Άνδρος, Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης: Γιώργος Ζογγολόπουλος, το αχανές της αφαίρεσης
Γιώργος Ζογγολόπουλος (φωτογραφία Εν Άνδρω)
Επισκεφθήκαμε την έκθεση του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Άνδρου. Την φωτογραφήσαμε και μεταφέρουμε για τους αναγνώστες μας τις φωτογραφίες μας μαζί με υλικό της έκθεσης στο site μας τιμώντας έναν απο τους σημαντικότερους και μακροβιότερους εικαστικούς της μεγάλης γενιάς του ’30, που άφησε εποχή στον τόπο μας – Εν Άνδρω.
Από την αναπαραστατική περίοδο του καλλιτέχνη (φωτογραφίες Εν Άνδρω)
Το εικαστικό αφιέρωμα του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης της Άνδρου σε συνεργασία με το ιδιαίτερα Ίδρυμα Ζογγολόπουλου περιλαμβάνει 115 έργα του και αποτελούν μια συνεκτική, ολοκληρωμένη παρουσίαση της 70χρονης διαδρομής του στην τέχνη. Η έκθεση με τίτλο «Γιώργος Ζογγολόπουλος: Η ασίγαστη πλησμονή στο αχανές της αφαίρεσης» άνοιξε τις πόρτες της σήμερα 19 Ιουνίου και θα διαρκέσει μέχρι τις 25 Σεπτεμβρίου.
Από την υπαινικτική περίοδο. Ζάλλογο (φωτογραφία Εν Άνδρω)
Περιλαμβάνει αντιπροσωπευτικά έργα από όλες τις δημιουργικές φάσεις της πορείας του και χωρίζεται σε τέσσερις ενότητες:
Α) Την πρώιμη παραστατική περίοδο η οποία χαρακτηρίζεται από μια ρεαλιστική σχεδιαστική δυνατότητα,
Δύο πολύ γνωστά έργα του – Κάτω α Αλέξανδρος πλανόδιος τσαγγάρης στο Ψυχικό, 1954, σε διάφορες χρονικές περιόδους (φωτογραφία Εν Άνδρω)
Β) Την υπαινικτική μόνο πιστότητα στο αντικείμενο και τις επιρροές του από τις νέες αισθησιοκρατικές επιταγές του Μοντερνισμού,
Η ομπρέλα σήμα κατατεθέν και στην ζωγραφική του (φωτο: Εν Άνδρω)
Γ) Τις εγκαταστάσεις και την ένταξη τους στον υπαίθριο χώρο,
Οι ομπρέλες στην γλυπτική του (φωτογραφιες Εν Άνδρω)
Δ) Την ύστερη φάση της παντελούς απόρριψης των ρεαλιστικών αναφορών. Την περίοδο δηλαδή των γεωμετρικών ελεύθερων συνθέσεων των υδροκινητικών και φωτοκινητικών κατασκευών.
Η αφαίρεση και το ανάλαφρο των σχημάτων χαρακτήριζε τα έργα στο τέλος της διαδρομής του (φωτογραφίες Εν Άνδρω)
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ: Ο Γιώργος Ζογγολόπουλος (Αθήνα, 1 Μαρτίου 1903 – 11 Μαΐου 2004), ήταν ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες καλλιτέχνες και εκπροσώπους της γενιάς του ’30, με πολυσχιδές και διεθνώς αναγνωρισμένο έργο. Το έργο του εκτείνεται σε μια περίοδο περίπου οκτώ δεκαετιών παρουσιάζοντας μια μεγάλη ποικιλία, μια ευρεία θεματογραφία και μια τάση για συνεχή ανανέωση που του έδωσε το προσωνύμιο «ο αιώνιος έφηβος».