17 ΝΟΕΜΒΡΗ: Το συναίσθημα και ο γύψος ή η εικαστική αντίσταση

Της Αλεξάνδρας Σκαμάγκα 

“Ανάκριση” του Βλάση Κανιάρη, 1969

Το έργο “Ανάκριση”, του Βλάση Κανιάρη, εκτέθηκε με ένα σύνολο 15 εικαστικών κατασκευών, από σύρμα, ύφασμα, γύψο και κόκκινα πάνινα γαρύφαλλα., τον Μάϊο του 1969, στη Νέα Γκαλερί, της οδού Τσακάλωφ, με θέμα “Γύψοι”.

Αντί για κατάλογο, οι επισκέπτες έπαιρναν ένα μικρό γύψινο πλακάκι απ’ όπου ξεφύτρωνε ένα πάνινο κόκκινο γαρύφαλλο. Η λογοκρισία είχε μεν “κόψει” τις τέχνες του λόγου, αλλά οι αναπαραστατικοί κώδικες ακόμα της διέφευγαν. Κι από το “στενό παραθυράκι” τους, πέρασε ένα πρώτο μήνυμα αντίστασης, από τη γενιά του ’60, στον χώρο της τέχνης.

Στην γενια του ’70, εκδηλώθηκε μια στάση πιό κινηματική, με τους “Νέους Έλληνες Ρεαλιστές”, 1971 -3, (Γ. Βαλαβανίδη, Κ. Δίγκα, Κ. Κατζουράκη, Χ. Μπότσογλου, Γ. Ψυχοπαίδη), με την στράτευσή τους για κριτική στάση απέναντι στην “κατευθυνόμενη ενημέρωση του κοινού” και την προπαγάνδα. 

Συνέβαλαν λοιπόν και οι εικαστικοί δημιουργοί στο φρόνημα κατά της χούντας! Ώστε να επέλθει τέλος η απονομιμοποίησή της σωρευτικά, με την αντίσταση των τότε νέων, απ’ τους εξεγερμένους φοιτητές του Πολυτεχνείου, μέχρι τους αγανακτισμένους στρατιώτες, μετά το πραξικόπημα και την Τουρκική εισβολή .στην Κύπρο.

Στους νέους παραμένει η ελπίδα μας! Γιατί κρατάνε ζωντανό τον έρωτα, το συναίσθημα, το πρώτο που μπαίνει σε γύψο από τα δικτατορικά καθεστώτα!

17 – 11 – 2023