ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Ξεκινά προσπάθεια διάσωσης της κατάστασης στη Ραφήνα
Πως θα χωρέσουν 11 ή 12 πλοία σε ένα λιμάνι 7 θέσεων; Πς θα αναχωρούν όλα μαζί; Πως θα έχουν πρόσβαση οι επιβάτες, όλοι την ίδια ώρα; Κάποιοι πρέπει να δουν το γενικότερο αδιέξοδο. Απ’ ότι μαθαίνουμε ξεκινά προσπάθεια μεταξύ των ακτοπλόων να βρεθεί άκρη στο αδιέξοδο (φωτ. Εν Άνδρω).
Όπως κατ΄ αποκλειστικότητα, πληροφορηθήκαμε χτες από ακτοπλοϊκούς κύκλους: “ξεκινά προσπάθεια μεταξύ των ακτοπλοϊκών εταιρειών – με αμοιβαίες υποχωρήσεις – για την εκτόνωση της ακτοπλοϊκής κρίσης που έχει ξεσπάσει τα δύο τελευταία χρόνια στη Ραφήνα. Στόχος να υπάρξει λύση και να μην επεκταθεί η κρίση στην ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου”.
Η πληθώρα επικαλυπτόμενων δρομολογίων και οι άνισες τιμές είναι το εμφανές αποτέλεσμα αυτού του πολέμου. Όπως αποτέλεσμα του πολέμου είναι πως 11 πλοία ζητούν αναχώρηση εντός μιας ώρας από ένα κορεσμένο λιμάνι και με την HellenicSeaways να δρομολογεί και αυτή ένα επιπλέον ταχύπλοο από Ραφήνα για Κυκλάδες την ίδια ώρα όλα δείχνουν πως σταδιακά σε αυτό τον πόλεμο εμπλέκονται πλέον και άλλοι μετατρέποντας τις Κυκλάδες και το Αιγαίο σε πεδίο οικονομικών «ναυμαχιών».
Σε αυτή την οριακή στιγμή, λοιπόν, ναυτιλιακός παράγοντας μας πληροφόρησε χτες πως ξεκινά προσπάθεια να έρθουν σε συνεννόηση οι εταιρείες της Ραφήνας ώστε να εξορθολογιστεί ο ανταγωνισμός, μιας και το σημερινό υπουργείο Ναυτιλίας είναι εντελώς αδύναμο να πάρει αποφάσεις και να επιβάλλει κανόνες που θα προστατέψουν το δημόσιο συμφέρον.
Όλα εξαρτώνται από τον Γ. Στεφάνου, που μπήκε δυνατά στην ακτοπλοΐα πριν μερικά χρόνια. Αν αποφύγει λάθος κινήσεις προηγούμενων χρόνων και μπορέσει να συντονίσει το βήμα του με τον δυναμικό Μ. Ηλιόπουλο πολλά πράγματα μπορούν να βρουν τη θέση τους και ο ανταγωνισμός να λειτουργήσει υπέρ του επιβάτη και των νησιών μας.
Ο «ναυτικός πόλεμος» ξεκίνησε αρχικά μεταξύ των συμβατικών πλοίων των εταιρειών Στεφάνου και Παναγιωτάκη (ο πρώτος είχε ένα πλοίο και ο δεύτερος τρία στη Ραφήνα). Στη συνέχεια επεκτάθηκε μεταξύ των ταχύπλοων πλοίων των Στεφάνου και Ηλιόπουλου (ο πρώτος έφερε ταχύπλοο και έπεσε πάνω στο ταχύπλοο του δεύτερου). Κάπως έτσι ήρθε πέρσι το θηριώδες TeraJet στη Ραφήνα και κέρδισε την μάχη με όλους.
Αυτή η κατάσταση πέρσι ωφέλησε κυρίως την Τήνο & την Μύκονο και ελάχιστα την Άνδρο, στην οποία δεν επετράπη στον Ηλιόπουλο να προσεγγίσει. Όμως από εφέτος ο Μάριος Ηλιόπουλος, που είναι παίκτης κλειδί στην ακτοπλοΐα, θα πιάνει και Άνδρο με ταχύπλοο από Ραφήνα και θα την συνδέει με Σύρο. Δύο νησιά ξεχασμένα με περιθώρια ανάπτυξης. Αυτό αλλάζει τους όρους του παιχνιδιού.
Άρα κάποιες κινήσεις είναι αναγκαίες πια να γίνουν. Και όπως μαθαίνουμε θα γίνουν. Περιμένουμε με ενδιαφέρον να δούμε τα αποτελέσματα μιας και αυτά αφορούν το μέλλον της γραμμής μας και το μέλλον της Άνδρου.
Αν πετύχουν οι κινήσεις η γραμμή μας θα σταθεροποιηθεί, η Άνδρος θα «πλησιάσει» την Αττική κατά πολύ και το εισιτήριο θα είναι λογικό. Αν αποτύχουν θα γενικευθεί ο «ναυτικός πόλεμος» και θα υπάρξουν απώλειες από όλες τις πλευρές. Και στο τέλος κόστος θα το πληρώσει (φταίει – δεν φταίει) και η Άνδρος…
«Εν Άνδρω».