφικά ενσταντανέ για να αξιολογηθεί. Σε μια μικρή κοινωνία, όπως αυτή του νησιού, όλα αναγνωρίζονται: τα σωστά και τα λάθος, οι αλήθειες και τα ψέμματα, οι υπερβολές και η μετριοπάθεια…

Τα κάλαντα δύσκολα χτες. Πάνω στην πιάτσα των ταξί ο Αντώνης και ο Γιώργος ακούνε κουκουλομένοι, όπως και ο μικρός που λέει, τα κάλαντα. Κάτω δύο κοριτσόπουλα τα λένε στον παππού Λεωνίδα…

Δύο λόγια για δύο διαφορετικά κάλαντα μέσα σε μια εβδομάδα. Από τα ανοιξιάτικα Χριστούγεννα περάσαμε στην βαρυχειμωνιά της Πρωτοχρονιάς. Άρκεσε μια εβδομάδα στην ωραία και κυκλοθυμική χώρα μας όπου ο καιρός της είναι ακόμα πιο κυκλοθυμικός και από εμάς. Μας πήγε από την μια άκρη στην άλλη. Λίγοι οι μικροί που βγήκαν την παραμονή για κάλαντα. Για τον λόγο αυτό και καλύτερη η συγκομιδή. Δεν υπήρχε μεγάλος ανταγωνισμός. Όσοι άντεξαν κέρδισαν..

Ξημερώνει πρωτοχρονιά του 2016 στην Άνδρο. Ένα διάλειμμα του χιονιά πριν επιστρέψει!

Πρωτοχρονιά 2016: Ποιος είδε βάρκα στον Ψηλορείτη; Ή, έστω στο Πέταλο ρε παιδιά;

Η πολυθρόνα του βασιλιά των σκουπιδιών! Κάποιος άφησε μια παλιά πολυθρόνα δίπλα σε μια στάση στα Φάλικα!!! Δεν περνά πια λεωφορείο σκέφτηκε ας βάλω δίπλα σε ένα μνημείο αλλοτικής ζωής μια πολυθρόνα αλλοτικού καθιστικού!!! Όλα αλλοτινά ώρες-ώρες σε αυτό το νησί!!!

Κατά τα άλλα το νησί απλώνει γύρω μας όμορφο, με τις αντιθέσεις του και με τις απιθανότητες του. Όλα εναλλάσσονται γύρω μας. Μαζί και καιρός. Και σε εκπλήττουν θετικά ή αρνητικά έκπληκτο! Σε αυτή την χώρα δεν πλήττουμε ποτέ. Όπως και σε αυτό το νησί…

 “Εν Άνδρω”