ΝΙΚΟΣ ΜΑΣΟΥΡΑΣ: ΕΝΑΣ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΔΡΟ!…
Του Νίκου Μασούρα
Πρωταθλητή Ευρώπης στο brazilian jou-jitsou
Πρωταθλητής Ευρώπης στην Βαρκελώνη…
(Το τηλεφώνημα από τον Γιώργο Σιγάλα από το Κάτω Άγιο Πέτρο. Ήθελε να μας συστήσει το Νίκο Μασούρα από το Κυπρί που πρόσφατα κέρδισε χρυσό μετάλλιο στους πανευρωπαϊκούς αγώνες του βραζιλιάνικου ζίου-ζίτσου στην Βαρκελώνη. Πανευρωπαϊκούς τους λένε, αλλά λόγω της σοβαρότητας της διοργάνωσης μετατρέπονται σε κάτι σαν παγκόσμιους μιας και στο τελικό ο ανδριώτης πρωταθλητής πάλεψε και νίκησε έναν αθλητή από την Βενεζουέλα! Ήταν χαρά μας να συστήσουμε τον ανδριώτη αθλητή από το Κυπρί στην Άνδρο και όπου αλλού φτάνει ο ιστότοπος μας. Μιλήσαμε μαζί του και ο Νίκος κάθισε κι έγραψε μόνος του την ιστορία της διαδρομής του από την Άνδρο μέχρι την Βαρκελώνη. Δημοσιεύουμε αυτούσιο το εξαιρετικά κατατοπιστικό κείμενο του πρωταθλητή και ευχόμαστε πάντα επιτυχίες – ΕΝ ΑΝΔΡΩ)
Στιγμιότυπο από τον τελικό της Βαρκελώνης…
Ως φοιτητής στην Αθήνα από ηλικία 18 χρόνων έκανα πρωταθλητισμό στην πυγμαχία και στο κικ μποξινγκ στον αθλητικό σύλλογο BG kick boxing academy. Μετά το πέρας των σπουδών μου επέστρεψα στο νησί μας το 2014 και έψαχνα τρόπο και μέρος να συνεχίσω τις αθλητικές μου δραστηριότητες. Δεδομένου ότι δεν υπήρχε κάποιος σύλλογος στην Άνδρο, αποφάσισα το 2015 να φτιάξω ένα γκαράζ-γυμναστήριο στο οποίο θα συμπροπονουμαι με δυο τρεις φίλους που μου το ζήτησαν. Ο ένας έφερε τον άλλο με αποτέλεσμα ένα χρόνο το 2016 άνοιξα επίσημα ένα κανονικό γυμναστήριο προς όφελος μου αλλά και του τόπου μας.
Στιγμιότυπο από τον τελικό της Βαρκελώνης.
Κάποια στιγμή το 2018 δυο χρόνια μετά, ένας αθλητής μου με αθηναϊκή καταγωγή μου λέει το εξής “ρε δάσκαλε, αφού είσαι στα μαχητικά αθλήματα δεν ψήνεσαι να ξεκινήσουμε το Brazilian jiu jitsou”, o ίδιος έκανε bjj στην Αθήνα για αρκετό καιρό και ήταν ήδη προχωρημένος τόσο ώστε να μας μυήσει στο άθλημα. Οπότε εγώ δεν άργησα πολύ να πω το ναι, μιας και αυτή η πάλη ήταν ιδιαίτερα οικεία σε μένα, καθώς μου θύμιζε τα “παιχνίδια” που έκανα από μικρό παιδί με τον πάτερα μου, πρώην αθλητή μαχητικών αθλημάτων επίσης.
Κάποια στιγμή ο αθλητής και φίλος αναγκάζεται να εγκαταλείψει το νησί αφήνοντας μας “ξεκρέμαστους” προπονητικά. Για καλή μου τύχη, μέσω αθλητικών γνωριμιών έρχομαι σε επικοινωνία με μια σχολή bjj στην Αθήνα. Παρουσιάζομαι στην σχολή και λέω στον προπονητή τα εξής “δάσκαλε καλησπέρα μένουμε Άνδρο μόνιμα και ψάχνουμε προπονητή να μας βοηθήσει, είμαστε δυο τρεις φίλοι και είμαστε διατεθειμένοι να πληρώνουμε κάποιον να έρχεται να μας δείχνει κάθε 3-4 εβδομάδες υλικό πάνω στο οποίο θα δουλεύουμε και παράλληλα να ερχόμαστε εδώ στη σχολή για προπόνηση όποτε αυτό είναι εφικτό ή συνδυάζεται με κάποια άλλη δουλειά μας.”
