Άνδρος: πρωτοχρονιάτικα κάλαντα με παραδοσιακά όργανα (βίντεο)
Με λύρα, τσαμπούνες, λαούτο, τύμπανα και φλογέρα είπαν τα κάλαντα σήμερα παραμονή πρωτοχρονιάς και αποχαιρέτησαν το 2017 υποδεχόμενοι το 2018 στην Χώρα της Άνδρου. Με την λύρα του μικρού Οδυσσέα και την κομπανία του Τριανταφυλλάκη από τους Κατακαλαίους είπαν οι παραδοσιακοί οργανοπαίκτες τα κάλαντα στους εναπομείναντες εφέτος Χωραΐτες.
Τα έθιμα των Χριστουγέννων: το δέντρο, η φάτνη και η ανάμνηση από το ανδριώτικο καραβάκι…
Της Δανάης Α. Μπασαντή Το παλιό καραβάκι που στόλιζαν παλαιότερα στην Άνδρο χάνεται σιγά-σιγά. Σε λίγα σπίτια πια έχει απομείνει (φωτογραφία στα Λειβάδια – Εν Άνδω). Μέρες που έρχινται όλοι στολίζουν δέντρα και παντού βλέπουμε φάτνες. Είναι τα κλασικά σύμβολα των Χριστουγέννων. Στην Άνδρο το παραδοσιακό καραβάκι σιγά-σιγά έμεινε κι αυτό στην άκρη. Υπάρχει… Continue reading Τα έθιμα των Χριστουγέννων: το δέντρο, η φάτνη και η ανάμνηση από το ανδριώτικο καραβάκι…
H ποίηση και το ελληνικό τραγούδι: μια ιστορία και μια διαδρομή μοναδική στον κόσμο
(Διαμαντής Μπασαντής, “Η Ποίηση στο Ελληνικό Τραγούδι”, εκδόσεις Γαβριηλίδης, σελ. 120, Αθήνα 2017) ΕΡΩΤΗΜΑ: Πως έγινε και οι έλληνες τραγούδησαν για χρόνια ποιητές όπως ο Γκάτσος, ο Ελύτης, ο Σεφέρης, ο Ρίτσος, ο Νερούδα, ο Καββαδίας και τόσοι άλλοι;
Η δικαίωση του ρεμπέτικου και μαζί η δικαίωση Θεοδωράκη και Χατζιδάκι
«Η Ποίηση στο Ελληνικό Τραγούδι» του Διαμαντή Μπασαντή εκδόσεις Γαβριηλίδη (Αθήνα 2017, σελ. 120). Το ρεμπέτικο είχε μια δύσκολη πορεία καταξίωσης στην ελληνική κοινωνία. Εξαπλώθηκε προπολεμικά από τους πρόσφυγες. Πέρασε στη ζωή των πόλεων στην Κατοχή και μεταπολεμικά μέσα από τα λαϊκά στρώματα των ελληνικών πόλεων. Παρά την ολόθερμη αποδοχή που γνώρισε από τηνν… Continue reading Η δικαίωση του ρεμπέτικου και μαζί η δικαίωση Θεοδωράκη και Χατζιδάκι
“Τέχνη” με σκουπιδοτενεκέδες στ’ Αποίκια! Ένα ηχηρό μήνυμα…
Οι κάτοικοι στα Αποίκια θα πρέπει να είναι υπερήφανοι! Όχι μόνο γιατί ζουν σ ένα όμορφο και γραφικό χωριό με ευλογημένες πηγές, που τροφοδοτούν την Άνδρο και ολόκληρη την Ελλάδα με και θεραπευτικό- ιαματικό νερό, αλλά γιατί έχουν (και το απέδειξαν) ευαισθησία, αισθητική, οικολογική συνείδηση, πνεύμα φιλοξενίας και ομαδική διάθεση.
“Με λογισμό και μ’ όνειρο” ή όταν η Άνδρος διαπρέπει στην Αθήνα…
Το τηλέφωνο του Site κουδούνιζε επί ώρα. Μόλις που το πρόλαβα έτσι όπως ήμουν ξεχασμένος σε ένα καταπράσινο τοπίο της Βόρειας Πάρνηθας. Ήταν ο Βαγγέλης Παπαδάκης από τον Νειμποριό. Ήθελε να με καλέσει στην παράσταση της γυναίκας του Ειρήνης Δράκου από το Κόρθι. Κάπου στην οδό Πειραιώς κοντά στο Γκάζι. Εκεί που τις τελευταίες… Continue reading “Με λογισμό και μ’ όνειρο” ή όταν η Άνδρος διαπρέπει στην Αθήνα…
Κόρθι… International!
Του Διαμαντή Μπασαντή Μια γλυκειά φθινοπωρινή μέρα στο Κόρθι. Η Κάρολαϊν περπατά στον Όρμο “μαζεύοντας” τις σκέψεις της για το δεύτερο μέρος του σεμιναρίου… (φωτ. Εν Άνδρω). Είχα περάσει το Κοχύλου και πλησιάζα στο Κόρθι. Ξαφνικά χτυπά το τηλέφωνο. Ήταν ο Νίκος Ψωμάς από την Λιθοδομή.
Γιώργος Εμπειρίκος & Αλέξανδρος Γουλανδρής: συλλογές έργων τέχνης αμύθητης αξίας!
“Οι χαρτοπαίκτες” έργο του Σεζάν. Πουλήθηκαν από την οικογένια του Γιώργου Εμπειρίκου στην βασιλική οικογένεια του Κατάρ έναντι 250 εκατ. ευρώ!!! Δυο βαθύπλουτοι Ανδριωτες, μέλη των πιο ισχυρών οικογενειών του νησιού, λείπουν φέτος από την περίφημη λίστα Art News, που περιλαμβάνει τους 200 πιο επιφανείς συλλέκτες έργων τέχνης στον κόσμο. Όχι γιατί η οικονομική… Continue reading Γιώργος Εμπειρίκος & Αλέξανδρος Γουλανδρής: συλλογές έργων τέχνης αμύθητης αξίας!
Ιστορίες κρασιού και σκηνικά ούζου από τη Σαντορίνη του μέλλοντος…
Κάθε καλό κρασί χρειάζεται μια καλή ιστορία. Κάθε παλιό κρασί χρειάζεται έναν χώρο να στηρίξει την ιστορία του. Πρόκειται για παλιές αρχές της γαστρονομίας και της οινοποσίας. Πράγματα σημαντικά αν θες να πάει ένα ποτό μακριά. Η ιστορία δίνει ρίζες, δίνει αναφορές, δίνει δύναμη να ταξιδέψει κάτι. Και στη Σαντορινη αυτό το ξέρουν καλά.… Continue reading Ιστορίες κρασιού και σκηνικά ούζου από τη Σαντορίνη του μέλλοντος…
Θηρασιά: εκεί που σταμάτησε ο χρόνος…
Ένα άλμα που έμεινε “παγωμένο” σε μια φωτογραφία. Ένα άλμα στο ακίνητο παρελθόν. Μόλις ένα μίλι στον χώρο χωρίζει το χτες από το σήμερα. Τόσο απέχει η Οία από την Θηρασία. Τόσο απέχει το τότε με το τώρα. Τόσο απέχει η νεότητα μας από την ωριμότητα μας. Ένα άλμα στον χρόνο λοιπόν. Και το επιχειρησαμε,… Continue reading Θηρασιά: εκεί που σταμάτησε ο χρόνος…