Διαδρομές αγαπημένες της πανσελήνου του Ιουλίου…
Βραδιάζει: το φεγγάρι ανατέλλει…
Το καλοκαίρι τα φεγγάρια μοιάζουν πάντα πιο εντυπωσιακά. Είναι ίσως η τροχιά της Σελήνης, είναι ίσως η ξερή χωρίς σύννεφα ατμόσφαιρα, είναι και το διάφανο του καλοκαιριού. Είναι πολλά. Και το φεγγάρι μοιάζει μεγάλο και εντυπωσιακό. Και το κυριότερο μοιάζει να διαρκεί περισσότερο. Απόβραδο στο Νειμποριό. Αύριο έχει πανσέληνο. Το φεγγάρι σχεδόν ολόγιομο ανατέλλει πάνω από την Χώρα, καθώς βραδιάζει. Η φωτογραφία σαν ψεύτικη. Σαν πίνακας που αποτυπώνει τη στιγμή που περνάει και χάνεται…
Μια κοντινότερη λήψη. Μια ακόμα φωτογραφία σαν ζωγραφισμένη. Μια ακόμα στιγμή που περνάει και χάνεται καθώς σουρουπώνει…
Το φεγγάρι κίτρινο με φόντο όλες τις αποχρώσεις του γκρι στο σούρουπο…
Νύχτωσε. Τα φώτα άναψαν. Η πόλη ακίνητη. Το φεγγάρι ψυχρό κι ασημένιο σκαρφαλώνει στον ουρανό. Τα χρώματα βαθαίνουν σιγά-σιγά προς το μπλε…
Βράδιασε. Η γη χάνεται στις σκιές της νύχτας. Το κίτρινο φως του φεγγαριού αντιφεγγίζει στη θάλασσα πάνω από την Αγία Θαλασσινή Το μπλε ολοένα σκουραίνει…
Ξημερώνει: τα φεγγάρι δύει…
Μια ακόμα μέρα ξημερώνει στο μυστηριακό και καλοκαιρινό Αιγαίο. Ροδίζει η ανατολή την επόμενη μέρα της πανσελήνου.
Το φεγγάρι για τρίτη βραδιά σχεδόν ολόγιομο. Στον πρωινό γκριζομπλέ ουρανό πάνω από το Πέταλο η σελήνη γέρνει και δύει όσο πάει…
Ξημερώνει πια. Η γη αρχίζει να αποκτά τα χρώματα της. Το φεγγάρι λάμπει ακόμα σ’ έναν ουρανό που αρχίζει να παίρνει προς το γαλάζιο. Μια επόμενη μέρα του Ιουνίου. Με το φεγγάρι στο μέσο του μήνα να μην λέει να μπει στη χάση του. Λένε πως τα φεγγάρια του Ιουλίου και του Αυγούστου είναι μεγάλα και εντυπωσιακά. Έτσι είναι. Και το κυριότερο διατηρούνται σχεδόν ολόγιομα για τουλάχιστον 3 μέρες…
“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”