• ΑΡΧΙΚΗ
  • ΠΟΛΙΤΙΚΗ
  • ΚΟΙΝΩΝΙΑ
  • ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
  • ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
  • ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
  • ΙΣΤΟΡΙΑ
  • ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ

Όσοι φίλοι θέλουν, μπορούν να στείλουν κείμενα, φωτογραφίες, παρατηρήσεις, απαντήσεις κλπ στην ηλεκτρονική μας διεύθυνση.

  • Facebook
  • Twitter
  • ΑΡΧΙΚΗ
  • ΠΟΛΙΤΙΚΗ
  • ΚΟΙΝΩΝΙΑ
  • ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
  • ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
  • ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
  • ΙΣΤΟΡΙΑ
  • ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ
Εν Άνδρω Εν Άνδρω Εν Άνδρω
Άνδρος enandro.gr@gmail.com
  • ΑΡΧΙΚΗ
  • ΠΟΛΙΤΙΚΗ
  • ΚΟΙΝΩΝΙΑ
  • ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
  • ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
  • ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
  • ΙΣΤΟΡΙΑ
  • ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ
Εν Άνδρω Εν Άνδρω Εν Άνδρω
  • ΑΡΧΙΚΗ
  • ΠΟΛΙΤΙΚΗ
  • ΚΟΙΝΩΝΙΑ
  • ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
  • ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
  • ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
  • ΙΣΤΟΡΙΑ
  • ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ

ΓΙΑΝΙΣΣΑΙΟ: Ιστορικό για τον εορτασμό και για τα 100 χρόνια της «ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΑΓΡΙΔΙΩΤΙΣΣΑΣ» (1926-2026)

Κατηγορία: ΚΟΙΝΩΝΙΑ Δημοσίευση: 18/11/2026 Σχόλιο: 1 Προτεινόμενο

Για μια από τις πιο ξεχωριστές εκκλησίες της Άνδρου παραθέτουμε ένα ιστορικό με αφορμή τους εορτασμούς των Εισοδίων της Θεοτόκου (Παρασκευή 20/11 & Σάββατο 21/11) και για τα 100 χρόνια από την ολοκλήρωση της. Οι φωτογραφίες είναι του Μάκη Γιαννίση.

Έρευνα και σύνταξη κειμένου ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΑΡΠΟΥΖΗ

Τον οικισμό ”Γιαννιτσαίοι”το σημερινό Γιαννησαίο τον αναφέρουν περιηγητές στις αρχές του 18ου αιώνα. Επίσης υπάρχει στις αναφορές τους και ο οικισμός ”Αγρίδια” νοτιοανατολικά του οικισμού ”Γιαννιτσαίοι”. Η περιοχή διατηρεί και σήμερα το τοπωνύμιο ”Αγρίδια”και συμπεριλαμβάνει στα όριά της τα εξωκκλήσια της Αγίας Ειρήνης, του Αγίου Ιωάννου, της Αγίας Παρασκευής και του Αγίου Νικολάου, νοτιότερα.

Ο οικισμός Αγρίδια εγκαταλείφθηκε από τους κατοίκους του, σύμφωνα με μαρτυρίες, έπειτα από μεγάλη επιδημία χολέρας ή πανώλης. Εκείνοι που επέζησαν ανέβηκαν και κατοίκησαν στον οικισμό Γιαννιτσαίοι παίρνοντας μαζί τους και την εικόνα της Παναγίας. Έτσι πήρε την ονομασία ”Αγριδιώτισσα” προσδιορίζοντας την προέλευσή της.

Όταν μετοίκισαν οι Αγριδιώτες δεν είναι γνωστό σε ποιο ναό την αφιέρωσαν ούτε είναι γνωστό από ποιο ναό των Αγριδίων προέρχεται διότι εκτός από τα διάσπαρτα μικρά εξωκκλήσια δεν υπάρχουν ερείπια κατοικιών. Συμπεραίνεται ότι επειδή στην περιοχή τα χωράφια είναι αρκετά εύφορα οι πέτρες θα πρέπει να χρησιμοποιήθηκαν για την επισκευή των τοίχων και των κτισμάτων. Κοντά στο εξωκκλήσι του Αγίου Ιωάννου ο ιδιοκτήτης του χωραφιού έβρισκε ,όταν καλλιεργούσε το κτήμα του, οστά ανθρώπινα, έτσι προσδιορίζεται η θέση του κοιμητηρίου. Άλλοι πάλι έβρισκαν διάφορα οικιακά σκεύη.

