ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ

Γράφει ο Παναγιώτης Αναστασόπουλος   Ο Παναγιώτης Αναστασόπουλος στο Κόρθι που “ταξίδεψε” και περιέγραψε… (Τον Παναγιώτη Αναστασόπουλο δεν τον γνώριζα. Τυχαία – μετά το πανηγύρι της Μονής Φλετρών – βρέθηκα με παρέα στην Λιθοδομή. Στέκι όταν ζούσε ο Γιάννης Γλυνός. Η μέρα υπέροχη. Κόσμος ελάχιστος. Και το τηλέφωνο κτυπούσε ασταμάτητα. Απάντησα βολτάροντας στην παραλία για…

 Γράφει ο Ι.Π. – Άλκης   Ο μεγάλος Rombert de Flers  έχει πει ότι στον έρωτα μη ζητάτε το “ναι” απ’ τα χείλη των γυναικών, αλλ’ από τα μάτια τους. Οι γυναίκες θέλουν να τις μαντεύετε χωρίς αυτές να το ομολογούν. Ύστερα από πολλά χρόνια μου ήρθε στο μυαλό  το παραπάνω  απόφθεγμα   που παρεφθαρμένο αποδίδει  τον διπλό μου…

  Κάπου μέσα στο χάος των δεκάδων καθημερινών mail είχε χαθεί του Άγγελου Σφακιανάκη, στο οποίο αφηγείτο την ιστορία του τραγουδιού «δεν κοιμάμαι τώρα πια τα βράδια» του Μάκη Χριστοδουλόπουλου. Τον παίρνω τηλέφωνο. Απαντά. Ένας εύθυμος Άγγελος ρωτάει: «τι τρέχει;»             “Δεν τρέχει το mail”, απαντώ. “Δώσε λύση.” Βρίσκει αμέσως……

Γράφει ο Ι.Π. Άλκης   Θα περάσαν πάνω από 25 χρόνια, κι όμως είναι σαν χθες… Είμασταν καλεσμένοι από την Κυρία Α. για το πασχαλινό τραπέζι. Όλοι την φωνάζαν με διάφορες προθέσεις. Κυρά-Α.,  θεία, σκέτο Α.  Το ίδιο και τον σύζυγο. Για μένα ήταν ο Κύριος Σ. Ούτε κυρ-Σ., ούτε θείε, ούτε σκέτο Σ.