Ένα πλοίο γεννιέται, ένα πλοίο πεθαίνει…
Του Διαμαντή Μπασαντή
Σε ένα χιλιόμετρο απόσταση δύο πλοία με δύο διαφορετικές μοίρες. Το ένα, το Superferry, έτοιμο να ξεκινήσει, σχεδόν ολοκαίνουριο, τις διαδρομές του στα νησιά μας. Το άλλο, το Παναγία Τήνου (πρώην Άγιος Γεώργιος), που πέρασε από τις Κυκλάδες και κάποτε πλησιασε και την Άνδρο και τώρα κείτεται μισοβυθισμένο περιμένοντας την τελική μοίρα του. Το θέμα αυτής της διαδρομής μας το είπε φίλος-αναγνώστης. Μας συνάρπασε η ιδέα και πήγαμε μια βόλτα μέχρι τον Πειραιά. Εκεί φωτογραφήσαμε τα δύο πλοία: το ένα που κόντεψε να έρθει στην γραμμή μας το φθινόπωρο του 2014 και την άνοιξη του 2015. Το δεύτερο θα έρθει οριστκά το καλοκαίρι του 2016.
Το πρώτο πλοίο. το Παναγία Τήνου, της εταιρείας Βεντούρη, κείτεται γερμένο, μισοβουλιαγμένο στο κεντρικό λιμάνι του Πειραιά. Το πλοίο υπήρξε «αδελφάκι» του αλησμόνητου Πηνελόπη της εταιρείας Αγούδημου, που έγραψε ιστορία στα νησιά μας. Όπως και το Πηνελόπη έτσι κι αυτό μετέφερε εκατοντάδες χιλιάδες ταξιδιώτες στις Κυκλάδες επί πολλά χρόνια. Τώρα μισοβουλιαγμένο περιμένει το τέλος του. Κάποια στιγμή θα το στείλουν για παλιοσίδερα. Μια θλίψη τυλίγει τις εικόνες του έρημου και μισοβουλιαγμένου πλοίου…
Πιο πέρα, τα δεύτερο πλοίο, είναι το Superferry, των αδελφών Στεφάνου, στην παλιά πέτρινη δεξαμενή του ΟΛΠ. Το πλοίο ήρθε τον Ιούνιο του 2015 από την Ιαπωνία. Υπέστη μια πολύ μεγάλη μετασκευή και τώρα περνά τον δεξαμενισμό του (καθαρίζονται τα ύφαλα, βάφεται κλπ) και σε λίγες μέρες γυρνά πίσω στο Πέραμα να ολοκληρώσει την ξενοδοχειακή δομή του. Το καλοκαίρι θα ξεκινήσει στη γραμμή μας. Είναι ένα σχεδόν εντελώς καινούριο πλοίο, που αναμένει να γράψει τη δική του ιστορία και να μας γεμίσει με τις δικές του μνήμες.
Παραθέτουμε για τους αναγνώστες μας τις φωτογραφίες των δύο πλοίων. Το ένα που βουλιάζει κατάφορτο μνήμες. Το άλλο που ολοκληρώνεται έτοιμο να μας γεμίσει μνήμες. Όπως γράφαμε κάποτε σε ένα χρονογράφημα μας: «ποιος είπε πως τα καράβια δεν έχουν ψυχή. Έχουν την ψυχή αυτών που ταξίδεψαν μαζί τους…». Ή, θα προσέθετα εδώ, αυτών που θα ταξιδέψουν μαζί τους…
Σημείωση: οι φωτογραφίες αυτού του ρεπορτάζ είναι copyright της ιστοσελίδας Εν Άνδρω.
Ακριβώς το ίδιο προκαλεί και η συμπεριφορά και τα έργα των ανθρώπων…
Κάποιοι με βάση τα πεπραγμένα τους ξαναγεννιούνται, ξεπροβάλλουν, διακρίνονται και τραβάνε μπροστά και άλλοι μισοβυθισμένοι οδηγούνται στην τελική μοίρα τους, δηλαδή, πεθαίνουν και σβήνουν για πάντα είτε βρίσκονται στη ζωή είτε όχι…
Το αρθρο σας βαθια μου εξεγειρει την ηδη τεραστια και δραματικη μου πραγματικοτητα και που λογω αντικειμενου προσομοιαζει στην αναφορα σας. Και ο σχολιαστης Guest, ακομη περισσοτερο με βρισκει συμφωνο και ως προς την 2η ομαδα ανθρωπων συμμετοχο! ! Το δικο μου Οραματικο πλανο, που αφορουσε την Νηολογηση του Θ/Γ ταχυπλοου ”ΑΣΤΕΡΙΑ” ως Τουριστικου-Περιηγητικου σε ολες ανεξαρτητα τις παραλιες και την ακτογραμμη της Ανδρου, παραμενει ομηρος των βρωμικων σκοπιμοτητων της ΕΤ.Α.Δ. Α.Ε. – γιατι ”τολμησα” να νοιαστω και να προσπαθησω να σωσω το ΞΕΝΙΑ, αντι να επιτρεψη την καταπτυστη εξαγορα και μετατροπη του σε ιδιωτικη επαυλη και ουσιαστικη Αρχιτεκτονικη αλλοιωση με σημαντικες κατεδαφισεις και νεες προσθηκες – που με εμφανη αφορμη οφειλες μου για τελη ελλιμενισμου απο το 2005 το παρακρατουν αναγκαστικα (με Δικαστικη Αποφαση προ 3ετιας) στον Χερσαιο Χωρο, και σε θαυμαστη Συμπνοια με μια αδιαντροπη και κατευθυνομενη Δικαιοσυνη, εξακολουθουν να χρεωνουν 500 Ευρω καθε μηνα για ”Τελη Ελλιμενισμου” (ενω το σκαφος 8 χρονια τωρα εχεις να αγγιξει την θαλασσα! !!) Aντι να διαγραψουν τις παρανομες και καταχρηστικες χφεωσεις και να αποδεχθουν φιλοτιμο Διακανονισμο που ηδη εχω υποβαλλει – 8 φορες στα 9 χρονια απο το 2007, το εκθετουν σκοπιμα σε κινδυνο και ηδη καταγραφηκε η 5η Διαρρηξη και Κλοπη εξοπλισμου απο αυτο μεσα στο Πασχα και ενω βρισκομουν στην Ανδρο, ανημπορος ετσι και αλλιως να κανω οτιδηποτε παρα την Οριστικη του Κατασχεση και Απωλεια που ψυχολογικα θα σημανει την δικη μου προσωπικη Καταστροφη και Τελος της θελησης για Ζωη….