Ο Δημοδιδάσκαλος Ευστάθιος Κυριακάκης που υπηρέτησε στο Δημοτικό σχολείο του Γιαννησαίου, το έτος 1972 κατάφερε να φθάσει σε μία εντοιχισμένη μαρμάρινη πλάκα, στην πρόσοψη του σημερινού ναού, η οποία έχει σκαλισμένη ανάγλυφη την Θεοτόκο δεξιοκρατούσα, στο επάνω μέρος – δεξιά, αριστερά – υπάρχουν δύο άγγελοι πάνω σε σύννεφα και στην ποια αναγράφονται τα εξής:

ΑΝΑΚΕΝΙΣΘΙ…..*ΟΣ ΟΡΑΤΕ/ ΔΙ ΕΞΟΔΟΥ ΠΑΡΑ ΤΟΝ ΕΔΕΣΙΜΟΤΑΤΟΝ Π/ ΚΥΡΙΩ ΠΑ….ΑΡΔΟΥ ΚΕ ΚΥΡΠΑΣΕΥΣΤΑΤΙ/ ΠΙΡΓΑ ΜΙΕΟΥ ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΙΝ ΑΥΤΟΝ/ 1816 ΝΟΒΡΟΥ 10/ ΚΙΡΙΑ Α….ΙCA.

Άλλη μαρμάρινη πλάκα τοποθετημένη-όχι εντοιχισμένη- σε εσοχή του νάρθηκα του σημερινού ναού της Παναγίας, αναφέρει σαν χρονολογία ανεγέρσεως…. το έτος 1841. Στη θέση που ανεγέρθηκε ο ναός υπήρχε μικρό εξωκκλήσι που ανήκε σε ιδιώτη, τον Ανδρέα Μήλα. Ήταν συνηθισμένο εκείνη την εποχή οι ναοί να ανήκουν σε ιδιώτες. Παρέμεινε έτσι ο ναός ιδιωτικός μέχρι τα τέλη περίπου του 19ου αιώνα.

Η απογραφή, όλων των ναών, του έτους 1883 που έγινε από τον τότε έπαρχο Άνδρου Δ. Δεσσύλα περιγράφει την εκκλησία ως «καλλωπισμένη και στερεά, πρέπον να υπάρχει διά την θέσιν της η περιουσία της εις έν  χωράφιον και ελαιόδενδρα, την νέμονται ιδιοκτήται.»

Κτίστηκε σε ρυθμό Βασιλικής με τρία κλίτη που τα χώριζαν πέτρινες σοβαντισμένες κολώνες. Για την σκεπή χρησιμοποιήθηκε η πρακτική με τα ”μουντλούμια’ ‘- τοίχοι που φαρδαίνουν και κλίνουν προς το εσωτερικό σημείο της σκεπής – για να μην χρειάζονται μεγάλες πλάκες για το ταβάνωμα. Για τελείωμα έστρωσαν κοσκινισμένο χώμα, το συμπίεσαν για να κάνουν ”δώμα”, τοποθέτησαν στις τέσσερις πλευρές ”ακροδώματα”- μεγάλες πέτρες που συγκρατούν το χώμα – ακριβώς κάτω από τα ακροδώματα τοποθέτησαν ”φτερώματα” – πέτρες που εξέχουν και κλίνουν προς τα κάτω για να διώχνουν τα νερά της βροχής-πρακτική που συνηθιζόταν τότε και για να κατασκευάζονται οι σκεπές των κατοικιών, αυτό το συναντάμε πιά στα κτίσμαστα που σώζονται στα χωράφια ”κελλιά”.

