Γιώργος Χλής: δίνοντας ζωή στην πέτρα…

 

Ο Γιώργος Χλης στο εργαστήριο του στην Χώρα (φωτ. Εν Άνδρω).

Η Τήνος είναι διάσημη για τους γλύπτες της. Μια μεγάλη παράδοση αναπτύχθηκε στο βόρειο μέρος του νησιού. Πάνω της ακούμπησαν πολλοί. Και πάνω στους πολλούς υπήρξαν ορισμένοι ξεχωριστοί. Στην κορυφή, από τους πιο ξεχωριστούς, ο Γιαννούλης Χαλεπάς. Αυτή η παράδοση έγινε σχολή. Πάνω σε αυτή την παράδοση και απόφοιτος αυτής της σχολής και ο Γιώργος Χλης, που εδώ και χρόνια έχει το εργαστήρι γλυπτικής του στη Χώρα της Άνδρου.

Η εξώθυρα της Θεοσκεπάστου στην Χώρα. Σύνθεση, κατασκευή Γιώργου Χλη (φωτ. Εν Άνδρω).

Τον Γιώργο Χλη τον συνάντησα πρώτη φορά πριν τρια χρόνια. Τότε ρωτώντας για κάποιον να χαράξει κάτι δύο πρώην δήμαρχοι τον σύστησαν χωρίς δεύτερη σκέψη. Πήγα και τον βρήκα. Συζητήσαμε. Και μετά – όπως συμβαίνει μερικές φορές – ξέχασα εκείνη την σκέψη.

Λεπτομέρειες από το “κεντημένο” άνω μέρος της εξώθυρας της Θεοσκεπάστου με την μαρμάρινη σκαλιστή εικόνα της Παναγίας. Έργο Γ. Χλη (φωτ. Εν Άνδρω).

Όμως δεν ξέχασα τον Γιώργο Χλη. Ενάμιση χρόνο αργότερα τον ξανασυνάντησα στις στήλες του “Εν Άνδρω”!! Διαμαρτυρήθηκε για την εγκατάλειψη του σπάνιου υπαίθριου μουσείου της Χώρας: του Κοιμητηρίου. Ένα μνημείο ανάμεσα στα ξεχωριστά της Ελλάδος και το δεύτερο σπουδαιότερο στις Κυκλάδες μετά της Σύρου. Φυσικά οι αρμόδιοι, αλλά και οι εκπρόσωποι τύπου των αρμοδίων, δεν έκαναν τίποτα για να εκδώσουν έναν κανονισμό συντήρησης, παρά τις δημόσιες ανακοινώσεις τους. 

Μαρμάρινη λεοντοκεφαλή στις πηγές των Μενητών. Έργο Γ. Χλη (φωτ. Εν Άνδρω).

Η υπογραφή του καλλιτέχνη στην λεοντοκεφαλή, με αναφορά στην καταγωγή του και στο έτος κατασκευής της (φωτ. Εν Άνδρω).

Μπορεί αυτοί να μην έκαναν τίποτα όμως ήταν η ευκαιρία να τον ξανασυναντήσω και να του ζητήσω να κάνει ένα μικρό έργο για το “εν Άνδρω”. Ο Γιώργος το έκανε με κέφι – και πολύ οικονομικά! Από τότε τα λέγαμε μερικές φορές. Μέχρι την μέρα που ξανασυναντηθήκαμε στο προαύλιο της Θεοσκέπαστης. Υπερήφανος μου έδειξε την μαρμάρινη εξώθυρα του ναού την οποία μόλις είχε τελειώσει. 

Εγχάρακτο σκάλισμα,το καραβάκι του Στρόφιλα. Σήμα κατατεθέν του “Εν Άνδρω”… (φωτ. Εν Άνδρω).

Έτσι ξανασυναντηθήκαμε και μίλησε για τον ίδιο, το μάρμαρο και τις τεχνικές του. Για τις σπουδές και την διαδρομή του από τα Υστέρνια και τις σπουδές στη Σχολή Καλών Τεχνών του Πύργου της Τήνου μέχρι το Μαρούσι όπου το 1982 άνοιξε δικό του εργαστήριο μαρμαρογλυπτικής. Και στη συνέχεια για τον ερχομό του, το 2001, στην Χώρα Άνδρου. Και για τον γιό του, Νικόλα, που σπούδασε και ακολούθησε τα χνάρια του συνεχίζοντας την μαρμαρογλυπτική στην Άνδρο.

Η δεύτερη μαρμάρινη λεοντοκεφαλή στις Μένητες. Εντυπωσιάζει το βλέμα του λιονταριού. Κι αυτό έργο του Γ. Χλη (φωτ. Εν Άνδρω).

Τέλος όταν ολοκληρώσαμε την κουβέντα μου απαρίθμησε και μερικά δημόσια έργα του όπως τις δύο λεοντοκεφαλές στις πηγές στις Μένητες, την εξώθυρα της Θεοσκεπάστου, το τέμπλο του Αγίου Νεκταρίου στη Μονή Παναχράντου Άνδρου. Αλλά και έργα του εκτός Άνδρου όπως στην Μονή Μπούρα της Πελοππονήσου, στον Άγιο Αλέξανδρο Ναυπάκτου, στο υπουργείο Εμπορίου στην πλατεία Κάνιγγος, στο ξενοδοχείο Lukos στην Ιεράπετρα. Και τέλος για μικρότερα έργα του που έχουν ταξιδέψει στις ΗΠΑ, στη Γερμανία, στη Γαλλία και στην Ιαπωνία!

Δ. Μπ.