ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ

Σίγουρα το κλίμα κάποιων ημερών θύμιζε κάτι από… πόλεμο! Αν αναλογιοστούμε την ένταση που επιράτησε του λάχιστον σε κάποιο ΔΣ και την ένταση που μερικοί τεχνηέντως μετέφεραν ανωνύμως και εδώ μέσα στον πάντα ανοικτό στον διάλογο “εν Άνδρω”. Όμως το κλίμα καταλάγιασε. Γιατί η Άνδρος έχει τον τρόπο να ισορροπεί. Ακόμα και στις εντάσεις.

Του Γιώργου Λιάλιου   Θυμάρι και ρίγανη. Η μυρωδιά να μπαίνει βαθιά στα πνευμόνια μου, να με ξυπνά. Ο αέρας. Να σφυρίζει όλη τη νύχτα στα παράθυρα, να σβήνει τους θορύβους. Οι δροσερές πεζούλες και οι ξερολιθιές. Τα κελαρυστά νερά και η ομίχλη μέσα στο κατακαλόκαιρο. Η δική μου Άνδρος είναι η διαδρομή από τα βάθη της κοιλάδας προς τ’ Άχλα. Το μονοπάτι που…

Έτσι όπως τα έχουμε καταφέρει μπορεί αντι για ΧΥΤΥ να κάνουμε χωματερή όλη την Άνδρο. Και μετά ούτε ο θεός δεν μας ξεμπλέκει Έχουμε μια χωματερή στην Σταυροπέδα, κινδυνεύουμε να κάνουμε χωματερή όλο το νησί και δεν βλεπουμε πως θα ξεμπερδέψουμε…  

Του Μηνά Βιντιάδη Πέμπτη πρωί. Στο καράβι για την Άνδρο οι φωνές των παιδιών ήταν πιο δυνατές από τα κρωξίματα των γλάρων. Και τα  τραγούδια τους χάνονται στα κύματα και τρομάζουν τα θαλασσοπούλια, τα περισσότερα ήταν άγνωστα για μένα, μόνο ροκ άκουγα, τα ελληνικά δεν μου έλεγαν τίποτα. Γενικά δεν τραγουδάω, προτιμώ ν’ ακούω. Ένας…