Διαδρομή στην ορεινή Άνδρο και στην καλοκαιρινή ομίχλη

 Τετάρτη 20 Ιουνίου 2018. Μια μέρα πριν την καλικαιρινή ισγμερία. Το καλοκαίρι είναι ήδη εδώ. Ο καιρός ζεστός, αλλά ασταθής. Οι βριοχές που μάς έλειψαν ήρθαν ξαφνικά πριν την καλοικαιρινή ισγμερία για λίγο. Άφησαν πίσω τους σύννεφα και στην ορεινή Άνδρο ομίχλη! Μια περιέργξ πυκνή καλοκαιρινή ομίχλη σκέπαζε τον Ζένο και το Πέταλο. Η Κουβάρα πνιγμένη στα σύννεφα. Αφήσαμε την Χώρα στον ήλιο κι ανηφορίσαμε προς Βουρκωτή. Στην στροφή μετά τα Αποίκια το τοπίίο χειμωνιάτικο. Αμ και η θερμοκρασία ήταν στους 19 βαθμούς. Ο δρόμος προς την Βουρκωτή χανόταν μέσα στα σύννεφα. Βορειοευρωπαϊκό τοπίο στην Άνδρο των Κυκλάδων! (φωτ. Εν Άνδρω).

 Η Βουρκωτή όπως την έχει περιγράψει η συγγραφέας Ιουλκια Ζαννάκη:  χωριό στην ομίχλη…. (φωτ. Εν Άνδρω).

 Ο δρόμος κάτι από χειμώνα,και τίποτα από Κυκλάδες. Στην ομίχλη τα σχήματα είναι παράξενα. Προβάλουν ξαφνικά και από το πουθενά… (φωτ. Εν Άνδρω).

 Τα μελίσσια σε ένα χωράφι με το αμπέλι σήμα κατατεθέν της ύπαρξης των τελευταίων γεωργών (φωτ. Εν Άνδρω).

 Το άλογο με το πουλάρι, άλλη μια αναφορά στην γεωργική ζωή των τελευταίων κατοίκων του ορεινού χωριού της Άνδρου (φωτ. Εν Άνδρω).

 Και τέλος φεύγοντας από Βουρκωτή συναντάμε και τον βοσκό με τα πρόβατα… *φωτ. Εν Άνδρω).

 Από εκεί και πάνω σαν να μην υπάρχει δρόμος. Ο δρόμος πνιγμένος στην ομίχλη φαίνεται μόλις λίγα μέτρα μπροστά μας καθώς αρχίζουμε αργά και με τα φώρα αναμένα να κατηφορίζουμε (φωτ. Εν Άνδρω).

 Λίγο πριν τις στροφές της Άρνης βγαίνουμε πια από τα σύννεφα και διακρίνουμε κάτι από τις ηλιόλουστες ακτές της Βόρειας Άνδρου (προσοχή γεωγραφικός προσδιορισμός που δεν υπονοεί ττίποτα άλλο!!!)…  (φωτ. Εν Άνδρω).

 Η Άρνη: το όριο μεταξύ των σύννεφων που πνίγουν πάνω της Κουβάρα και του “ελβετικού τοπίου” του χωριού. Κάποτε την έλεγαν η “Ελβετία της Άνδρου”. Με την παραπάνω φωτογραφία μπορείς και να την πεις κι έτσι. Μοιάζει πολύ με ελβετικό χωριό… (φωτ. Εν Άνδρω).

 Και τα Ρέματα. Ότι πιο πράσινο με τα νερά να τρέχουν. Κάτι σαν τις Μένητες της Υδρούσας… (φωτ. Εν Άνδρω). 

 Τα νερά που τρέχουν στο κατακαλόκαιρο ενός άνυδρου έτους στα Ρέματα. Καλικαίρι στην Άνδρο. Ιούνιος 2018. (βίντεο Εν Άνδρω).

 

 Πριν φτάσεις στην Κατάκοιλο αξίζει να δεις τις δίδυμες εκκλησιές του παρελθόντος. Από την μια η ορθόδοξη και από την άλλη η καθολική. Κατάλοιπο της Λατινοκρατίας στην Άνδρο τα δίδυμα ξωκλήσια και εκκλησιές. Μας τα έμαθαν ο Δ. Πολέμης και ο Ν. Βασιλόπουλος. Τα πάμε παρακάτω εμείς (φωτ. Εν Άνδρω). 

 Κατάκοιλος. Λίγο πριν την αφήσεις πίσω. Μια στάση στον μικρό παράδεισο της Υδρούσας. Μόλις 4 χιλιόμετρα από το Μπατσί το μαγευτικό χωριό. Χειμωνιάτικο αν και τα αμπέλι είναι καταπράσινο και οι πικροδάφνες ανθισμένες. Παρά τον χειμερινό καιρό είναι καλοκαίρι. Και είναι η Άνδρος με τις πολλές όψεις και απόψεις. Ιδίως αν αναλογιστείς πως αφήσαμε την Χώρα με ήλιο και φτάσαμε στο Μπατσί με λιακάδα. Από καλοκαίρι σε καλοκαίρι. Κι ανάμεσα τους η οροσειρά του χειμώνα, της ομίχλης, των νερών που τρέχουν αδιάκοπα από την Κουβάρα στη Θάλασσα, ενώ μόλις 4-5 χιλιόμετρα πιο κάτω διψάνε! Αυτλη είναι η Άνδρος των φυσικών και κοινωνικών αντιφάσεων! Αυτή είναι η Άνδρος με τα χίλια πρόσωπα και προσωπεία. Την αγαπάμε γι’ αυτά. Και μάς το ανταποδίδει με αυτά… (φωτ. Εν Άνδρω).

“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”

style=”text-align: center;”> 

 

<p