Θεατρικός Όμιλος Άνδρου: “Εκκλησιάζουσες” μια ιδιαίτερη παράσταση

 

Μια χαρακτηριστική σκηνή της παράστασης με σχεδόν όλους τους ηθοποιούς επί σκηνής

Μερικές παρατηρήσεις για την χτεσινή παράσταση «Εκκλησιάζουσες» του Αριστοφάνη από τον Θεατρικό Όμιλο Άνδρου:

(α) ήταν μια αξιοπρεπής ερασιτεχνική προσπάθεια. Δεκαεννέα ανδριώτες από πολλά και διαφορετικά περιβάλλοντα ανέβηκαν στην σκηνή και έπαιξαν με την καρδιά τους. Το θεωρούμε σπουδαίο. Το ότι έπαιξαν αρχαία κωμωδία το θεωρούμε ακόμα σπουδαιότερο. Είναι γεγονός πως γίνεται μια δουλειά στην οποία δεκάδες κάτοικοι συμμετέχουν διδασκόμενοι θέατρο, μαθαίνοντας ρόλους, γνωριζοντας τον εαυτό τους μέσα από αυτούς. Το ότι εκατοντάδες ήταν αυτοί που προσήλθαν και χτες στο ανοιχτό θέατρο για να τους δουν είναι εξαιρετικό.

Αρκετές εκατοντάδες οι θεατές της παράστασης

Από κοινωνικής άποψης αυτό που κάνει ο Θεατρικός Όμιλος Άνδρου αξίζει κάθε έπαινό και κάθε βοήθεια. Και ως «εν Άνδρω» έχουμε γράψει γι’ αυτό. Το ότι πολλοί που πήγαν χτες και πηγαίνουν στις εκδηλώσεις του ανοιχτού θεάτρου για το χαρούν είναι επίσης πολύ καλό. Σε όλες τις περιπτώσεις, τόσο για τους ηθοποιούς όσο και για τους θεατές της παράστασης (ή τους θεατές του ανοιχτού θεάτρου) ισχύει η φράση από τον ορισμό του Αριστοτέλη: “μίμησις πράξεως”! Σε όλες τις εκδοχές αυτής της “μιμήσεως” όλοι στο τέλος όλοι κάτι μαθαίνουν. Και αυτό είναι το πιο σπουδαίο της προσπάθειας του ΘΟΑ.

Δύο εκ των πρωταγωνιστών της παράστασης

(β) Αρκετοί από τους ηθοποιούς μπορούσαν να παίξουν τους ρόλους τους. Άλλοι δυσκολεύτηκαν. Το αρχαίο θέατρο δεν είναι εύκολο. Και γίνεται ακόμα δυσκολότερο σε ένα περιβάλλον ανοικτού θεάτρου όπου χρειάζεται ειδική προετοιμασία. Οι ερασιτέχνες ηθοποιοί δεν ήξεραν το ανοικτό θέατρο. Έπαιζαν εκτός έδρας. Έτσι αρκετές φορές μίλαγαν προς την μια πλευρά και δεν άκουγε καλά η άλλη, παρά την πολύ καλή ακουστική του θεάτρου. Ή, μίλαγαν προς τα πίσω με αποτέλεσμα πάλι να μην ακούγονται καθαρά. Όταν στέκονταν στο κέντρο της σκηνής ή μιλούσαν διαγώνια προς τους θεατές ακούγονταν. Ήταν εμφανής η δυσκολία αναγνώρισης του χώρου αρκετές φορές.

Μια απολαυστική σκηνή

(γ) Παρόλα αυτά υπήρξαν στιγμές της παράστασης (η σκηνή με το καθίκι στην αρχή ή η σκηνή που ένας Αθηναίος πάει να παραδώσει ότι έχει στην κυβέρνηση και ο άλλος τον πονηρά αποτρέπει) που το παίξιμο και το στήσιμό ήταν καλό. Μάλιστα υπήρξε και εξαιρετικός αυτοσχεδιασμός των δύο ηθοποιών στην δεύτερη περίπτωση (όταν ξαφνικός αέρας πήρε τον μύλο από την σκηνή). Άρα δυνατότητες υπάρχουν αρκεί να μάθουν όλοι τον χώρο του ανοικτού θεάτρου.

Και δύο λόγια για τους υπεύθυνους του θεάτρου:

(δ) Καλό θα ήταν οι υπεύθυνοι του θεάτρου να κρατάνε θέσεις στο κέντρο και μπροστά και για όσους καλύπτουν μια παράσταση. Πώς να γράψεις ή να φωτογραφίσεις ένα θέαμα από το άνω δεξιό μέρος του θεάτρου; Εξαιρετικά δύσκολο να φωτογραφίζεις από ψηλά και πλάγια. Ή, από ψηλά και στο κέντρο. Τα πρόσωπα χάνονται (ακόμα και ο τηλεφακός δεν βοηθά γιατί λόγω κλίσης δεν εστιάζεις στα πρόσωπα). Και καταλήγεις σε μερικές γενικές εικόνες. Φυσικά για βίντεο δεν υπάρχει περίπτωση. Αν αυτό θέλουν οι υπεύθυνοι εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Όμως το τελικό αποτέλεσμα το χρεώνονται αυτοί.

(ε) Καλό θα ήταν το κυλικείο του θεάτρου να έχει δροσερό εμφιαλωμένο νερό! Για να μην αναγκάζονται οι θεατές να αγοράζουν στο κατακαλόκαιρο …πορτοκαλάδες!!! Και έτσι να διψάνε περισσότερο!!! Ή, να μην αναγκάζονται να αγοράζουν μπουκαλάκια εμφιαλωμένο ζεστό νερό!!! Λίγη πρόνοια δεν βλάπτει. Ελπίζουμε να μην επαναληφθούν αυτά.

Διευκρίνιση: Στην συναυλία Πλιάτσικα-Μηλιώκα είχε φροντίσει προσωπικά ο ίδιος ο Φίλιππος Πλιάτσικας να έχουμε καλή θέση τόσο γαι την ακουστική (για τα βίντεο) όσο και θέας (για την φωτογράφιση). 

«εν Άνδρω»