Επτά καρτ-ποστάλ… του Φλεβάρη! Ή, άλλως “το θέμα είναι τώρα τι λες;”
ΚΑΡΤ – ΠΟΣΤΑΛ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ
ΠΡΩΤΟ ΣΤΑΣΙΜΟ: ‘Έχουμε γράψει και ξαναγράψει και ξαναγράψει για τις ατέλειωτες ανατολές του Αιγαίου. Εκρηκτικές, εκκωφαντικές, πολύχρωμες, βαθυκόκκινες και βαθύκίτρινες. Ένας ουρανός ιδιαίτερος με τα έντονα και σκουρόχρωμα χρώματα του χειμώνα. Και μια θάλασσα μαβιά έτσι όπως δεν θα την ζωγράφιζε κανένας νατουραλιστής ζωγράφος. Ανατολή χειμωνιάτικη στην Άνδρο. Αν και το χειμωνιάτικη είναι σχήμα λόγου, καθώς Φλεβάρης μοιάζει να έχει “φλεβίσει” από τις πρώτες μέρες και η άνοιξη να είναι εδώ. Είναι όμως έτσι; Τι σημαίνει αυτή η παράξενη και αφύσικη παρατεταμένη καλοκαιρία; Τι άραγε να σημαίνουν αυτές οι ήσυχες κι ανοιξιάτικες μέρες αυτού του εκτός εποχής χειμώνα;
ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΤΑΣΙΜΟ: Βλέπεις την παραπάνω εικόνα. Σαν καρτ-ποστάλ που στέλνει ο Φλεβάρης του 2021 στο μέλλον. Τι άραγε επιφυλάσσει ο Φλεβάρης αυτό στο εγγύς και στο απώτερο μέλλον; Άγνωστο. Αλλά ακόμα κι αν χειμωνιάσει στη συνέχεια δεν αλλάζει ο μέσος όρος ενός ιδιαίτερα θερμού χειμώνα που εδώ και καιρό δείχνει τόσο ανοιξιάτικος επαληθεύοντας προβλέψεις και φόβους για εποχή ξηρασίας και για κλιματική αλλαγή. Βέβαια αρκετοί και ιδιαίτερα φανατισμένοι μερικοί της “αντικλιματικής αίρεσης”. Κάποιοι μάλιστα εξ αυτών, οι φανατικότεροι, έφτασαν να λένε ή να υπονοούν το “δημοκρατικό” σύνθημα: “δώστε λιθάνθρακα στον λαό…” Τι να κάνουμε όμως, δημοκρατία μπορούν και οι “οικουρούντες” της ανορθόδοξης οικολογίας να λένε ότι τους καπνίσει. Βέβαια ο Φλεβάρης του 2021 μοιάζει να τραγουδά κάτι σαν από Σαββόπουλο: “…το κλίμα αλλάζει δίχως να κοιτάζει… την ανθρώπινη αδυναμία και την δική τους μελαγχολία…”
ΤΡΙΤΟ ΣΤΑΣΙΜΟ: Πάντως μέσα σε όλα να και η γνωστή, αλλά πάντα γοητευτική “κοσμική” ανατολή του Αιγαίου. Εκ του “κόσμος” παρακαλώ. Κι όχι εκ της κοσμικότητας. Κόσμος, οικουμένη, σύμπαν. Μια τέτοια ανατολή που όσο και να την ξέρεις, όσο και να την έχει δει και ξαναδεί ποτέ δεν την χορταίνεις. Και ποτέ δεν σε πλήττει. Σε παίρνει και σε ταξιδεύει μακριά πέρα από τις δύσκολες σκέψεις των ημερών. Ιδίως καθώς βλέπεις λουσμένη στην ανατολή την Χώρα της Άνδρου. Ένα ακρωτήρι κατοικημένο αιώνες που χάνεται στο μισοσκότεινο ακόμα πέλαγος. Και μόνο οι στίχοι του Ελύτη απομένουν να ηχούν: “Πάει καιρός που ακούστηκε η τελευταία βροχή…”. Οι στίχοι δοξάζουν το καλοκαίρι όμως έτσι όπως είναι η κατάσταση σήμερα ταιριάζουν και στον Φλεβάρη! Αφύσικα πράγματα, ακόμα και για τους πιστούς της “αίρεσης” του λιθάνθρακα, που αντιμάχονται της ΑΠΕ όπως ο διάβολος το λιβάνι…
ΚΑΡΤ- ΠΟΣΤΑΛ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ ΣΤΟΝ ΚΑΒΟ ΝΤΟΡΟ
ΤΕΤΑΡΤΟ ΣΤΑΣΙΜΟ: Καταπράσινη η δύση της δυτικής Άνδρου. Ο λιμενάρχης ταξίδεψε μέχρι το Γαύριο και γυρίζοντας έβγαλε σειρά “ανοιξιάτικων” φωτογραφιών μιας Άνδρου μοναχικής και γαλήνιας. Μας τις έστειλε με τις ευχές του γράφοντας: “καρτ – ποστάλ μιας άνοιξης μέσα στο καταχείμωνο!” Ένα Πάσχα μέσα στον Φλεβάρη, προσθέσαμε. Και καταλήξαμε: μια απέραντη σιωπή μπροστά στην ομορφιά, αλλά και στο αναπότρεπτο της φύσης.
