Εσπερινός στην… “πύλη τ’ ουρανού”!!!
Ήταν τρίτη φορά που τελείται εσπερινός στην κορυφή της Κουβάρας. Στο πιο πανοραμικό σημείο της Άνδρου: στο ξωκλήσι των Αγίων Σαράντα κοντά στα 1000 μέτρα υψόμετρο. Αυτή η φορά ήταν περισσότερο ιδιαίτερη από τις δύο προηγούμενες. Στην Άνδρο πολλοί είναι πια που ξέρουν το μοναδικό αυτό σημείο στην κορυφή της Κουβάρας και τον εντυπωσιακό δρόμο που φτάνει μέχρι εκεί. Βοηθούσης και της μέρας ο κόσμος που έφτασε μέχρι την “πύλη τ’ ουρανού” για να αναπέμψει μια ευχή και μια προσευχή ήταν πολύ περισσότερος. Στη φωτογραφία τα αυτοκίνητα σκαρφαλώνουν αργά στην κορυφή της Κουβάρας (Φωτο Κώστας Σαρρής).
“Ο δρόμος προς τον ουρανό!” Έτσι τον είχαμε πει την πρώτη φορά που αναφερθήκαμε σε αυτόν. Έτσι τον λέμε και αυτή την φορά. Και μόνο η διαδρομή σε κάνει να αφήσεις πίσω την καθημερινότητα και να νοιώσεις πως ανεβαίνεις σε έναν άλλο κόσμο πέρα από τα χθαμαλά και τα τετριμένα. Τα αυτοκίνητα συνεχίζουν να σκαρφαλώνουν αργά στο άγριο και ξεχωριστό τοπίο (Φωτο Κώστας Σαρρής).
“Τα θεμέλια μου στα βουνά/ και τα βουνά σηκώνουν οι λαοί στους ώμους τους/ καί πάνω τοιυς η μνήμη καίει άκαυτη βάτος…” γράφει ο Ελύτης στον Άξιον Εστί. Ίσως τα θεμέλια της νήσου Άνδρου είναι στο Πέταλο, στην κορυφή της Κουβάρας, όπου πάνω της η μνήμη καίει δίπλα στην αρχαία φρυκτωρία και στους πρωτοχριστιανικούς Άγιους Σαράντα. “Από εδω η θέα εκτείνεται μαγευτική μέχρι των νήσων του Σαρωνικού, τη Θήβα,/ Μέχρι κει κάτω, πέρα απ’ τη Μονεβασιά, το τρανό Μισίρι,…” γράφει ο Νίκος Εγγονόπουλος στο πιο σπουδαίο ποίημα του, το “Μπολιβάρ”. Ατενίζοντας την μαγεία του Αιγαίου και των Κυκλάδων από τους Άγιους Σαράντα ας θυμηθούμε απλώς του δύο κορυφαίους έλληνες ποιητές. Η ομορφιά του Αιγαίου από τα 1000 μέτρα υψόμετρο (Φωτο Κώστας Σαρρής).
Βλέπουμε την ομορφιά του Αιγαίου, αλλά και την μαγική θέα της Άνδρου προς τα βόρεια από ψηλά. Απέναντι η Ευβοια και μπροστά της ο Κάβο Ντόρος (Φωτο Κώστας Σαρρής).
Μέτα από αυτή την εντυπωσιακή διαδρομή και μέσα σε αυτό το υπέροχο τοπίο 140 περίπου άνθρωποι – που έφτασαν μέχρι εκεί πάνω – μαζεύτηκαν γύρω από το υπαίθριο θυσιαστήριο αναπέμποντας μια ευχή και μια προσευχή προς “το υπερουράνιο και νοερό θυσιαστήριο” και στο τέλος και μια μνήμη προς τον Αλέκο Γουλανδρή που με την χορηγία του έδωσε και δίνει την ευκαιρία αυτό το μοναδικό σημείο της Άνδρου και των Κυκλάδων να γίνει σημείο αναφοράς ενός νησιού και των κατοίκων του (Φωτο Κώστας Σαρρής).
Τα δεκάδες αυτοκίνητα που έφτασαν μέχρι εκεί μεταφέροντας όλο αυτόν τον κόσμο δίνουν με τον δικό τους τρόπο ένα γιορταστικό τόνο στο τοπίο. Πως αλλιώς να φτάσουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι μια φορά τον χρόνο στην πιο ψηλή άκρη της Άνδρου, την κοντινότερη προς τον ουρανό; (Φωτο Κώστας Σαρρής).
Ο κόσμος γύρω από την υπαίθρια τελετή. Στιγμή ψυχικής αναζήτησης> Ή. όπως έγραψε ο Ελύτης “που να βρω την ψυχή μου, το τετράφυλλο δάκρυ”…” (Φωτο Κώστας Σαρρής).
Ο νέος διάκονος Λευτέρης Φραδέλος και ο Γέροντας Ευδόκιμος μαζί με του ψαλτάδες … (Φωτο Κώστας Σαρρής)
Γύρω από το υπαίθρια θυσιαστήριο τελέστηκε ο μέγας εσπερινός με αρτοκλασία και στο τέλος και τρισάγιο στη μνήμη του Αλέκου Γουλανδρή που ήταν πάντα κοντά στο νησί του και με τον τρόπο του συνεχίζει ακόμα και σήμερα να είναι παρών μέσα από την προσφορά των δικών του ανθρώπων.
Στην άλλη άκρη της κορυφής η αρχαία φρυκτωρία, δίπλα στο ξωκλήσι, περιμένει κι αυτή με την σειρά της τις αναστυλωτικές εργασίες Και πέρα μακριά οι βουνοκορφές προς τα νότια της Άνδρου…. (Φωτο Κώστας Σαρρής).
“Ναοί στο, σχήμα τ’ ουρανού” ‘εγραψε ο Ελύτης στο υπέροχο Άξιον Εστί, που μελοποίησε αξεπέραστα ο Θεοδωράκης. Βουνά στο σχήμα ναών που αναπέμπουν προσευχή προς τον ουρανό, θα μπορούσαμε να πούμε βλέποντας από την κορυφή της Κουβάρας – προς τον νότο – στο βάθος τα βουνά της Τήνου. Μια δοξαστική εικόνα με την οποία κλέινουμε αυτό το υπέροχο οδοιπορικό με το οποίο ταξιδέψαμε σε μια από τις πιο λαμπερές στιγμές μιας επελαύνουσας άνοιξης…
“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”