Περπατώντας με το Andros – Routes από τ’ Αποίκια στα Γιάλια
Από τ’ Αποίκια στα Γιάλια. Η κοιλάδα των Αποικίων από ψηλά μέχρι τα Γιάλια (φωτο: Εν Άνδρω).
Σε μια από τις διαδρομές του «Andros–Routes» που συνδιοργάνωσε με τον σύλλογο “Αγ. Νικόλαος” των χωριών Υψηλού-Λαμύρων-Μεσαθουρίου-Στραπουργιών περπατήσαμε με σκοπό να περιγράφουμε σε ένα φωτορεπορτάζ την εμπειρία μας. Αντί να αναρτήσουμε την διαδρομή στο site για τους άλλους θελήσαμε να την περπατήσουμε και να δώσουμε στους αναγνώστες, εικόνες, στιγμιότυπα, αλλά και κίνητρο να περπατήσουν κι αυτοί στις μοναδικές διαδρομές των μοναδικών μεσαιωνικών μονοπατιών της Άνδρου.
Πρώτη στάση με μια μικρή παράκαμψη το εντυπωσιακό γεφύρι των Αποικίων μέσα σε μια ακόμα πιο εντυπωσιακή πυκνή βλάστηση. Σχεδόν δεν φαίνεται το γεφύρι από τα πελώρια δέντρα που το σκεπάζουν (φωτο: Εν Άνδρω).
Και αρχίζει το μονοπάτι για τα Απατούρια, που σε αρκετά σημεία είναι μια χαλαρή καταπράσινη διαδρομή (φωτο: Εν Άνδρω).
Σε μερικά σημεία διατειρείται το παλιό μεσαιωνικό πλακόστρωτο μονοπάτι. Όπως συμβαίνει εδώ σε αυτά τα σπουδαίας τεχνικής και αισθητικής πέτρινα σκαλιά και δίπλα τους την επίσης πέτρινη νεροσυρμή (φωτο: Εν Άνδρω).
Σε ένα χωράφι μια πελώρια ελιά άγνωστο πόσων αιώνων. Ξεχασμένη και απεριποιήτη, αλλά τόσο εντυπωσιακή (φωτο: Εν Άνδρω)
Μέχρι σήμερα έχουν συντηρηθεί διαδρομές 100 χιλιομέτρων σε όλο το νησί από την ομάδα Andros–Routes (με την οικονομική στήριξη πολλών ιδιωτών χορηγών) για τις οποίες η Άνδρος πήρε ευρωπαϊκή πιστοποίηση. Για να συνεχίσουν να συντηρούνται τα μονοπάτια αυτά το Andros – Routes έχει θεσπίσει για κάθε διαδρομή “Άγγελους Διαδρομής”. Οι “Άγγελοι” είναι δύο: ο χορηγός και ο εθελοντής πεδίου.
Ένα όμορφο εκκλησάκι στα Απατούρια. Οικισμός σπάνιας ομορφιάς (φωτο: Εν Άνδρω).
Η επικεφαλής της ομάδας Όλγα Καραγιάννη μπροστά σε έναν πύργο που διασώθηκε και μετατράπηκε σε σπίτι. Διακρίνεται η ωραία είσοδος του (φωτο: Εν Άνδρω).
Και ξάφνου ανάμεσα στα ωραία σπίτια ένας πανέμορφος κήπος. Ο κήπος του γερμανού κ. Τιλ. Διακρίνεται σε πρώτο πλάνο ένα αγαλμα του Βούδα. Το περίεργο είναι πως αν και εξωτικό στοιχείο εν τούτοις η τοποθέτηση του και η εξαιρετική διαμόρφωση του γύρω χώρου γύρω τον κάνουν ταιριαστό. Ένα ήσυχο ανδριώτικο τοπίο και στην άκρη του ένας διακριτικός Βούδας κοιτά με γαλήνια καρτερικότητα (φωτο: Εν Άνδρω).
Και συνεχίζουμε το κατέβασμα. Εδώ τα παλιά πέτρινα σκαλιά έχουν υποκατασταθεί από την “πέτρα” του τσιμέντου… (φωτο: Εν Άνδρω).