ΠΕΜΠΤΟ ΣΤΑΣΙΜΟ: Το ξωκλήσι στα χρώματα του δειλινού. Το χορτάρι στα χρώματα της άνοιξης. Η μέρα στις αποχρώσεις της απουσίας των εποχών. Μια ευχή και μια προσευχή καθώς το κοιτάς: “α, να ήταν να αποφύγουμε τα χειρότερα…”
ΕΚΤΟ ΣΤΑΣΙΜΟ: Πέρα μακριά ο ήλιος δύει. Ένα “ψυχρό” φως. Όπως ταιριάζει στον χειμώνα. Και η θερμοκρασία στους 17,5 βαθμούς. Όπως ταιριάζει στην άνοιξη. Οι εποχές έμπλεξαν. Οι διαδρομές έμπλεξαν. Οι μέρες και οι χρονιές έμπλεξαν σε μια Άνδρο που διαφεύγει ξώφαλτσα εδώ και αρκετό καιρό της πανδημίας. Είναι κάτι και αυτό.
ΕΒΔΟΜΟ ΣΤΑΣΙΜΟ: Ο ήλιος δύει. Με εκείνο το ασημί χρώμα του χειμώνα. Η περιστροφή της γης και οι γωνίες των ηλιακών ακτίνων προσδιορίζουν το χειμωνιάτικο χρώμα της δύσης. Οι ενεργειακές δραστηριότητες των ανθρώπων προσδιορίζουν τις ακραίες αυξομειώσεις της θερμοκρασίας λένε οι επιστήμονες. Λένε οι επιστήμονες. Πάντα έλεγαν οι επιστήμονες. Το θέμα όμως από τον καιρό του Γαλιλαίου μέχρι σήμερα δεν ήταν τι έλεγαν και λένε οι επιστήμονες. Είναι πως αντιδρούσε μια κοινωνία σε αυτά που έλεγαν οι επιστήμονες. Όταν ο Γαλιλαίος είπε πως “η γη κινείται” κάτι γνωστό από την αρχαιότητα η κοινωνία και οι “ειδικοί” της Ιεράς Εξέτασης έλεγαν άλλα. Κοιτάζοντας τις υπέροχες καρτ-ποστάλ μιας χειμωνιάτικης Άνδρου και απολαμβάνοντας την μαγεία μια ψυχορραγούσας εποχής σκέφτεσαι το παρόν και το μέλλον και στη μνήμη έρχονται οι ενδοσκοπικοί, αλλά και υπέροχα ειρωνικοί στίχοι του σπουδαίου Αναγνωστάκη: “καλά την φέραμε τη ζωή μας μέχρι εδώ/ μικροζημιές και μικροκέρδη/ το θέμα είναι τώρα τι λες;”
Διαμαντής Μπασαντής, Άνδρος 7/2/2021
Ως εμεγαλύνθη τα έργα Σου , Κύριε, πάντα εν σοφία εποίησας!
Ανδρος μοναχική και γαλήνια, γεμάτη λυρισμό και έμπνευση.
Ακριβώς έτσι!
Στην έρημο τα καλά , όπως έλεγαν και οι παλαιοί.
Ωραία τα θέματά σας κ.Μπασαντή.