Από την μια θάλασσα στην άλλη…
Του Διαμαντή Μπασαντή Ο Τομ Κένεντυ και Αμαλία Μέλη Το mail που έλαβα έγραφε για την παρουσία και μια ανοικτή ομιλία ενός αμερικανού συγγραφέα σε ένα σεμινάριο «δημιουργικής γραφής» στο Γαύριο. Κι επειδή η προηγούμενη εξόρμηση στο Γαύριο με την Λέσχη Ανάγνωσης ήταν λίαν ενδιαφέρουσα έβαλα ,,,πλώρη από τη Χώρα για το λιμάνι. Υπήρχε και… Continue reading Από την μια θάλασσα στην άλλη…
Σοφία Βάρη, μια μεγάλη διεθνώς καλλιτέχνης στην Άνδρο
Της Δέσποινας Πολίτου Τη πασίγνωστη διεθνώς καλλιτέχνιδα Σοφία Βάρη μας καλεί να γνωρίσουμε μέσα από ένα μεγάλο αφιέρωμα στο έργο της, το οποίο επιμελήθηκε η ίδια, το Ίδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή. Η έκθεση θα γίνει στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στην Άνδρο και θα διαρκέσει όλο το καλοκαίρι (29 Ιουνίου – 28 Σεπτεμβρίου). Με πολύπλευρη… Continue reading Σοφία Βάρη, μια μεγάλη διεθνώς καλλιτέχνης στην Άνδρο
Διάλογος για το SOS
Το σχόλιο SOS διαβάστηκε από εκατοντάδες αναγνώστες χτες. Δέχτηκε πολλές θετικές αναφορές. Όμως μια ήταν αρνητική. Ευγενική, προσεκτική, επώνυμη, αλλά αρνητική. Και ιδιαίτερα σεμνή. Εξέφραζε, όμως, πάρα πολλούς στο νησί. Την παραθέτουμε ολόκληρη εδώ για να την διαβάσουν όλοι, μαζί με την απάντηση για να κάνουμε έναν διάλογο. Ευχαριστούμε για το σχόλιο γιατί μας… Continue reading Διάλογος για το SOS
SOS: Και δεν φταίει ο μαρκόνης για το SOS…
Μόλις προχτές ξαναγράφαμε πως ως προς τα σκουπίδια είμαστε «στον ίδιο παρονομαστή» εδώ και χρόνια. Και να που χτύπησε το τηλέφωνο από το Γαύριο: «Δεν μαζεύονται πάλι τα σκουπίδια»!!!… Η πληροφορία επιβεβαιώθηκε μέσα σε λίγα λεπτά: «μαζεύονται, αλλά κατά περίπτωση»!!! Το γράψαμε πάλι και προχτές: υπάρχει κενό εξουσίας στην Άνδρο! Υπάρχει και κενό στην διαχείριση… Continue reading SOS: Και δεν φταίει ο μαρκόνης για το SOS…
ΗΤΑΝ ΑΝΑΔΡΟΜΟΣ Ο ΕΡΜΗΣ…
Διαβάζω και ακούω κάτι αηδίες στα ελληνικά ΜΜΕ, εδώ και κάτι ώρες, που με κάνουν έξω φρενών! Άκου «ο Θεός ήταν Έλληνας»; Δηλαδή δεν είχε άλλη δουλειά να κάνει όλη νύχτα ο Θεός και μάθαινε ελληνικά ή άλλαζε υπηκοότητα; Δεν είμαστε σοβαροί ως ποδοσφαιρικό έθνος κύριοι (κυρίες δεν λέω γιατί τις θεωρώ ποδοσφαιρικά ασχετότερες και… Continue reading ΗΤΑΝ ΑΝΑΔΡΟΜΟΣ Ο ΕΡΜΗΣ…
Ένα ουζάκι ποτέ δεν βλάπτει…
Του Δημήτρη Σταυρόπουλου Πριν από δύο καλοκαίρια, είχα ρωτήσει ένα απόγευμα τον δήμαρχο κ. Γλυνό – με τον οποίο διατηρούμε άριστες φιλικές σχέσεις – αν έχει “χαρτογραφήσει” τις μεγάλες, σχεδόν ανεξάντλητες και το κυριότερο ανιδιοτελείς δυνάμεις του νησιού, έτσι ώστε να αποτελέσουν σε περίοδο κρίσης την “αιχμή του δόρατος” στην επίλυση προβλημάτων. Με είχε ρωτήσει… Continue reading Ένα ουζάκι ποτέ δεν βλάπτει…
Στον ίδιο παρονομαστή…
Τι να κάνει και ο δεματοπιητής αν δεν προχωράμε στην επόμενη φάση; Απλώς μαζεύει τα σκουπίδια δίπλα του… Οι προηγούμενες μέρες ήταν δύσκολες για την Άνδρο. Ο λόγος είναι πως τα σκουπίδια (το μόνιμο πρόβλημα του νησιού εδώ και πολλά χρόνια) δεν μαζεύτηκαν για μια εβδομάδα. Οι κάδοι ξεχείλισαν. Ανήσυχες ματιές ανταλλάχθηκαν. Το πρόβλημα που… Continue reading Στον ίδιο παρονομαστή…
Ήταν μια ξεχωριστή βραδιά
Του Διαμαντή Μπασαντή Η μικτή χορωδία του Μουσικού Συλλόγου Άνδρου και του Λεοντείου Λύκειου τραγουδούν στο 25ο Χορωδιακό Φεστιβάλ Άνδρου στο μικρό αφιέρωμα για τον Μάνο Χατζιδάκι. Αρχικά δύο επισημάνσεις. Η πρώτη: Το 25ο Χορωδιακό Φεστιβάλ Άνδρου έδειξε πως διασώζεται κάτι από την κουλτούρα της παλιάς αστικής Άνδρου, έστω και ως απόηχος, στο νησί… Continue reading Ήταν μια ξεχωριστή βραδιά
Το τελευταίο ρεμέτζο (βίντεο)
Του Διαμαντή Μπασαντή “Με τα χρόνια καράβια, άνθρωποι και λιμάνια δένονται περίεργα… Κάθε πλοίο έχει τη δική του προσωπικότητα. Του τη δίνουν οι άνθρωποι του. Με τα χρόνια πλοία, πληρώματα και νησιά δένονται μεταξύ τους και αποκτούν μια παράξενη οικειότητ Το τελευταίο ρεμέτζο (βίντεο)α. Και με τον καιρό νοιώθουμε πια τους ανθρώπους των καραβιών δικούς… Continue reading Το τελευταίο ρεμέτζο (βίντεο)
“Το τέλος του ταξιδιού” και “Οι δικοί μας άνθρωποι”. Δύο κείμενα για καράβια που αγαπήσαμε…
(α) Από το αρχείο του Εν Άνδρω. Πρώτη δημοσίευση 20/6/2014. Το τέλος του ταξιδιού Του Διαμ. Μπασαντή Η φωτογραφία δείχνει το πλοίο “Πηνελόπη Α.” να φεύγει με ρυμουλκό από το λιμάνι της Ραφήνας. Ήταν δεμένο και ξεχασμένο εννέα ολόκληρους μήνες στην άκρη του. Κάθε φορά που έφτανα εκεί και το έβλεπα με κυρίευε θλίψη. Πόσα… Continue reading “Το τέλος του ταξιδιού” και “Οι δικοί μας άνθρωποι”. Δύο κείμενα για καράβια που αγαπήσαμε…