Μαθαίνοντας οι ξενητεμένοι συγχωριανοί άνδρες και γυναίκες που εργάζονταν στην Κωνσταντινούπολη και στην Σμύρνη ότι αποπερατώνεται ο ι. ναός στο χωριό, με εράνους που έκαναν μεταξύ τους άρχισαν να αποστέλλουν και να τον εμπλουτίζουν με όλα τα ιερά σκεύη. Απέστειλαν καντήλια ,φανάρια, μανουάλια ,εξαπτέρυγα Αγ. Δισκοπότηρο, ευαγγέλιο, θυμιατό, πολυελαίους.

Ο ναός παρέμεινε σε αυτή τη μορφή έως το έτος 1924.Τότε ο εφημέριος Ιωάννης Βαρθολομαίος ,κάτοικος του χωριού και η τότε εκκλησιαστική επιτροπή, με τη σύμφωνη γνώμη των χωριανών αποφάσισαν ότι ο ναός ήταν μικρός και δεν χωρούσε τα πλήθη που συνέρρεαν στις 20 και στις 21 Νοεμβρίου στη Χάρη Της.

Εκείνη την εποχή είχε έλθει και κατοικούσε στο Γιαννiσαίο, μετά την καταστροφή της Σμύρνης ,ο Δημήτρης Μαγρέλης. Μαρτυρίες τον θέλουν πολιτικό μηχανικό, επικρατέστερη είναι η άποψη ότι ήταν απλώς εργολάβος. Με βοηθό τον εργολάβο Αλέξανδρο Τηνιακό [Καλφαλέκο] από το χωριό Ρωγώ καταγόμενο, άρχισαν οι εργασίες. Για τι κτίσιμο χρησιμοποιήθηκε πέτρα από το λατομείο του Νικολού Γιαννίση που βρισκόταν στο βουνό Λευκόποδας, πλησίον του χωριού. Όταν οι πέτρες δεν επαρκούσαν έπαιρναν και από μικρά λατομεία γύρω από την περιοχή του ναού π.χ. στον πράσινο σχιστόλιθο τον έβρισκαν σε χωράφι της νότιας πλευράς. Θέλοντας να εξοικονομίσουν χρήματα δεν κατεδάφισαν το ιερό του προγενέστερου ναού ούτε κανέναν από τους εξωτερικούς τοίχους. Έκαναν μόνο ανοίγματα στο κέντρο των δύο μεγάλων πλευρών του κτιρίου για να του δώσουν το σταυρωειδές  σχήμα.

Στην πρόσοψη έκτισαν τον νάρθηκα μετατρέποντας τις τρείς εξωτερικές θύρες σε εσωτερικές που οδηγούν στον κυρίως ναό. Θεμελίωσαν δύο κωδωνοστάσια αριστερά και δεξιά ,το νότιο οδηγεί στον γυναικωνήτη. Το δάπεδο καλύφθηκε με άσπρα και μαύρα πλακάκια ,δωρεά του εφημέριου Ιωάννου Βαρθολομαίου. Το ξύλινο τέμπλο παρέμεινε, καθώς το πλάτος σε εκείνο το σημείο του ναού δεν είχε αλλάξει.

Ο Δημήτρης Μαγρέλης τους υποσχέθηκε ότι θα κτίσει περίλαμπρο ναό όπως αυτόν της Αγ.Φωτεινής στην Σμύρνη δεν έφθασαν όμως τα χρήματα και τα κωδωνοστάσια έμειναν μισοτελειωμένα και ασοβάντιστα φθάνοντας μόνο στο ύψος των θόλων του γυναικωνήτη. Το ίδιο το κτίριο είχε πάρει μεγάλο ύψος που του έδινε μεγαλοπρέπεια. Το νότιο κωδωνοστάσιο ύστερα από προσπάθειες τελείωσε εξωτερικά από τον εργολάβο Νικολό Ρήγα από το χωριό Επισκοπείο καθώς ο Δημήτρης Μαγρέλης ήταν πιά σε προχωρημένη ηλικία και δεν ήταν δυνατόν να επιβλέπει έργα.