Και ξάφνου ένας μικρός δυνατός καταρρακτης σε μια νεροσυρμή που τραβάει για τα χωράφια που ποτίζει και για την ρεματιά που καταλήγει στην θάλασσα. Είναι 28 Αυγούστου και έχε να βρέξει κάτι μήνες. Όμως το νερό κυλά ασταμάτητα στα Απατούρια (Φωτο: Εν Άνδρω).
Επόμενη στάση ο πύργος του Αγαδάκη. Ανήκει στην Καΐρειο Βιβλιοθήκη και συντηρήθηκε με ευρωπαϊκά κονδύλια. Χώρος εκδηλώσεων και καλλιεργειών (φωτο: Εν Άνδρω).
Και οι απαραίτητες φωτογραφίες (φωτο: Εν Άνδρω).
Ο χορηγός (ή οι χορηγοί) προσφέρει εργατικά χέρια για τον καθαρισμό, ο εθελοντής επιβλέπει την κατάσταση της διαδρομής και συντηρεί την σήμανση σε όλη την διάρκεια του χρόνου. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε το link της ομάδας όπου θα βρείτε όλα τους τρόπους με τους οποίους μπορεί κανείς να στηρίξει την προσπάθεια: http://www.androsroutes.gr/el/
Και συνεχίζουμε πάνω από μικρά γεφυράκια που περνάνε πάνω από μικρά ποταμάκια που τρέχουν τον κατήφορο!!! (φωτο: Εν Άνδρω).
Δύο ακόμα υπέροχες αρχαίες ελιές άγνωστο πόσων αιώνων. Περιποιημένες αυτές (φωτο: Εν Άνδρω).
Η διαδρομή που επιλέξαμε να συμμετάσχουμε έχει “Άγγελο Χορηγό” την οικογένεια Τσεπέρκα και την Ελένη Κουρτέση (Shoap by El;ini) και “Άγγελο Εθελοντή” την Όλγα Καραγιάννη. Ξεκινήσαμε από την πλατεία των Αποικίων. Η διαδρομή είναι μεσαίας δυσκολίας, όπως εξήγησε η επικεφαλής κ. Όλγα Καραγιάννη, αλλά και από τις ωραιότερες, όπως συμπλήρωσε η πρόεδρος του συλλόγου κ. Μαρουλίτσα Δανιόλου. Συμμετείχαν 52 άτομα! Αρκετοί από τους οποίους ντόπιοι. Κάτι πολύ θετικό.
Και πάλι ίσιωμα. Φτανουμε στις Στενιές. Μπροστά η πρόεδρος του συλλόγου “Αγιος Νικόλαος” Μ. Δανιόλου (φωτο: Εν Άνδρω).
Ο Άγ. Γεώργιος, κάποτε παρεκλήσι των υποτακτικών του πύργου Μπίστη-Μουβελά (φωτο: Εν Άνδρω).
Και δύο ωραία άλογα. Το ένα κοιτά ξαφνιασμένο τους δεκάδες περιπατητές που περνούν κοντά του (φωτο: Εν Άνδρω).
Από τ’ Αποίκια στα Γιάλια
Στις στις Στενιές στον δρόμο για τα Γιάλια (φωτο: Εν Άνδρω).
Κατηφορίσαμε περίπου 4 χιλιόμετρα μονοπατιού στην μοναδικής ομορφιάς κοιλάδα των Αποικίων-Στενιών περνώντας μέσα από τα Απατούρια. Μέσα σε μια κοιλάδα με οργιαστικό πράσινο, νερά να τρέχουν ασταμάτητα σε πολλά σημεία. Ποταμάκια να ρέουν μαγικά. Σπίτια εξαιρετικά καλοφροντισμένα. Αρκετά πυργόσπιτα. Κάποια πρόλαβαν και σώθηκαν. Άλλα αφέθηκαν στην φθορά του χρόνου να αργοσβήνουν.
