Μάνα μου η Ελλάδα την πάει την φεγγαράδα…

Η πανσέληνος του Μάη στην Άνδρο! Κι ήταν ένα κίτρινο-κίτρινο φεγγάρι να σου μαχαιρώνει την καρδιά…  Στο περιθώριο των εκλογών δυό στιγμές διαφορετικές. Εκτός από την πολιτική υπάρχει και η ζωή που απλώνει πέρα τα εφήμερα… (φωτ. Εν Άνδρω). 

Η γερμανίδα από το μακρινό Αμβούργο ανέβαινε προς την Αγία Τριάδα όταν είδε την πανσέληνο του Μάη. Στάθηκε κι έμεινε για λίγο να ταξιδεύει με το φεγγάρι. Κάτω ο υπέροχος Τουρλίτης κι ένα πέλαγος “ρόδο αμάραντο” που είπε ο ποιητής (φωτ. Εν Άνδρω)

Έβγαλε το κινητό της άρχιζε να φωτογραφίζει. Χαμογέλασε όταν σταθήκαμε πίσω της και την φωτογραφίσαμε. Μας χαιρέτισε. Πόζαρε ταξιδεύοντας με το ελληνικό φεγγάρι. Ανταλλάξαμε δυο λόγια. Κι έφυγε γελαστή. Όνειρο ανοιξιάτικης βραδιάς… (φωτ. Εν Άνδρω).

Η πόλη είχε άναψε τα φώτα της και φεύγει κάτω από ενά γαλαζωπό νυχτερινό ουρανό. Το μικρό θαύμα της πανσελήνου… (φωτ. Εν Άνδρω).

Αργά το βράδυ το φως του φεγγαριού έσκιζε τη νύχτα και χάραζε το πέλαγος. Άπλωνε στις μνήμες και χαλάρωνε την ψυχή. “Σιωπές αγαπημένες της σελήνης” είχε γράψει ο Σεφέρης. “Λίγες οι νύχτες με φεγγάρι που μ’ αρέσουν” συνέχιζε. Απόψε ήταν μια από αυτές…

“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”