Επειδή κάποιες ανάγκες δεν γινόταν να περιμένουν το έτος 1925, ένα χρόνο μετά το ξεκίνημα των εργασιών και παρ’ όλο που ο ναός ήταν ασοβάντιστος και με πλείστες άλλες ατέλειες, ετελέσθη το πρώτο μυστήριο, μια βάφτιση. Το κυρίως κτίριο παραδόθηκε τελειωμένο το έτος 1927.

Το έτος 1931 από σπινθήρα που δημιούργησαν τα ξεχασμένα κάρβουνα στο θυμιατό, πήρε φωτιά και κάηκε το βορινό τμήμα του τέμπλου περίπου μέχρι την εικόνα της Παναγίας. Μαύρισε τότε η εικόνα των Εισοδίων την οποία μη γνωρίζοντας ότι θα μπορούσε να καθαρισθεί την πέταξαν. Το δωδεκάορτο και οι υπόλοιπες εικόνες του τέμπλου έμειναν ανέπαφες καθώς και ο κεντρικός μεγάλος σταυρός που υπήρχε στο κέντρο πάνω από την Ωραία Πύλη ,έχει ζωγραφισμένο τον Εσταυρωμένο και διακρίνονται ονόματα δωρητών γραμμένα στην βάση του.

Από μαρτυρία της οικογένειας του Ιωάννη και του Σταύρου Πολίτη ,από το Γιαννiσαίο μαθαίνουμε ότι τμήματα του παλαιού ξύλινου τέμπλου χρησιμοποιήθηκαν για να φτιαχτούν τα τέμπλα της Αγ. Ευφημίας και του Αγ. Δημητρίου [δεν σώζεται τίποτα από αυτά ]καθώς θα πρέπει κάποια στιγμή και αυτά λόγω φθοράς υγρασία ,σαράκι] να αντικαταστάθηκαν.

Σώζονται και τέσσερις μισοκαμμένες  εικόνες, άγνωστο σε ποιο σημείο του ναού ήταν. Για το διάστημα των τεσσάρων χρόνων το τέμπλο παρέμεινε μισοκαμμένο, ο ναός όμως ελειτουργείτο. Μέχρι που η συγχωριανή μας Μαρούλα Γιαννίση εις μνήμην του πρόωρα χαμένου γιού της Ανδρέα αποφάσισε να δωρίσει νέο τέμπλο στον ναό ,μαρμάρινο αυτή τη φορά. Εργάσθηκαν σε αυτό ο εργολάβος μαρμαρογλύπτης Σπύρος Ταλιέρης από το χωριό Χώνες και ο Ιωάννης Γαρύφαλλος από το Γιαννησαίο με βοηθούς τον γιό του πρώτου Στρατή ,τον Πολυχρόνη Μπάβα από την Λαρδιά και άλλους.

Είναι όλο από Τηνιακό μάρμαρο. Τα τμήματα του μαρμάρου μεταφέρθηκαν από την Τήνο με καΪκια στον Όρμο Κορθίου και από εκεί φορτώθηκαν σε υποζύγια για να φθάσουν στον τελικό τους προορισμό. Οι μαρμαρογλύπτες μετέτρεψαν τον νάρθηκα σε εργαστήριο και σκάλισαν εκεί όλα τα τμήματα του μαρμάρου. Τα παλαιά βημόθυρα διατηρήθηκαν στη θέση τους στο νέο τέμπλο και ο αγιογράφος από την Τήνο Γεώργιος Παρασκευάς αγιογράφησε τις νέες εικόνες του τέμπλου. Το νότιο κωδωνοστάσιο γρήγορα άρχισε να παίρνει κλίση και να παρασύρει μαζί του και το οικοδόμημα του ναού. Είχε θεμελιωθεί σε σαθρό βράχο ο οποίος άρχισε να υποχωρεί από την πίεση του φορτίου. Υποχρεώθηκαν στο τέλος της δεκαετίας του 1950 να κατεδαφίσουν σχεδόν το μισό,να κάνουν εργασίες για να το σταθεροποιήσουν και να ”δέσουν”το κυρίως κτίριο τοποθετόντας κορμούς κυπαρισσιών, όπου κρίθηκε απαραίτητο. Οι επισκευές που έλυσαν το πρόβλημα και έγιναν έπειτα από επιστημονική μελέτη πολιτικού μηχανικού πραγματοποιήθηκαν την πρώτη πενταετία του 1980 επί εφημερίου Αρχιμανδρίτου Μιχαήλ Βασιλικού και της τότε εκκλησιαστικής επιτροπής.Τότε αποπερατώθηκαν και τα δύο κωδωνοστάσια και έδωσαν στον ναό την σημερινή του μορφή.

