Θυμάρι και «αρχαίες κολώνες»! Μια αληθινή ιστορία

 

Στις 30 Αυγούστου του 2003  έκανα την συνηθισμένη βόλτα μου πάνω από το ακρωτήριο Στραγγυλό. Από εκεί είχα πανοραμική θέα προς την παραλία του Φελλού, τον Κάβο Ντόρο, την Εύβοια, τα παράλια της Αττικής από Ραφήνα μέχρι Σούνιο και τα κυκλαδονήσια. 

Πάντοτε, μα πάντοτε, είχε δυνατό, έως πάρα πολύ δυνατό αέρα, τόσο που τα ξηρικά θυμάρια που ήταν γεμάτος ο τόπος,  στριφογύριζαν γύρο από το κορμάκι τους που ποτέ δεν ήταν παραπάνω από 25-30 εκατοστά κι έμοιαζε σαν βίδα !!   Κάθε χρόνο έκοβα με προσοχή 4-5 θυμαράκια  – δεν τα ξερίζωνα για να ξαναγίνουν – που ήταν κατάξερα. Σπίτι τα ψέκαζα με Spray διαφόρων χρωμάτων. Τα έβαζα σε ένα πλατύ καλάθι, και αποτελούσαν το στολίδι της παραθούρας, που τον χειμώνα γεμίζαμε με ξύλα. ‘Ολοι ζήλευαν αυτό το ντεκόρ, αλλά σε κανέναν δεν έλεγα τον μυστικό τόπο .

Εκείνη, λοιπόν, τη χρονιά αποφάσισα να εξερευνήσω πιο κάτω την πλαγιά προς το πέλαγος. Και η έκπληξή μου ήταν μεγάλη όταν έπεσα πάνω σε ένα μισοχαλασμένο κελί με δύο χώρους και πιο πίσω  3 πέτρινες  “κολώνες”. Έμοιαζαν σαν ένας τεχνίτης να άφησε μισοτελειωμένο το έργο του.  Τις έβγαλα φωτογραφία και προσπάθησα να τις σκεπάσω με κλαδιά και χόρτα,  για να μη τις δουν αδιάκριτα αρπακτικά μάτια. Απόρησα, μάλιστα, πως η αρχαιολογική υπηρεσία δεν είχε χαρακτηρίσει την περιοχή και δεν την είχε αποκλείσει.

Την επόμενη χρονιά ξαναπήγα με αγωνία στον μυστικό μου τόπο. Οι “αρχαίες κολώνες” ήταν εκεί!!  Μάζεψα 5-6 θυμάρια με στριφογυριστά κορμάκια και χαιρέτισα τις ‘”κολώνες”. Την άλλη μέρα το πρωί, πήρα τηλέφωνο την αρχαιολογική υπηρεσία στην Χώρα.

Όταν εξήγησα στην κυρία που σήκωσε το τηλέφωνο τι συμβαίνει, πανικοβλήθηκε. Φωνάζει αμέσως την διευθύντρια της και μου την έδωσε. Όταν της εξήγησα την ανακάλυψή μου και την απορία μου γιατί δεν τα προστατεύουν, πάτησε τρανταχτά γέλια!!!  Μου εξήγησε ότι αυτά που εγώ νόμιζα για μισοακατέργαστες κολώνες, ήταν αποτέλεσμα των καιρικών συνθηκών πάνω σε ένα πέτρωμα που φθείρετε εύκολα!!! 

Πράγματι. Ύστερα από 3 χρόνια που ξαναπήγα, η πρόβλεψη της διευθύντριας βγήκε αληθινή.  Οι “κολόνες” μου είχαν μισοδιαλυθεί! Η απογοήτευσή μου ήταν μεγάλη.

Τώρα κάθε χρόνο συνεχίζω να πηγαίνω στο σημείο εκείνο αποκλειστικά και μόνο για να θαυμάζω την μαγευτική θέα, που ευτυχώς οι καιρικές συνθήκες δεν την αλλοιώνουν…

Ι.Π. Άλκης      18/5/2021