Τι γίνεται στο πλοίο όταν έχει απαγορευτικό;
Πάντα είχαμε ερωτηματικό: τι γίνεται στο πλοίο όταν είναι δεμένο στο λιμάνι και έχει απαγορευτικό; Ποιοι είναι βάρδια; Τι κάνουν; Το σημερινό ξαφνικό απαγορευτικό μας έδωσε την ευκαιρία μετά από καιρό να πάμε στο Superferry, που ήταν δεμένο στην Ραφήνα και να δούμε τι κάνει το πλήρωμα όταν είναι αναγκασμένο να περιμένει να περάσει η καταιγίδα. Στη φωτογραφία πλησιάζοντας το Superferry. Η φωτογραφία είναι μέσα από το αυτοκίνητο γιατί τόσος ο αέρας που ήταν σχεδόν αδύνατο να περπατήσεις ή να σταθείς κόντρα και να τραβήξεις ένα πλάνο (φωτ. Εν Άνδρω).
Το να το πλησιάσεις το πλοίο ήταν πρόβλημα γιατί ο αέρας σάρωνε το λιμάνι. Χωρίς αυτοκίνητο ήταν πάρα πολύ δύσκολο. Άνεμοι 10-11 μποφόρ σάρωναν την προβλήτα της Ραφήνας. Το πρώτο πράγμα που βλέπεις πλησιάζοντας το μέσα στην ανεμοθύελλα είναι οι πολλοί κάβοι με το οποίο είναι δεμένο το πλοίο. Μετράμε τουλάχιστον έξι κάβους που το κρατάνε από την πρύμη. Φυσικά και σε αυτή την περίπτωση οι ριπές του ανέμου και πάλι δεν επιτρέπουν να βγάλουμε πλάνα έξω από το αυτοκίνητο (φωτ. Εν Άνδρω).
Και επειδή οι άνεμοι ήταν ισχυρότατοι βόρειοι μετρήσαμε τουλάχιστον άλλους τέσσερις με τους οποίους είναι δεμένη η πλώρη με τον κυματοθραύστη του ανεμοδαρμένου λιμανιού. Και φυσικά και οι δύο άγκυρε φουνταρισμένες. Μιλώντας οι καπετάνιοι στη γέφυρα σχολιάζουν πως ευτυχώς που είναι δεμένο το πλοίο πίσω και κοντά στον μεγάλο κυματοθραύστη γιατί αν ήταν πιο πέρα θα ήθελε πάρα πολλά κλειδιά στην άγκυρα για να μην ξεσύρει το καράβι. Είναι γεγονός πως το λιμάνι της Ραφήνας είναι ορθάνοικτο σε όλους τους καιρούς (φωτ. Εν Άνδρω).
Ανεβαίνοντας στην γέφυρα οι καπετάνιοι μας δείχνουν το ανεμολόγιο του πλοίου όπου κάποιες στιγμές οι ριπές του ανέμου έφταναν στα 10-11 μποφόρ!!! Στην φωτογραφία μας μια από τις ισχυρές ριπές όπου το ανεμολόγιο έδειξε λίγο πάνω από 10 μποφόρ (56 κόμβους)! (φωτ. Εν Άνδρω).
Ο πλοίαρχος και ο ύπαρχος με πολιτικά ήταν στη γέφυρα είτε παρακολουθώντας τα όργανα είτε δίνοντας οδηγίες στο πλήρωμα που έκανε συντήρηση! Αν και δεμένο το πλοίο όλοι είχαν κάτι να κάνουν… (φωτ. Εν Άνδρω).
Κάποιοι στο γκαράζ έβαφαν μια είσοδο. Ήταν ο λοστρόμος με έναν ναύτη. Μερικά αυτοκίνητα τριγύρω. Όλα του πληρώματος. Ήταν σχεδόν αδύνατον να μπεις και να βγεις από το πλοίο με τα πόδια (φωτ. Εν Άνδρω).
Ακόμα και στο λογιστήριο κάποιος (με φόρμα εργασίας) ήταν στη θέση του… (φωτ. Εν Άνδρω)
Τέλος και στις θέσεις των επιβατών (και στη δεύτερη και στην πρώτη) οι καμαρώτοι καθάριζαν λεπτομερώς τις μοκέτες και τα τραπέζια! Ήταν ευκαιρία για μια γενική και λεπτομερή καθαριότητα… (φωτ. Εν ‘Ανδρω).
Κατά την διάρκεια της επίσκεψης τηλεφώνησε ο καπετάν Δημήτρης Στεφάνου εκ των ιδιοκτητών του πλοίου και είχαμε μια μακρά συζήτηση κατά την οποία διαπσιτώσαμε πως η Golden Star Ferries λόγω της συνεχούς συντήρησης των πλοίων της (χρειάζονται μήνες προετοιμασίας πριν βγουν πάλι στο πέλαγος) και της αδιάλειπτης φροντίδας έχουν από ελάχιστες έως μηδενικές αβαρίες όλο τον χρόνο, ενώ συνάμα έχουν και ρεζέρβα ανταλλακτικά για κάθε περίπτωση. Φεύγοντας μετά από αρκετή ώρα ρίξαμε μια τελευταία ματιά στο πλοίο. Τελικά το πλοίο ακόμα και όταν είναι δεμένο στην ακινησία του, αλλά και όταν είναι δεμένο με απαγορευτικό, αν και σου δίνει την αίσθηση της ακινησίας, εξακολουθεί να απασχολεί κόσμο στην πρώτη περίπτωση, ενώ στο απαγορευτικό έχει μέσα πολλούς που δουλευούν, ενώ αρκετοί έχουν βάρδια για κάθε ενδεχόμενο από τους ναύτες στο γκαράζ μέχρι τους καπετάνιους στη γέφυρα… (φωτ. Εν Άνδρω).
“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”