Η Παναγία η Αγριδιώτισσα δεν έπαψε ποτέ να έχει την ανάγκη της προσφοράς του καθενός.Είναι εκτεθειμένη σε όλε τις άσχημες καιρικές συνθήκες,δέχεται ισχυρότατες ριπές απ’ όλους τους ανέμους αντιστέκεται στις καταιγίδες στις χιονοθύελλες στους παγετούς. Η παράδοση θέλει την ίδια την Παναγία να επιλέγει το σημείο που επιθυμούσε να ανεγερθεί ο ναός Της. Ήταν να θεμελειωθεί στη θέση Ζώρτη,τα εργαλεία όμως τα έβρισκαν στην θέση που είναι σήμερα. Αυτό συνεχίσθηκε να γίνεται λίγες ημέρες ώσπου ένας εργάτης Την ονειρεύθηκε να του λέει ”θέλω να βρίσκομαι στο σημείο που μεταφέρονται τα εργαλεία για να βλέπω την αδελφή μου”! Εννοούσε την ”ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗ”του Κάστρου του Κοχύλου.

Σίγουρα δεν επιθυμούσε μόνο αυτο, ήθελε να δεσπόζει της περιοχής του Κορθίου, ορατή από παντού και μεγαλοπρεπής να κοιτάζει τα Αγρίδια απ’ όπου προήλθε και το Γιαννησαίο που τώρα κατοικεί. Να έχει το βλέμμα Της και στην ανοιχτή θάλασσα. Οι Ανδριώτες που οργώνουν τα πέλαγα και διασχίζουν το Αιγαίο για να φθάσουν στα λιμάνια του Εύξεινου Πόντου και της Μαύρης Θάλασσας και επιστρέφουν με κατεύθυνση το Σουέζ ή το Γιβλαρτάρ για να ανοιχθούν στους ωκεανούς της Οικουμένης Την επικαλούνται και τάζονται σ’Αυτήν όσο και στον Άγιο Νικόλαο. Κι Εκείνη προστρέχει πάντα αρωγός και παρηγορήτρια. Πλήθη συνέρρεαν και εξακολουθούν να έρχονται στη Χάρη Της με ευλάβεια και τάματα από παντού αλλά κυρίως από τα χωριά που από παράδοση έχουν ναυτικούς όπως το χωριό Κοχύλου το χωριό Συνετί την Χώρα και άλλα. Ήταν αυτοί οι ίδιοι που προθυμότατα έδιναν τον οβολό τους και εξακολουθούν να το κάνουν κάθε φορά που η Παναγία το χρειάζεται! Η επικάλυψη της εικόνας με ασήμι έγινε στις αρχές του 20ου αιώνα. Οι προπάτορές μας διηγούνται το εξής περιστατικό,όταν επέστρεψε η εικόνα από το εργαστήριο την φύλαξε στο σπίτι του ο εφημέριος Ιωάννης Βαρθολομαίος με σκοπό να την επιστρέψει στον ναό την ημέρα του Εσπερινού των Εισοδίων. Την ξέχασε…. όμως και ο κόσμος που πήγαινε να Την προσκυνήσει δεν Την έβρισκε…