Με τον προπονητή Δημήτρη Μόχου Παπακωνσταντίνου
Η απάντηση ήταν παραπάνω από θετική και το καλωσόρισμα έμοιαζε τόσο φιλόξενο που δημιούργησε ανάμεσα μας ένα δεσμό μοναδικό. Ο προπονητής Δημήτρης Μόχου Παπακωνσταντίνου της σχολής efl academy, λόγω υποχρεώσεων ανέθεσε την πορεία μας σε έναν απτούς πιο καταξιωμένους Έλληνες αθλητές τον Κωνσταντίνο Μπελεγράτη, όπου ακόμα και σήμερα βρίσκεται διπλά μας.
Με τον προπονητή Κωνσταντίνο Μπελεγράτη (δεύτερος από αριστερά) και τον Γιώργο Σιγάλα (πρώτος από δεξιά)…
Αυτό ήταν… κόλλησα, το 2019 πήρα την επόμενη ζώνη (μπλε) και ένα μήνα μετά βγήκα πρώτος στο πανελλήνιο πρωτάθλημα. Έπειτα ακολούθησαν και άλλοι πανελλήνιοι τίτλοι, ταξίδια συμμετοχής σε διεθνή σεμινάρια καθώς και η πρώτη συμμετοχή στον επίσημο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της ομοσπονδίας χωρίς κάποιο σημαντικό αποτέλεσμα βεβαία. Το 2021 το αναγκάστηκα να κλείσω το γυμναστήριο λόγω της πανδημίας και επέστρεψα να προπονούμαι σε ένα γκαράζ στο πατρικό μου σπίτι, με αμείωτο βεβαία ενδιαφέρον. Λέγεται ότι πριν πιστέψεις στο εαυτό σου, πρέπει κάποιος άλλος να πιστέψει σε σένα και τις ικανότητες σου και αυτοί δεν είναι άλλοι απτούς ακολούθους.
Από αγώνες που συμμετείχε…
Στυλοβάτες της όλης προσπάθειας και πορείας μου ήταν και είναι δυο άτομα, πρώτος ο Γιώργος Συρίγος, ιδιοκτήτης της πιτσαρίας hot spot pizza bar στον Κάτω Άγιο Πέτρο, ο πρώτος προπονητής μου από τα παιδικά του χρόνια (9 ετών) και τώρα ακούραστος συναθλητής του με συνεχείς συμμετοχές σε αγώνες και εκτός Ελλάδος με διεθνείς διακρίσεις τοποθετημένος στο τοπ 5 παγκοσμίως στον χώρο του και ένας φίλος ονόματι Κώστας Ορφανίδης. Μαζί με αυτούς σιγοντάρουν την όλη προσπάθεια η σύζυγος μου Ελευθερία και οι γονείς μου Αλεξάνδρα και Γιώργος που δείχνουν τεράστια κατανόηση στους αθλητικούς μου στόχους και στους περιορισμούς και τις στερήσεις που υπόκειμαι προκειμένω να τους πετύχω.
Με φίλους και την γυναίκα (δίπλα του) που προπονούνται στην Άνδρο…
Για το χρυσό στο πανευρωπαϊκό, που πήρα στην Βαρκελώνη, δεν έχω να πω πολλά, άλλωστε τα λόγια δεν θα είναι πότε ικανά να μεταφέρουν εξίσου τα συναισθήματα που ένιωσα. Θα πω μόνο μερικές πληροφορίες. Στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα (που δεν είναι πανευρωπαϊκό είναι παγκόσμιο γιατί λόγω του κύρους του έρχονται αθλητές από όλο τον κόσμο) συμμετείχαν περισσότεροι από 2.000 αθλητές (άνδρες – γυναίκες) σε 70 περίπου κατηγορίες για τους άνδρες και 40 περίπου για τις γυναίκες ανάλογα με τα κιλά. Στη δική μου κατηγορία πάλεψα με 8 και βγήκα πρωταθλητής Ευρώπης νικώντας αθλητή από την Βενεζουέλα!!!
Γράφω τα παραπάνω με σκοπό να δώσω κίνητρο σε όποιον βρίσκεται σε αντίστοιχη θέση. Να ξέρει πως με σωστή καθοδήγηση, πολύ σκληρή δουλειά, υπομονή και επιμονή μπορεί ο καθένας να φτάσει στην αθλητική Ιθάκη του ως άλλος Οδυσσέας.