ΑΝΔΡΟΣ: Άνοιξη σε εποχή πανδημίας!…

Σκεφτήκαμε μια δημοσιογραφική διαδρομή στην Άνδρο αυτές τις δύσκολες μέρες του κορονοϊού. Να σας ταξιδέψουμε στο νησί που κλεισμένο στα σπίτια του περιμένει κυρίως με στωικότητα ή ίσως για μερικούς κι εκνευρισμό το τέλος της απομόνωσης. Να αποτυπώσουμε εικόνες του νησιού πέρα από τα όρια της σημερινής τρικυμίας και πρόσωπα ή στιγμές απδιάφορα μέρη. Ξεκινήσαμε με φωτογραικές μηχανές και κινητά. Για Αποίκια, Βουρκωτή, Άρνη, Ρέματα, Κατάκοιλο, Γαύριο. Μπατσί, Χώρα…

ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ

 Πρώτη έκπληξη: ο καπετάν Θανάσης Χαλάς. Τέτοια φωτογραφία δεν ξανάδατε. Όχι στη γέφυρα του πλοίου, αλλά στην αυλή του σπιτιού του στην Κατάκοιλο! Οικογενειακώς. Όλοι εκεί: γυναίκα, παιδιά και σκύλος! Χτες όλη μέρα έβαζε πατάτες. Φτάσαμε έξω από την αυλή του μόλις είχε τελειώσει. 100% παιδί της Κατάκοιλου. Εδώ καιρό λόγω ακινησίας του πλοίου για χειμώνα. Κι εδώ έμεινε… φυτεύοντας πατάτες! Λίγο πιο πάνω στα Ρέματα ο παπα-Μιχάλης Καλαμπούκης φύτευε κι αυτός πατάτες! Εποχή της σποράς. Καιρός του σπείρειν καιρός του θερίζειν…  

 Δεύτερη έκπληξη: ο Βαγγέλης Κολίτσας. Ανηφορίζαμε από Μπατσί όταν είδαμε το παντοπωλείο του ανοιχτό. Φρενάραμε στη μέση του δρόμου. Παρκάραμε. Και μπήκαμε για ντόπια λουκάνικα. Τελικά πήραμε ντόπιες μπριζόλες, ντόπιο κρασί, ντόπια κηπευτικά, ντόπια τυριά, ντόπια γιαούρτια και ντόπια ρυζόγαλα. Και αν δεν μας ρώταγε για τα λουκάνικα θα τα ξεχνάγαμε. Πήραμε και ντόπια λουκάνικα. Γεμίσαμε ένα πορτ μπαγκάζ ντόπια ωραία πράγματα. Βγάλαμε μια… ντόπια φωτογραφία! Και φύγαμε. Το 3 λίτρα κρασί του: φάρμακο για το στομάχι, το κεφάλι, τα νεφρά, την καρδιά, την ψυχή! Ίσως κάνει και για τον κορονοϊό! Πάντως για κρασί το πήραμε και φάρμακο μας βγήκε. Αν είστε από το Μπατσί περάστε από το πρατήριο/παντοπωλείο της Φάρμας Κολίτσα με τα ντόπια δεν θα χάσετε… 

Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ

 

 Ένας δρόμος στενωπός που έφτανε στην χαμένη στα βουνά και στα σύννεφα Βουρκωτή…

 Ένας δρόμος κάτω από την Κουβάρα στους 7 βαθμούς ψοφόκρυο. Και πάνω από τις βουνοκορφές της Βόρειας Άνδρου. Άνδρος η πιο ορεινή νήσος των Κυκλάδων…

Μακριά φουρτουνιασμένα, μοναχικά και ξεχασμένα τα βορειοανατολικά μαγικά ακρογιάλια μιας Άνδρου πλανεύτρας…

 Και στο βάθος ο Καμπανός. Το τέλος της Άνδρου και του ορίζοντα…

 Στην Άρνη τα διάσημα κατσίκια και τα κατσικάκια τους. Εκεί θυμηθήκαμε το ανέκδοτο των ημερών. Λέει ένα πρόβατο σε ένα άλλο: τελικά υπάρχει θεός. Όχι μόνο δεν θα μας σφάξουν για Πάσχα, αλλά θα μας βγάλουν και βόλτα λόγω του ιού!…

 Στα Ρέματα άδειοι δρόμοι…

 …κι μερακλίδικα σπίτια. Εδώ ένα πνιγμένο στη γλάστρα…

 Στα Ρέματα… το ρέμα με το νερό: να κυλά αφρισμένο στη θάλασσα….

 Στα Ρέματα: τα ήρεμα, γαλάζια, γαλήνια ξωκλήσια: Να προσεύχονται  μόνα κι έρημα… στον “θεό της Άνδρου!”…

 Στο Μπατσί, το πρώτο πλεούμενο στο ορίζοντα! Το επιδοτούμενο ενδοκυκλαδικό Άνδρου-Σύρου! Τη χαρά που κάναμε που είδαμε καράβι στο πέλαγος δεν λέγεται! πήραμε φωτογραφίες. Πήραμε τηλέφωνο και τον Γιώργο Μπατή να μοιραστούμε το συναίσθημα: καράβι στη θάλασσα!!!

 Στο Γαύριο το κενό! Άδεια η προβλήτα των αυτοκίνητων. Μόνο τρία για δείγμα!…

 Το κάποτε υπερπλήρες πάρκινγκ του λιμανιού άδειο. Μόνο τέσσερα αυτοκίνητα για δείγμα!,,,

 Και ένα πλοιάριο στο άδειο λιμάνι. Κι αυτό για δείγμα. Είχε φέρει καύσιμα στον Αντώνη Στυλιανό…

 Το πάρκινγκ της μαρίνας στο Μπατσί πιο άδειο από ποτέ… Μόνο ένα ΙΧ για δείγμα!…

 Αλλά και η Χώρα χτες το πρωί ερημιά! Τέσσερις άνθρωποι στον πεζόδρομο. Για δείγμα!!! Μάλλον για τράπεζα!…

 Τέλος το απόλυτο κενό στην Καμάρα. Ερημιά στην πλατεία Καΐρη. Σιωπηλός ο Πλάτανος. Η Άνδρος αποτραβηγμένη περιμένει με στωικότητα τον τέλος μιας δύσκολης εποχής που ποτέ δεν ξανάζησε…

“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”