Όταν επέστρεψε στο σπίτι του Την βρήκε κλαμμένη! Αμέσως μέσα στη νύχτα Την πήρε με την πρεσβυτέρα του και την τοποθέτησε στην θέση Της. Η Παναγία η Αγριδιώτισσα είχε πάντα και έχει μέχρι τις ημέρες μας τρόπο να δείχνει ότι είναι ζωντανή και παρούσα! Σε εποχές με μεγάλα δεινά ή ταραχές που συνέβαιναν στο χωριό συνήθιζαν να κάνουν παρακλήσεις και ολονυχτίες με γονυκλισίες. Στο τέλος όλων αυτών ξεκλείδωναν το εικονοστάσι και Την έβγαζαν έξω να Την προσκυνήσει ο κόσμος, αν όμως η Παναγία έκρινε ότι δεν ήταν ειλικρινής η μετάνοια γινόταν βαρειά ασήκωτη και δεν έβγαινε! Τότε συνέχιζαν τις δεήσεις και ξαναδοκίμαζαν,η χαρά τους ήταν απερίγραπτη όταν η Παναγία έβγαινε , μπορούσαν να Την προσκυνήσουν και να έχουν τη συγνώμη Της.

Πολύτιμες μαρτυρίες για την συγγραφή αυτού του κειμένου έδωσαν το ”ζωντανό αρχείο” ΑΝΔΡΕΑΣ Λ. ΣΚΟΡΔΟΣ Η ΦΡΌΣΩ ΧΑΛΑ Η ΕΙΡΗΝΗ Γ. ΜΗΛΑ ΟΙ ΜΑΡΚΟΣ ΚΑΙ ΜΑΡΙΑ ΓΑΡΥΦΑΛΛΟΥ Η ΠΙΠΙΤΣΑ Μ. ΓΑΛΑΝΟΥ Ο ΝΙΚΟΛΑΣ Α. ΧΑΛΑΣ Η ΜΙΝΑ Λ. ΜΗΛΑ ΚΑΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ Σ. ΠΟΛΙΤΗΣ.

1 Σχόλιο

  1. Ο/Η G.C λέει:
    18/11/2026 στις 07:02

    Να σκεπάζει με τη Χάρη της η Αγριδιώτισσα το Γιαννισαίο,την Ανδρο ολόκληρη, την οικογένειά σου Αγγελική, κάθε Ανδριώτη που την ευλαβείται , την Ελλάδα και την Υφήλιο όπου υπάρχει Ελληνική Ορθόδοξη ψυχή. Ευλαβικά κλίνουμε το γόνυ στην Υπέρμαχο Στρατηγό.

    Απάντηση

Αφήστε ένα Σχόλιο Ακύρωση απάντησης

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Προτεινόμενα άρθρα

  • Θέλουμε να ζήσουμε στην Άνδρο. Μπορούμε όμως;
  • ΕΝΔΟΚΥΚΛΑΔΙΚΕΣ & ΑΓΟΝΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ: Στις εθνικές υποθέσεις του Αιγαίου δεν χωρούν ολιγωρίες, παραποιήσεις και εκπτώσεις…
  • ΣΩΖΩΝΤΑΣ ΤΙΣ ΑΚΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΑΒΡΩΣΗ: Τι κάνουν παραλιακοί Δήμοι και νησιά για την αντιμετώπιση του φαινομένου και τι γίνεται στην Άνδρο…
  • Ο ΧΑΜΕΝΟΣ ΑΤΛΑΣ, ή όταν Άνδρος, Τήνος, Μύκονος, Νάξος, Πάρος, ήταν ένα νησί!…
  • ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ: Σκάνδαλο με τις άγονες γραμμές στο Βορειοανατολικό Αιγαίο

