Γράφει ο Γεράσιμος Λιβιτσάνος

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: NEWS 247 

 

Δημοσιογραφικά μιλώντας, οφείλουμε να κάνουμε μία παρατήρηση: Η έλευση του Στέφανου Κασσελάκη έχει φέρει – πέρα από κάθε αμφιβολία- διχόνοια και στενοχώριες στο κόμμα του. Αυτό υποδηλώνουν  οι αριθμοί της εκλογής του (56.461 ψήφοι έναντι 43.139), τα ποσοστά στις αυτοδιοικητικές εκλογές (12,7%) όπως και το κλίμα που διαπιστώνει κανείς στην ειδησεογραφία.

Όμως αυτά αφορούν αποκλειστικά τον ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί όλες οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις φαίνεται να κάνουν πάρτι (σε ορισμένες περιπτώσεις ξέφρενο) στο όνομα του Στέφανου Κασσελάκη. Έστω κι αν δεν το ομολογούν. Γιατί να το κάνουν άλλωστε;

Μια στοιχειώδης επαφή με την στάση που τηρούν τα κόμματα τεκμηριώνει τον ισχυρισμό. Είναι προφανές ότι ανησυχίες μήπως ο Στέφανος Κασσελάκης εγείρει κάποιο ιδιότυπο κοινωνικό ρεύμα, αν υπήρξαν ποτέ τέτοιες, έχουν εξαφανιστεί. Τα κομματικά επιτελεία δεν «μυρίζουν» τίποτε σχετικό «στον αέρα», ενώ τυχόν δημοσκοπήσεις αναμένεται να επιβεβαιώσουν την εκτίμηση.

Έτσι λοιπόν:

Πρώτη και καλύτερη επιχαίρει η Ν.Δ. Έχει απέναντι της μία αξιωματική αντιπολίτευση σε πτωτική πορεία. Μάλιστα μετά από την ομιλία του Στέφανου Κασσελάκη στον ΣΕΒ, όπου πρότεινε οι επιχειρήσεις να μοιράσουν …μετοχές αντί για αυξήσεις στους εργαζόμενους, αντιλαμβάνεται πως η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα ακόμη μέλος στην «μεγάλη φιλελεύθερη οικογένεια».

Ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει έναν επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης που δεν θα βρεθεί ποτέ απέναντί του στην Βουλή, ενώ δεν διαθέτει καμία καταγεγραμμένη κοινωνική δημοφιλία. (Με εξαίρεση ένα μικρό τμήμα της βάσης του ΣΥΡΙΖΑ που είναι φανατικοί υποστηρικτές του).

Αντίστοιχα «συναισθήματα» (βλ.πολιτικές εκτιμήσεις) και στο ΠΑΣΟΚ. Ο Νίκος Ανδρουλάκης επί προεδρίας Κασσελάκη, ανάγκασε τον ΣΥΡΙΖΑ να στηρίξει τον υποψήφιο του ΠΑΣΟΚ στον Δήμο της Αθήνας. Εδραιώνοντας έτσι το κόμμα του ως δεύτερη δύναμη στην τοπική αυτοδιοίκηση με 110 δήμους και ανάμεσα τους την Αθήνα, την Θεσσαλονίκη και τον Πειραιά.

Παράλληλα ξεκινά την «κούρσα» προς τις ευρωεκλογές μόλις μισή μονάδα πίσω από τον ΣΥΡΙΖΑ ενώ το ΠΑΣΟΚ ήδη έχει ξεκινήσει την προώθηση ενός συνολικού προγράμματος προτάσεων για όλα τα φλέγοντα ζητήματα. Παράλληλα ο Νίκος Ανδρουλάκης διατηρεί ένα θεσμικό και σοβαρό προφίλ, με μικρότερη έκθεση στα κανάλια, λιγότερες υποσχέσεις εκρηκτικής ανόδου, που όμως  κερδίζει σταθερά έδαφος.

Στο ΚΚΕ αλλά και σε  σχηματισμούς της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς μάλλον πρέπει να ξαναδούν την επάρκεια των υποδομών τους  για την υποδοχή απογοητευμένων αριστερών ψηφοφόρων. Γιατί θα έχουν …σίγουρα κόσμο το επόμενο διάστημα. Οι λόγοι  προφανείς. Τα «φιλελέ» μηνύματα που εκπέμπει τόσο με τις θέσεις του όσο και με την γενικότερη παρουσία του ο Στέφανος Κασσελάκης, δεν απομακρύνουν απλώς από τον ΣΥΡΙΖΑ του ψηφοφόρους με βασικές αριστερές αξίες. Τους κάνουν να φεύγουν πανικόβλητοι.