Για να μην πούμε “χαιρέτα μας τον πλάτανο”…
Από την άνοιξη ο πλάτανος είχε τελειώσει. Το καλοκαίρι απλώς επιβεβαιώθηκε. Η αντικατυάσταση του μια λύση. Ήταν και πρέπει να παραμείνει σύμβολο της πλατείας Καΐρη.. (φωτ. Εν Άνδρω).
Η συζήτηση ξεκίνησε ένα μεσημέρι – μέσα Αυγούστου – στην Πανάχραντο. Κάποια στιγμή ένας της παρέας στο τραπέζι γύρισε κι είπε σε παριστάμενο καπετάνιο/πλοιοκτήτη: “Καπετάνιε δεν βάζεις τα χρήματα για έναν καινούριο πλάτανο στην πλατεία Καΐρη γιατί ο παλιός, που μας συντρόφεψε για αιώνες έσβησε. Το δέντρο πήρε τα κάτω του μετά τις αλλεπάλληλες τομές που έγιναν στην πλατεία για την υπογειοποίηση των καλωδίων και για το νέο αποχετευτικό δίκτυο του βιολογικού…”
Ο καπετάνιος χαμογέλασε περιπαικτικά και ζήτησε πληροφορίες. Μετά είπε: «ΟΚ, θα πω του δημάρχου να προχωρήσει…»! Το ίδιο βράδυ πήρε τηλέφωνο τον δήμαρχο. Η πρόταση ξεκάθαρη: «δήμαρχε φτιάξε προϋπολογισμό του έργου και προχώρα στην αλλαγή του πλατάνου. Θα πληρώσω τον λογαριασμό…»
Ο δήμαρχος έδειξε να αιφνιδιάζεται. Είπε πως το είχε σκεφτεί. Εξήγησε για ένα πλατάνι 3 μέτρα ύψος και 30 πόντους κορμό. Για εκσκαφή της πλατείας να βγει ο ξεραμένος πλάτανος, να μπει νέο χώμα με βιολογική λάσπη και σύστημα ποτίσματος και να πλακοστρωθεί εκ νέου η πλατεία. Και κατέληξε: «μόλις μπει ο Σεπτέμβριος θα το ξεκινήσω…». Ο καπετάνιος σύμφωνος σε όλα: «προχώρα εσύ κι εγώ θα πληρώσω…»
Ήδη πέρασε κοντά μήνας από τότε. Πέρασαν και οι πρώτες 15 μέρες του Σεπτέμβρη. Κι ο καπετάνιος δεν έχει λάβει “χαμπέρι” από τον δήμαρχο κι αναρωτιέται: «δεν έχει στείλει προϋπολογισμό, δεν έχει στείλει κάποιο μήνυμα, λες να χαιρέτισε τον πλάτανο και να το ξέχασε…»
Γράφουμε εδώ την μικρή αυτή ιστορία για να υπενθυμίσουμε στον δήμαρχο πως εκκρεμεί μια δέσμευση του για ένα έργο/δωρεά. Για ένα έργο ιδιαίτερα συμβολικό για την Χώρα και την πιο παλιά πλατεία της Άνδρου.
Ο πλάτανος τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια…
Πρέπει να αντικατασταθεί ένας πλάτανος που έγραψε ιστορία. Κάτω από τις φυλλωσιές του κάθισαν και σχεδίασαν ή αποτίμησαν διαδρομές τους γνωστοί καραβοκύρηδες της Άνδρου. Κάτω από την σκιά του έγραψαν και συζήτησαν μεγάλοι δημιουργοί του νησιού μας. Και ακόμα τόσοι και τόσοι τον χάρηκαν, ήπιαν τον καφέ και το ουζάκι τους από κάτω από τα κλαδιά του. Τόσοι και τόσοι τον φωτογράφησαν και τον ζωγράφισαν.
Το τέλος της διαδρομής του – εφέτος – έθλιψε πολλούς. Η πλατεία μοιάζει άδεια και θλιβερή χωρίς το κεντρικό πλατάνι της. Το παρακείμενο κεντράκι, ο «Πλάτανος», είναι ορφανό χωρίς… πλάτανο!
Η αντικατάσταση του θα χαροποιήσει περισσότερους. Αφού βρέθηκε δωρητής ας ξεκινήσει το έργο. Ήδη ο Σεπτέμβρης προχώρησε. Επέστρεψε από τις διακοπές και ο δήμαρχος. Καιρός να προχωρήσει κι αυτός. Για να μην πούμε στο τέλος το γνωστό και πολύσημο: «χαιρέτα μας τον πλάτανο…»
«ΕΝ ΑΝΔΡΩ»
Whose idea was it to build a concrete wall about a meter tall around the perimeter of the original tree and fill it with soil? This usually can kill a tree.
>
Όλοι αυτοί οι σπουδαίοι Άνθρωποι, θα μπορούσαν να σχεδιάσουν τις διαδρομές τους, να γράψουν και να συζητήσουν, να πιουν καφεδάκι και ουζάκι, και χωρίς τον πλάτανο. Αν όλα αυτά γίνονταν κάτω από μία τέντα που κάποιοι θα φωτογράφιζαν ή θα ζωγράφιζαν, ποια θα ήταν η διαφορά? Και αν αυτή η τέντα καιγόταν από τον ήλιο και σχιζόταν από τον αέρα, ποιος θα νοιαζόταν? Κανείς!
Σπουδαίοι είναι οι άνθρωποι που πρέπει τρεις φορές την εβδομάδα να πηγαίνουν για αιμοκάθαρση στην Αθήνα.
Σπουδαίοι είναι εκείνοι που περπατούν πάνω σε ρόδες και δε μπορούν να πάνε μόνοι τους στην τουαλέτα στα ανδριώτικα μαγαζιά.
Σπουδαίοι είναι οι δάσκαλοι που έρχονται στο νησί και δε βρίσκουν σπίτι να μείνουν.
Σπουδαίοι είναι και εκείνοι που πηγαίνουν στις παραλίες με τα πόδια κουβαλώντας τα παιδιά τους στην πλάτη, επειδή δεν έχουν τζιπ.
Σπουδαίοι είναι εκείνοι που προπληρώνουν 4.5 ευρώ στο κτελ, για να πάνε όρθιοι από το Γαύριο στο Κόρθι, με μισάωρη στάση στη Σταυροπέδα μέσα στα σκοτάδια.
Σπουδαίοι είναι και εκείνοι που έχουν προβλήματα υγείας και εξακολουθούν να ζουν στην Άνδρο γιατί δε μπορούν να πάνε αλλού.
Σπουδαίοι είναι εκείνοι που κρατούν τα σκουπίδια τους στις αποθήκες τους επειδή “φρακάραμε”.
Ξέρετε κάτι, είμαι 25 χρονών. Έζησα στην Άνδρο 17 χρόνια και έφυγα για σπουδές. Θέλω να γυρίσω πίσω αλλά δε θέλω να είμαι σπουδαίος. Θέλω να ζω ήρεμα και να μπορώ να φιλοξενώ τους τους μη Ανδριώτες φίλους μου χωρίς να τους λείπει τίποτα.
Σπουδαίος θα ήταν και ο κύριος που ζήτησε από τον εφοπλιστή δεντροφύτευση, αν ζητούσε κάτι πιο σημαντικό και ουσιαστικό.
Ξέρετε κάτι, αν γυρίσουμε πίσω θα φυτέψουμε και άλλα πλατάνια.