Πρόσφατα Άρθρα

  • ΚΥΚΛΑΔΕΣ: Δύο μέτρα και δύο σταθμά στη δόμηση; Άλλα για τον κάτοικο κι άλλα για τον επενδυτή;18/11/2026
  • ΔΥΟ ΑΡΘΡΑ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΠΑΝΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΑΠΟ ΟΨΙΜΟΥΣ “ΨΕΥΔΟ-ΝΕΟΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ”!…18/11/2026
  • ΓΙΑΝΙΣΣΑΙΟ: Ιστορικό για τον εορτασμό και για τα 100 χρόνια της «ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΑΓΡΙΔΙΩΤΙΣΣΑΣ» (1926-2026)18/11/2026
  • ΚΟΡΥΦΩΝΕΤΑΙ Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΑΙΓΑΙΟ: Ή, στραβός είναι ο γιαλός, ή στραβά αρμενίζουνε!…17/11/2026
  • Οι “καπετάνιοι των κοινωνικών δικτύων” και η πραγματικότητα της θάλασσας17/11/2026

Ναυτικές Ιστορίες

    Πρόσφατα Σχόλια

    1. Monopoly στο ΚΟΡΥΦΩΝΕΤΑΙ Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΑΙΓΑΙΟ: Ή, στραβός είναι ο γιαλός, ή στραβά αρμενίζουνε!…
    2. Χρυσα στο ΚΟΡΥΦΩΝΕΤΑΙ Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΑΙΓΑΙΟ: Ή, στραβός είναι ο γιαλός, ή στραβά αρμενίζουνε!…
    3. Jim8 στο ΚΟΡΥΦΩΝΕΤΑΙ Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΑΙΓΑΙΟ: Ή, στραβός είναι ο γιαλός, ή στραβά αρμενίζουνε!…
    4. G.C στο ΓΙΑΝΙΣΣΑΙΟ: Ιστορικό για τον εορτασμό και για τα 100 χρόνια της «ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΑΓΡΙΔΙΩΤΙΣΣΑΣ» (1926-2026)
    5. enandro στο ΚΟΡΥΦΩΝΕΤΑΙ Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΑΙΓΑΙΟ: Ή, στραβός είναι ο γιαλός, ή στραβά αρμενίζουνε!…

    Βίντεο

    • ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ: Ιδιωτική υπόθεση το ΔΣ του Δήμου Άνδρου για την κ. Τσατσομοίρου!
    • Λιμάνι Ραφήνας 1945-2015 (χρονογράφημα και βίντεο)
    • Η Μονή Παναχράντου της Άνδρου (βίντεο)
    • Το τελευταίο ρεμέτζο (βίντεο)
    • Δύο ανδριώτες ζωγράφοι – Δ.Βαρδακώστας & Γ.Σεργουλόπουλος (βίντεο)

    Ακολουθήστε μας

    • Facebook
    • Twitter

    Κατηγορίες Άρθρων

    • ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ (250)
    • ΑΡΘΡΑ (84)
    • ΘΕΜΑΤΑ (10)
    • ΙΣΤΟΡΙΑ (354)
    • ΚΟΙΝΩΝΙΑ (3,944)
    • ΝΑΥΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ (23)
    • ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ (1,616)
    • ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ (833)
    • ΠΟΛΙΤΙΚΗ (2,845)
    • ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ (1,128)
    • ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ (82)
    • ΧΡΗΣΙΜΑ (5)
    • ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ (359)

    Εν Άνδρω

    Όσοι φίλοι θέλουν, μπορούν να στείλουν κείμενα, φωτογραφίες, παρατηρήσεις, απαντήσεις κλπ στην ηλεκτρονική μας διεύθυνση.

     
       enandro.gr@gmail.com

    ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

    • ΑΡΧΙΚΗ
    • ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
    • ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ
    • ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
    • ΟΙ ΚΥΡΙΟΤΕΡΕΣ ΔΙΑΔΥΚΤΥΑΚΕΣ ΚΑΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΑΝΔΡΟΥ

    ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

    • ΠΟΛΙΤΙΚΗ
    • ΚΟΙΝΩΝΙΑ
    • ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
    • ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
    • ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
    • ΙΣΤΟΡΙΑ
    • ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ

    ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

    • ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ
    • ΘΕΜΑΤΑ
    • ΝΑΥΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
    • ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ
    • ΒΙΝΤΕΟ
    • ΔΗΜΟΦΙΛΗ
    © Εν Άνδρω 2026. Powered by NinjaWeb