Μια ακόμα στάση για ξενάγηση στον πύργο Μπίστη-Μουβελά. Οι περισσότεροι ακούν την οδηγό να εξηγελι τα ιστορικά στοιχεία. Κάποιοι βρίσκουμε την ευκαιρία και για φωτογραφίες (φωτο: Εν Άνδρω).
Ο πύργος Μπίστη-Μουβελά. Η πέτρινη σκάλα είναι προσθετο στοιχείο του 19ου αιώνα. Ο πύργος στην ακμή του είχε στην είσοδο ξύλινη σκάλα για να μπορεί να τραβιέται πάνω και να γίνεται κάστρο όταν δεχόταν πειρατική επίθεση. Ακόμα διακρίνεται το άνοιγμα πάνω από την είσοδο που έχυναν καυτό λάδι όταν οι επιτιθέμενοι επιχειρούσαν να σκαρφαλώσουν στην πόρτα (φωτο: Εν Άνδρω).
Μια ακόμα στάση στον πύργο Μπίστη – Μουβελά στις Στενιές. Ή, μάλλον ότι απόμεινε από τον πύργο που κατοικείτο μέχρι την δεκαετία του 1970. Έκτοτε εγκαταλείφθηκε. Ο πύργος περιείλθε στην ιδιοκτησία του Δήμου Άνδρου με δωρεά. Η προηγούμενη διοίκηση ανέθεσε σε μηχανικούς να συντάξουν τοπογραφικά για να γίνει μελέτη συντήρησης. Τα τοπογραφικά έγιναν. Η σημερινή διοίκηση ακόμα δεν τα έχει πληρώσει αν και έχει περάσει παραπάνω από χρόνος. Το κακό είναι πως ενδιαμέσως έπεσε η στέγη, ενώ η ιδιοκτησία πέρασε στην Καΐρειο Βιβλιοθήκη που είναι πολύ πο δραστήρια και ίσως μπορέσει να κάνει κάτι.
Το ποτάμι που περνά κάτω από το γεφύρι του Λέοντος στις Στενιές. Αν και Αύγουστος το νερό από τις Εβρουσές εξακολουθεί τρέχει ορμητικά (φωτο: Εν Άνδρω).
Το εξιαρετικής αισθητικής γεφύρι του Λέοντος στις Στενιές. Πάνω του ξεκουράζονται οι περιπατητές. Κάτω το νερό σχηματίζοντας λιμνούλες τρέχει προς τον υδροβιότοπο των Στενιών και την θάλασσα στα Γιάλια (φωτο: Εν Άνδρω).
Συνεχίζοντας στην γεμάτη πλατάνια και κυπαρίσια ρεματιά των Στενιών προς την Φάμπρικα του Εμπειρίκου και τα Γιάλια… (Φωτο: Εν Άνδρω).
Προτελευταίος σταθμός το γεφύρι του Λέοντος στις Στενιές. Σε μια εντυπωσιακή καταπράσινη ρεματιά γεματη τρεχουμενα νερά και μοναδικής αισθητικής μονοπάτια πλάι σε μεγάλα πλατάνια και ωραία σπίτια. και τελευταίος σταθμός η Φάμπρικα του Εμπειρίκου. Ή, μάλλον ότι απέμεινε στον χρόνο από την Φάμπρικά που μοιάζει πλέον να εξαφανίζεται…
«Εν Άνδρω»
ΣΥΝΟΝΟΜΑΤΕ,
ΕΣΥ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΓΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΣΠΟΡ.
ΠΡΟΣΕΧΕ ΓΙΑΤΙ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΚΑΙ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΑ…
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Ευχαριστώ γιατρέ μου έχω κάνει και χειρότερα. Ανέβημα με τα πόδια δύο φορές στην Πανάχραντο! Κατέβηκα 3-4 φορές με τα πόδια από το Υψηλού στην Χώρα. Αντέχω όσα μου λένε διάφοροι αδίαφοροι, αδιάφθοροι, κλπ. Και έχω περάσει όλα τα τεστ κοπώσεως. Κι έχω και τα παιδιά να ζητάνε συνέχεια. Τι άλλο να κάνω πες μου εσύ που ξέρεις;…