Αποκεφαλισμός Ιωάννη: από το θέατρο μέχρι την εκκλησία

Δύο καλοκαιρινές στιγμές που κάπου συνέκλιναν: το έργο Σαλώμη του Όσκαρ Ουάιλντ από τον ΘΟΑ στο Ανοιχτό Θέατρο και η λειτουργία της αποτομής της κεφαλής του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στο κτήμα Καμπάνη. Το έργο πραγματεύεται τον αποκεφαλισμό του Ιωάννη του Βαπτιστή από τον Ηρώδη, ο οποίος προσέφερε το κεφάλι σε δίσκο στην κόρη της Ηρωδιάδας Σαλώμη. Αλλά και η λειτουργία έχει ως αναφορά το ίδιο γεγονός…

Με αυτές τις σκέψεις κατά νου δεχθήκαμε την πρόσκληση να παραβρεθούμε στην εορτή του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου στο κτήμα Καμπάνη στις 29 Αυγούστου. Πριν πάμε όμως ρωτήσαμε – μιας και δεν ξέραμε – γιατί γιορτάζεται ο συγκεκριμένος  Άγιος και τον Αύγουστο αφού κανονικά η γιορτή τους είναι το Ιανουάριο την μέρα της βάφτισης του Ιησού. Η απάντηση μας οδήγησε πάλι στις σκέψεις με τις οποίες ξεκινήσαμε αυτή την καλοκαιρινή αναδρομή: στις 29 Αυγούστου τιμάται η μέρα της αποτομής της κεφαλής του και του θανάτου του Ιωάννη του Προδρόμου.

Με το έργο της Σαλώμης κατά νου, ένα έργο γεμάτο μεταφυσική, σκοτεινές προφητείες, έντονα χρώματα και αίμα υπό το φως της σελήνης φτάσαμε σε ένα ξωκλήσι κατάλευκο από το φως του ήλιου σε ένα ήσυχο περιβάλλον σε μια λειτουργία που τέλεσε ο μητροπολίτης Άνδρου-Σύρου (την προηγούμενη είχε ορκίσει τη νέα δημοτική αρχή). Μια λειτουργία που έγινε παρουσία μερικών δεκάδων οικείων, φίλων, περιοίκων του ιδιοκτήτη του κτήματος. Και σε ένα περιβάλλον που πολύ απείχε από τα ντεκόρ του έργου του Όσκαρ Ουάιλντ.

Τα σημεία που ενώνουν το θέατρο με την λειτουργία διαχρονικά είναι πολλά και γνωστά. Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως της αποτομής της κεφαλής του Αγίου Ιωάννη να προσθέσουμε το ντεκόρ με το έντονο βυζαντινό χρώμα στο εσωτερικό της εκκλησιάς, αλλά και την βυζαντινή αγιογραφία του Αγίου Ιωάννη τον Βαπτιστή που κράταγε κατά τη διάρκεια της αρτοκλασίας ο Γ. Καμπάνης.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Συγκλίσεις και αποκλίσεις ανάμεσα στο θέατρο και στην λειτουργία ή όπως θα έλεγε ο Αριστοτέλης: «έστιν ουν τραγωδία μίμησις πράξεως σπουδαίας και τελείας… δι’ ελέου και φόβου περαίνουσα την των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν»…

«ΕΝ ΑΝΔΡΩ»