Μπατσί: οι κουζίνες του κόσμου και η ελληνική κουζίνα

Την ώρα που στην Χώρα χτες βράδυ έβρεχε (!) και χαλούσε τις εκδηλώσεις του καλοκαιρινού Σαββατόβραδου στο Μπατσί υπήρχε νηνεμία. Ήσυχη νύχτα, αρκετός κόσμος, χαλαρή ατμόσφαιρα. Βρεθήκαμε εκεί προσκαλεσμένοι για να γράψουμε κάτι για τις “κουζίνες του κόσμου”. Περιμέναμε μια διεθμή γιορταστική ατμόσφαιρα και βρήκαμε μια χαλαρή ελληνική ατμόσφαιρα. Πέρσι καμιά 10αριά μαγαζιά είχαν βάλει ξένες σημαίες και σημαιάκια. Εφέτος μετρήσαμε ελάχιστα με κάποια σημαία που να δείχνει το ξεχωριστό πιάτο της μέρας από το διεθνές ρεπερτόριο. Ήταν μια μικρή έκπληξη. Κάναμε μια βόλτα στην παραλία όπου αρκετοί ξένοι και έλληνες βόλταραν, έτρωγαν ή έπιναν το ποτό τους (φωτ. Εν Άνδρω). 

 

Η πιτσαρία είχε αναρτημένη την ιταλική σημαία. Λογικότατο. Πιο ιταλικό φαγητό από την πίτσα δεν υπάρχει (φωτ. Εν Άνδρω).

Δίπλα η άλλη πιτσαρία είχε αναρτημένη την καναδέζικη σημαία. Ήταν ένα ωραίο φόντο και έδειχνε γιορταστικό (φωτ. Εν Άνδρω). 

Το σουβλατζίδικό πιο πέρα είχε δύο σημαίες: την ελληνική και την λιβανέζικη. Η γιορτή φαινόταν πως συνεχιζόταν.. (φωτ. Εν Άνδρω).

Από εκεί και πέρα σημαίες είχε ο Σταμάτης, την αμερικάνικη και οι 105 μοίρες, την βρετανική, Και πιο πάνω – που δεν φτάσαμε ένα ακόμα μαγαζί την αλβανική. Όμως το όλο κλίμα – μια μέρα μετά την έναρξη του 10ήμερου φεστιβάλ διεθνούς κουζίνας – μόνο διεθνές δεν ήταν. Αντιθέτως κυριαρχούσε το συνηθισμένο χρώμα – με τα πάνω και τα κάτω του – και η ελληνική κουζίνα.. (φωτ. Εν Άνδρω)

Αρκετά εστιατόρια, που συμμετείχαν στο διεθνές φεστιβάλ στο κέντρο του Μπατσιού, δεν είχαν σημαία ενδεικτική του σπέσιακ πιάτου της βραδιάς και δεν έδειχναν πως υπήρχε γιορτή. Ρωτήσαμε έναν καταστηματάρχη που συμμετείχε στο φεστιβάλ και δεν είχε σημαία ή στολισμό. Μάς είπε: “δεν νομίζω πως ο κόσμος θέλει το διεθνές φαγητό. Καλύτερα θα ήταν να είχαμε κουζίνες από όλη την Ελλάδα. Πέρσι υπήρχε κίνηση γιατί ήταν κάτι καινούριο.” Αλήθεια πως μπορεί να παρακινηθεί ο κόσμος να συμμετάσχει σε μια διεθνή γιορτή αν δεν την πιστεύουν πρωτίστως αυτοί που συμμετέχουν; (φωτ. Εν Άνδρω)   

Από τους συμμετέχοντες στο φεστιβάλ ο Γιάννης Θωμάς, του εστιατορίου “Σταμάτης” μας έδειξε τι ειδικό πιάτο της βραδιάς που είχε αναφορά στην αμερικάνικη κουζίνας. Ένα μεγάλο μπέργκερ συνοδευόμενο από πατάτες ψητές. Αρκετοί πελάτες το είχαν ζητήσει να δουν  κάτι από αμερικάνικη κουζίνα  (φωτ. Εν Άνδρω)

Βέβαια την ίδια στιγμή δίπλα έφευγαν οι δίσκοι γεμάτοι με φαγητά της ελληνικής κουζίνας όπως αρνάκι στην λαδόκολα, μοσχαράκι με πατάτες, καλαμαράκια τηγανιτά.. (φωτ. Εν Άνδρω).

 Επισκεφθήκαμε τέλος στην βεράντα του καταστήματος του τον πρόεδρο των Επαγγελματιών Τουριστικών Καταστημάτων. Είχε ένα μικρό πάρτι με κρητικά μεζεδάκια για τους πελάτες του! Έδειξε σκεπτικός και σκωπτικός. Εξήγησε πως θα περιμένει να δει όλες τις μέρες του φεστιβάλ. Ελπίζει πως σταδιακά το “διεθνές” κλίμα θα “ανέβει”μέχρι το άλλο Σαββατοκύριακο που ολοκληρώνεται το φεστιβάλ. Διαφορετικά απαντήσαμε θα πρέπει να παραδεχτεί  πως “η ελληνική κουζίνα θα έχει φάει τις ξένες”… 

 “ΕΝ ΑΝΔΡΩ”