“Ζηνοβία”: πρώτο χιόνι στο Πέταλο, ενώ η θύελλα μαίνεται στο πέλαγος
Ήρθε η “θεία Ζηνοβία” από τα βόρεια κι έφερε το πρώτο χιόνι στο Πέταλο. Χιόνισε να δει κι ή Άνδρος μια άσπρη μέρα! Τοπίο ελαφρώς αλπικό και στην Άνδρο…
Ολόκληρη η βουνοκορφή του Πετάλου μέχρι την Κουβάρα κάτασπρη! Όποιος νόμισε πως μας ξέχασε ο χειμώνας έκανε λάθος. Άλλωστε μην ξεχνάτε πως σχεδόν κάθε χρόνο γύρω στην πρωτοχρονιά (λίγο πριν, λίγο μετά ή και την παραμονή) είναι “καιρικό έθιμο” εδώ και χρόνια να χιονίζει…
Το “έθιμο” τηρήθηκε και εφέτος. Κι εμείς ανεβήκαμε στο Μοναστήρι της Παναχράντου για τις σχετικές φωτογραφίες μιας και το να πάμε προς το Πέταλο ήταν πιο δύσκολο. Ευτυχώς όμως για την ώρα το χιόνι και ο όποιος παγετός είναι ψηλά στα ορεινά και τα χωριά χαμηλότερα δεν έχουν πρόβλημα.
Όμως τα πελάγη έχουν πρόβλημα. Όπως βλέπουμε και στην φωτογραφία οι θυελλώδεις άνεμοι και οι ριπές του ανέμου ανέβασαν τα κύματα πάνω στον φάρο Τουρλίτη στην Χώρα. Μιλάμε για εντυπωσιακές σκηνές…
Η Χώρα θαλασσοδαρμένη ψηλά από τους Γερακώνες με τηλεφακό. Ο Τουρλίτης μόνος μακριά παλεύει με τα κύματα. Οχυρή και περίκλειστη ψηλά από τον βράχο της η Χώρα της Άνδρου “ταξιδεύει” μέσα στην τρικυμία…
Αφρισμένο το πέλαγος πέρα μακριά. Τα κύματα έρχονται ασταμάτητα και σπάνε γύρω από τον φάροι, τα ακρωτήρια, τα βράχια και τους κόλπους που είναι τυλιγμένοι στους αφρούς των ημερών. Μια σκηνή που αξίζει να την δει κανείς μιας και το τοπίο που δημιουργείται από την δυναμική των στοιχείων της φύσης σε καθηλώνει. Αυτή είναι η άγρια ομορφιά του χειμώνα…
Το “Μέσα Κάστρο”, το γεφυράκι, η πλατεία του Αφανή Ναύτη και τα σπίτια πάνω στα βράχια της Χώρας. Η Χώρα του Μαρίνου Δάνδολου συνεχίζει 800 χρόνια μετά την ίδρυση της από αυτόν να ταξιδεύει χωρίς αυτόν, αλλά με όλους εμάς, που την αλλάξαμε και μάς άλλαξε. Κληρονομιά δική του σ’ εμάς, αλλά και δική μας στους αυριανούς. Το ταξίδι συνεχίζει αδιάκοπα…
Όλα είναι… κόλπος! Όλα τα περικλείει ο κόλπος. Κι εμείς περικλείουμε σε μια φωτογραφία μας όλα και μαζί και τον αφρισμένο κόλπο της χειμωνιάτικης θύελλας που έρχεται με ορμή από το πέλαγος και σπάει στο Νειμποριό της Χώρας…
“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”