Πέρα απ’ τα όρια της καραντίνας…

Του Διαμαντή Μπασαντή

Τρεις φωτογραφίες. Τρεις στιγμές στο μαγικό Αιγαίο. Εκεί που τα σχήματα αποκτούν τις διαστάσεις όλων των διαθλάσεων του μπλε. Και όλων των αντικατοπτρισμών του γαλάζιου. Ποιος θα το έλεγε πως αργά το απόγευμα στο μπαλκόνι θα έβλεπα την αγαπημένη Ικαρία τόσο κοντά; Ποιος θα το έλεγε πως το απέναντι νησί – στα 53 μίλια απόσταση – θα ερχόταν ξαφνικά τόσο κοντά (σαν 20 μίλια απόσταση); Μόνο το Αιγαίο μπορεί να φέρνει κοντά ή να σπρώχνει μακριά τα νησιά του, ανάλογα με τις φωτοσκιάσεις και την διαύγειας της μέρας.

Τι είδους καραντίνα είναι αυτή όταν ο ορίζοντας της ζωής μας αλλάζει συνεχώς προοπτική; Τι είδους καραντίνα είναι αυτή όταν το βλέμμα στον ορίζοντα σε ταξιδεύει αδιάκοπα σε διαθλάσεις του φωτός και σε αντικατοπτρισμούς νησιών; Φέρνεις τον φακό στο νορμάλ. Πάλι η Ικαρία είναι εκεί. Κοντινή. Φιλική. Οικεία. Άνδρος – Χίος – Ικαρία ορίζουν με την παρουσία τους το Κεντρικό Αιγαίο. Το Αιγαίο της εύθραυστης ελληνικής ισορροπίας μεταξύ της σκιάς και του φωτός. 

Αιγαίο και Μεσόγειος, μια ισορροπία φαντασίας και πραγματικότητας, τραγωδίας και λύτρωσης. Γι’ αυτή την Μεσόγειο και για τους Έλληνες και την αρχαία ελληνική σκέψη έγραψε κάποτε ο Αλμπέρ Καμύ: “Η τραγικότητα του Μεσογειακού ήλιου έχει κάτι διαφορετικό από την τραγικότητα της ομίχλης. Έρχονται στιγμές που πάνω στη θάλασσα και στους πρόποδες των βουνών η νύχτα πέφτει μέσα στην τέλεια καμπύλη ενός μικρού κόλπου. Υψώνεται τότε πάνω από τα σιωπηλά νερά μια πλησμονή γεμάτη αγωνία. Σ’ αυτά τα μέρη μπορείς να καταλάβεις πως αν οι Έλληνες άγγιξαν την απελπισία, το ‘καναν πάντα με την συνδρομή της ομορφιάς, κι η ομορφιά αποκτούσε μια δύναμη καταπιεστική… Έχουμε εξορίσει την ομορφιά…”  Και συνέχιζε: “Η ελληνική σκέψη χαράχτηκε πάνω στην ιδέα του περιορισμένου. Τίποτα δεν εξώθησε ως τα άκρα, ούτε τα ιερά, ούτε την λογική, γιατί τίποτα δεν αρνήθηκε, ούτε τα ιερά, ούτε την λογική. Απεκάλυψε τα πάντα εξισορροπώντας τη σκιά με το φως”… 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Αποσπάσματα από το δοκίμιο “Η Εξορία της Ελένης” του Αλμπέρ Καμύ στο βιβλίο “Το Καλοκαίρι” σε μετάφραση Φώντα Κονδύλη, εκδ. Δωδώνη. Αφιερωμένο στους υβριστές μας που έχουν απολέσει και την ισορροπία και το μέτρο, αλλά και την ομορφιά της ζωής: στην Άνδρο, στο Αιγαίο των Ελλήνων και στη Μεσόγειο του Καμύ…