Στον ίδιο παρονομαστή…
Τι να κάνει και ο δεματοπιητής αν δεν προχωράμε στην επόμενη φάση; Απλώς μαζεύει τα σκουπίδια δίπλα του… Οι προηγούμενες μέρες ήταν δύσκολες για την Άνδρο. Ο λόγος είναι πως τα σκουπίδια (το μόνιμο πρόβλημα του νησιού εδώ και πολλά χρόνια) δεν μαζεύτηκαν για μια εβδομάδα. Οι κάδοι ξεχείλισαν. Ανήσυχες ματιές ανταλλάχθηκαν. Το πρόβλημα που… Continue reading Στον ίδιο παρονομαστή…
Ήταν μια ξεχωριστή βραδιά
Του Διαμαντή Μπασαντή Η μικτή χορωδία του Μουσικού Συλλόγου Άνδρου και του Λεοντείου Λύκειου τραγουδούν στο 25ο Χορωδιακό Φεστιβάλ Άνδρου στο μικρό αφιέρωμα για τον Μάνο Χατζιδάκι. Αρχικά δύο επισημάνσεις. Η πρώτη: Το 25ο Χορωδιακό Φεστιβάλ Άνδρου έδειξε πως διασώζεται κάτι από την κουλτούρα της παλιάς αστικής Άνδρου, έστω και ως απόηχος, στο νησί… Continue reading Ήταν μια ξεχωριστή βραδιά
Το τελευταίο ρεμέτζο (βίντεο)
Του Διαμαντή Μπασαντή “Με τα χρόνια καράβια, άνθρωποι και λιμάνια δένονται περίεργα… Κάθε πλοίο έχει τη δική του προσωπικότητα. Του τη δίνουν οι άνθρωποι του. Με τα χρόνια πλοία, πληρώματα και νησιά δένονται μεταξύ τους και αποκτούν μια παράξενη οικειότητ Το τελευταίο ρεμέτζο (βίντεο)α. Και με τον καιρό νοιώθουμε πια τους ανθρώπους των καραβιών δικούς… Continue reading Το τελευταίο ρεμέτζο (βίντεο)
“Το τέλος του ταξιδιού” και “Οι δικοί μας άνθρωποι”. Δύο κείμενα για καράβια που αγαπήσαμε…
(α) Από το αρχείο του Εν Άνδρω. Πρώτη δημοσίευση 20/6/2014. Το τέλος του ταξιδιού Του Διαμ. Μπασαντή Η φωτογραφία δείχνει το πλοίο “Πηνελόπη Α.” να φεύγει με ρυμουλκό από το λιμάνι της Ραφήνας. Ήταν δεμένο και ξεχασμένο εννέα ολόκληρους μήνες στην άκρη του. Κάθε φορά που έφτανα εκεί και το έβλεπα με κυρίευε θλίψη. Πόσα… Continue reading “Το τέλος του ταξιδιού” και “Οι δικοί μας άνθρωποι”. Δύο κείμενα για καράβια που αγαπήσαμε…
Οι ταμπέλες και η πολιτική…
Στην Άνδρο όταν θέλουν να ακυρώσουν κάποιον του βάζουν «ταμπέλες». Οι ταμπέλες έχουν ιδιαίτερη αποτελεσματικότητα στις μικρές κοινωνίες. Τουλάχιστον μέχρι να καταρρεύσουν υπό το βάρος της πραγματικότητας. Πριν πεντέμισι χρόνια όταν τέθηκε για πολλοστή φορά ανοικτά το θέμα της χωματερής στον Στρόφιλα μερικοί (περί τις τότε δημοτικές αρχές) άρχισαν να βάζουν ταμπέλες… Continue reading Οι ταμπέλες και η πολιτική…
17 Νοέμβρη: Το μόνο που ζει από το Πολυτεχνείο είναι τα όνειρα της γενιάς μας…
Του Διαμαντή Μπασαντή Ακόμα μια φορά κλείνει ο κύκλος γύρω από αυτή την επέτειο που φαντάζει πια τόσο παράξενη. Ακόμα μια φορά η 17η του Νοέμβρη κυκλώνει τη ζωή μας. Με παλιά συνθήματα. Με παρελθόντα αιτήματα. Κι εμείς ανάμεσα στην αδιαφορία και στις συμβάσεις, ανάμεσα στην νοσταλγία και στην προσμονή, βλέπουμε βουβοί τη ζωή μας… Continue reading 17 Νοέμβρη: Το μόνο που ζει από το Πολυτεχνείο είναι τα όνειρα της γενιάς μας…
Η Μονή Παναχράντου στο Διάβα των Αιώνων
Της Δέσποινας Πολίτου Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Gutenbergσε σε συνεργασία με την ιστοσελίδα “εν Άνδρω.gr” το βιβλίο: Η Μονή Παναχράντου της Άνδρου στο Διάβα των Αιώνων. Είναι ένα βιβλίο που εστιάζει και αναδεικνύει την μακρά και πολυκύμαντη ιστορία του παλαιότερου μοναστηριού της Άνδρου.
1994-2014: Είκοσι χρόνια χωρίς τον Μάνο…
Του Διαμαντή Μπασαντή Κάθε τρελό παιδί έχει στο χέρι/ φιλί της Παναγιάς κι ένα μαχαίρι/ κι η μάνα του δεν τραγουδά… Κάθε που σφάζονται δύο περιστέρια/ η νύχτα καίγεται στα δύο του χέρια/ Και το κορίτσι δεν μιλά… Βρήκα το σημείωμα της Δανάης στο mail σήμερα το πρωί. Έγραφε: «Έφυγε από τη ζωή πριν από… Continue reading 1994-2014: Είκοσι χρόνια χωρίς τον Μάνο…
Πως δεν φούνταρε το πλοίο στο …Γαύριο!…
Του Διαμαντή Μπασαντή Το Aqua Jewel αναχωρεί από το Γαύριο – Τι μου λες εμένα για φουρτούνες στα πέλαγα; Έχουν δει φουρτούνα στο Γαύριο; Μουρμουρίζει ο καπετάν Τάσος… Κουβεντιάζω στη γέφυρα του SuperFerry ΙΙ με τον καπετάν Τάσο Τρέσσο μια παλιά τρελή περιπέτεια μας με το “Aqua” στο Γαύριο και γελάμε. Νυχτερινή πλεύση για Ραφήνα… Continue reading Πως δεν φούνταρε το πλοίο στο …Γαύριο!…
Σύντομη ξενάγηση στο δημοκρατικό παίγνιο
Του Διαμαντή Μπασαντή Μάθημα πρώτον: όσοι έχουν εκλεγεί κρίνονται κάθε μέρα για στάσεις και συμπεριφορές, για πράξεις και παραλείψεις. Δεν κρίνονται κάθε τέσσερα ή πέντε χρόνια όπως πιστεύουν κάποιοι που μόλις χτες ανακάλυψαν τα κοινά. Κάθε πέντε χρόνια εκλέγονται, αλλά κάθε μέρα κρίνονται.