ΑΝΔΡΟΣ: Τοπία της καταιγίδας…
ΤΟ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ
Τρεις σπάνιες φωτογραφίες του ουράνιου τόξου στο Νειμποριό μάς έστειλε ο φίλος αναγνώστης λιμενάρχης Άνδρου Θόδωρος Κραψίτης. Μάς τις χάρισε μαζί με ένα ωραίο σχόλιο για να ταξιδέψουν όλοι μέσα από την αρμονία, το μεγαλείο και την λαμπρότητα της φύσης. Στιγμές εναλλαγής. Στην πρώτη φωτογραφία μια μοναδική στιγμή: το ουράνιο τόξο στην άκρη της Χώρας χρωματίζει πολύχρωμα τον Αφανή Ναύτη. Το ταξίδι συνεχίζει αέναα…
Το πέρασμα από την καταιγίδα στη νηνεμία. Από την βροχή στην αρμονία των χρωμάτων και των σχημάτων. Το ουράνιο τόξο όπως δεν το έχετε ξαναδεί: από την μια άκρη στην άλλα του Νειμποριού. Δεξιά φωτίζει πολύχρωμα τον Αφανή Ναύτη. Μια αυλαία στην μεγάλη παράσταση της φύσης…
ΣΧΟΛΙΟ: Η Άνδρος στέλνει το δικό της αισιόδοξο μήνυμα! Το ουράνιο τόξο συμβολίζει τις επιθυμίες μας και η βροχή όλα εκείνα τα εμπόδια που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε… Έτσι, για να δεις το ουράνιο τόξο πρέπει να αντέξεις την καταιγίδα! – Θόδωρος Κραψίτης
Η ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ ΣΤΟ ΜΠΑΤΣΙ
Η καταιγίδα μας βρήκε ανήμερα 28η Οκτωβρίου στο Μπατσί. Στου Σταμάτη, που όχι μόνο είναι ανοικτός, αλλά και με αρκετές παρέες τέτοια. Κορονοϊός γαρ κι έχουν μείνει πολλοί στο νησί. Όλη η βεράντα γεμάτη και κόσμος αρκετός και πιο μέσα. Η καταιγίδα – αν και αναμενόμενη – ξάφνιασε με τη γρήγορη εμφάνιση της.
“Πάει καιρός που ακούστηκε η τελευταία βροχή” έγραφε ο Ελύτης. Κι είναι αλήθεια πως η βροχή στο μπαλκόνι του Σταμάτη πρώτα ακούστηκε και μετά τη νοιώσαμε στον αέρα. Το αξιοπερίεργο ήταν πως πριν την καταιγίδα στο μικρό λιμανάκι του Μπατσιού είχαν καταπλεύσει μια σειρά ιστιοφόρα. Και με το τέλος της μπόρας έφτασαν κι άλλα δύο. Δεν θα γυρίσουνε ποτέ μερικοί στην Αττική!!!…
Η βροχή έχει φτάσει στο Μπατσί. Σκοτεινός ουρανός σε ένα Μπατσί που δεν μοιάζει με το ορθάνοιχτο ψαροχώρι του καλοκαιριού. Όμως έχει μια δική του γοητεία και μια ιδιότυπη εσωστρέφεια. Μια φθινοπωρινή γλυκιά μελαγχολία. Το νησί παντού είναι τόσο όμορφο αυτή την εποχή της απόσυρσης…
ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ
Τοπίο πριν την καταιγίδα. Πρωινό 27ης Οκτωβρίου. Η καταιγίδα δεν έχει φανεί. Κάποια πρωινά σύννεφα κρύβουν τον ορίζοντα που ροδίζει. Κρύβουν την Ικαρία και την Σάμο. Κάπως όμως υποψιάζουν για την Κϊρκη.
Τοπίο μετά την καταιγίδα. Θαμπός ο ορίζοντας. Και ξάφνου μέσα από τα σύννεφα μια λάμψη ουράνια. Ο ήλιος που προβάλει εκθαμβωτικός. “Ήλιε, ήλιε αρχηγέ δωσ’ το σύνθημα εσύ κι η χαρά θα αναστηθεί” τραγούδησε πριν πολλά χρόνια ο Σαββόπουλος.
“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”