“Είναι κάτι νύχτες με φεγγάρι, μες τα θερινά τα σινεμά…”

Η Χώρα έχει ψιλοαδειάσει. Μένουν και επιμένουν για βραδινή έξοδο μερικοί παραθεριστές και τουρίστες. Ο καιρός καλός. Η βραδιά όμορφη, γλυκειά, φθινοπωρινή. Πάνω ένα λαμπερό φεγγάρι. Μοναδικό θέαμα και διασκέδαση, τώρα που τέλειωσαν οι “καλοκαιρινές έκδηλώσεις”, ο θερινός κινηματογράφος. Που μένει και επιμένει κι αυτός, μαζί με τον Γιάννη, 60 χρόνια κινηματογραφιστή!!! Τα βήματα μάς φέρνουν στο Σινέ Άλεξ… (φωτ. Εν Άνδρω).

 

“Θα παίζω όσο δεν βρέχει” λέει ο Γιάννης, αντί για καλησπέρα. “Ο θερινός κινηματογράφος είναι η ζωή μου. Έρχονται ακόμα παιδιά και μεγάλοι. Ανάμεσα τους και μερικοί ξένοι. Είναι ατραξιόν γι’ αυτούς. Δεν έχουν στην πατρίδα τους θερινό σινεμά. Απόψε τους έβαλα και αγγλικούς υπότιτλους!”. Σινέ Άλεξ: πάνω από 60 χρόνια στη Χώρα, κάτω από τον αρχαίο πλάτανο, την ατέλειωτη πρασινάδα και με φόντο τα ψηλά δέντρα… (φωτ. Εν Άνδρω). 

Στο ταμείο μια ωραία κοπέλα. Γενική είσοδος. Εισιτήρια. Μια διαδικασία που σε βάζει στο κλίμα. Συνήθως δύο έργα. Τι να κάνει κι ο Γιάννης; Βάζει ένα παιδικό κι ένα για μεγάλους. Έρχονται τα παιδιά και μαθαίνουν ακόμα τον πολιτισμό του θερινού σινεμά. Έρχονται και οι μεγάλοι και ζουν τα νιάτα τους. Και οι δύο διαδρομές με ένα εισιτήριο!… (φωτ. Εν Άνδρω).

Τα “προσεχώς”! Οι αφίσες που χρόνια τώρα αποτυπώνουν έναν λαϊκό πολιτισμό. Μια βιομηχανία ονείρων, περιπέτειας, συναισθημάτων. Λατίνοι εραστές και δίπλα τους το “φεγγαρόφωτο”. Τα “προσεχώς” που έχουν παιχτεί και ξαναπαιχτεί τόσες φορές. Μια αέναη επανάλληψη οι καλοκαιρινές προβολές, που όμως δεν τις βαριέσαι ποτέ. Όπως δεν βαριέσαι ποτέ το καλοκαίρι… (φωτ  Εν Άνδρω).

 Τα θερινά τα σινεμά που τραγούδησε νοσταλγικά ο Λουκιανός Κελαηδόνης. Τα θερινά σινεμά που χρόνια τώρα τα βλέπουμε ένα-ένα να χάνονται. Αργοσβήνει ένας ολόκληρος πολιτισμος εικόνων κάτω από τη μαγεία της έναστρης νύχτας στην μεσογειακή Ελλάδα. Ακόμα θυμάμαι τα καλοκαίρια στο γειτονικό Σινέ-Θησείο να βλέπω μαζί με το έργο και την Ακρόπολη να αλλάζει χρώματα από το “Ηχος και Φως”. Ακόμα ζω νύχτες ζεστές ή με ελαφρά ψύχρα κάτω από το φεγγαρόφωτο το μοναδικό θερινό σινεμά της Άνδρου> Και γύρω μας “αγιόκλημα και γιασεμιά”… (φωτ. Εν Άνδρω).

Διαμ Μπασαντής