Ένα FIAT του Μουσολίνι στην Άνδρο του 2020!…

Προπολεμικό σκαρί σύμφωνα με τα λεγόμενα του ιδιοκτήτη του. Θα έχει ξεπεράσει τα 80 χρόνια! Δεν ξέρει την ακριβή χρονολογία κατασκευής του, όμως σε ταινίες ή και σε επίκαιρα της εποχής του 1940 έχει δει το συγκεκριμένο μοντέλο. Μάλιστα σε κάποια από αυτά, όπως μας λέει, έχει δει στον κινηματογράφο ένα αντίστοιχο να μεταφέρει τον Μουσολίνι! Μουσολινικό λοιπόν το FIAT που κυκλοφορεί στην Άνδρο εδώ και μερικά χρόνια… 

 Ιδιοκτήτης του ο Κώστας Λουκίσσας. Μηχανικός το επάγγελμα. Έχει φτιάξει μόνος του το γνωστό (handmade) υδροπλάνο που έχουμε παρουσιάσει στις δύο απόπειρες να απογειωθεί στο Νειμποριό. Τώρα ήρθε ο καιρός να παρουσιάσουμε το θρυλικό FIAT του με το οποίο κυκλοφορεί στην Άνδρο τα τελευταία χρόνια. Ίσως κάποιοι να τον έχετε δει στις διαδρομές του κυρίως από τη Χώρα στο Γαύριο. Μια κλασική διαδρομή για τον Κώστα, έναν γλυκύτατο συμπολίτη μας, μερακλή της μηχανικής τέχνης και λάτρη των παλιών ωραίων αυτοκινήτων.

 Πάνε μερικά χρόνια που μας έλεγε για το FIAT. Τότε όλο το τελείωνε, αλλά όλο και κάτι έλειπε. Όμως στο τέλος… το τελείωσε! Και τώρα κάνει τις διαδρομές του στο νησί με αυτό. Φρεσκοβαμμένο και αψεγάδιαστο εξωτερικά. Με πόρτες προπολεμικές που οι μπροστά ανοίγουν προς… τα εμπρός! Και οι πίσω προς τα πίσω. Σαν σκηνή από προπολεμική ταινία.

 Αλλά κι ο Κώστας με τις ωραίες τιράντες και το μεράκι του για τα παλιά ωραία αυτοκίνητα ταιριάζει στο ύφος, στο σχήμα και στο χρώμα του παλαιού αμαξιού με τις ωραίες καμπύλες, τις παλιές παράξενες πόρτες, τις χειροποίητες κατασκευές και μετασκευές…

 Το αυτοκίνητο το θυμόμαστε πριν μερικά χρόνια μαύρο και ακίνητο. Σήμερα το βλέπουμε με ιδιαίτερη χαρά πρασινομπέζ. Ένα πολύχρωμο στολίδι μιας άλλης εποχής στους δρόμους της Άνδρου. Μια ξεχωριστή νότα στη συχνά ρουρινιασμένη κι αδιάφορη καθημερινότητα του νησιού. Μια σκηνή που λες και βγήκε από κινηματογραφικό φιλμ της εποχής του Μουσολίνι. Μια εικόνα από παλιά ταινία της CINECITTA ακουμπισμένη πάνω από τα Γυάλια… 

 Το αμάξι πρωτοήρθε σαν ταξί στην Άνδρο το 1988. Τότε το είδε ο Κώστας και… το ερωτεύθηκε! Το αγόρασε έναντι 150.000 δρχ το 1991 από τον τότε ιδιοκτήτη του. Το αξιοπερίεργο μέχρι να το φτιάξει, να το βάψει να το φτάσει στη σημερινή κατάσταση του υπολογίζει πως ξόδεψε 4 εκ δρχ. “Όμως, χαλάλι του”, λέει. Έφτιαξα αυτό που ήθελα. Κι είναι ευχαριστημένος παρόλο που από ταχύτητα και κατανάλωση βενζίνης τα πράγματα είναι δύσκολα. Τρέχει με 40 χιλιόμετρα την ώρα! Και καίει πολύ σχετικά. Κάνει όμως ο Κώστας και σχετική οικονομία καθώς όλες τις κατηφόρες τις πάει με νεκρά ή και με σβηστή την μηχανή μιας και τα φρένα του είναι παλαιού τύπου και λειτουργούν και με σβηστή μηχανή! Έχουν και τα παλιά – χωρίς αυτοματισμούς και υδραυλικά συστήματα – αυτοκίνητα τις… αβάντες τους! 

 Στο εσωτερικό του οι εμπρός δύο θέσεις είναι διαχωρισμένες με συρόμενο τζάμι από τις πίσω πέντε θέσεις. Ότι πρέπει για την σημερινή εποχή της πανδημίας που πρέπει να κρατιούνται οι αποστάσεις. Όπως βλέπετε σε αυτό το αμάξι τις κρατούσαν από παλιά. Άλλες εποχές, άλλες αποστάσεις θα πείτε…  

Πίσω το αμάξι έχει δύο επιπλέον πτυσσόμενες θέσεις μάλλον για παιδιά ή για μικρόσωμους επιβάτες.

 

Που μαζεύονται και δίνουν πολύ περισσότερο χώρο στους πίσω επιβάτες.

 Στο πίσω κάθισμα χωράνε τρεις επιβάτες.

 

 Ένα αμάξι πολύ διαφορετικό από αυτά που ξέρουμε. Με υπέροχες καμπύλες και ωραίο σχεδιασμό. Με εξαιρετικές λεπτομέρειες και χαρακτηριστικές ιδιαιτερότητες. Ένα αμάξι αντίκα! “Όχι”, παρεμβαίνει ο πάντα λεπτολόγος Κώστας Λουκίσσας. “Δεν είναι ακριβώς αντίκα. Δεν έχει την αρχική μηχανή του. Την έχω αλλάξει. Για να το πεις αντίκα πρέπει να έχει την αρχική μηχανή του”, καταλήγει. “Εντάξει” απαντήσαμε. “Θα αντέξουμε κι αυτό το χτύπημα της μοίρας και θα το πούμε… αντικέ”, του λέμε γελώντας. Χαμογελά κι αυτός σαν ένα μεγάλο παιδί. Ή, πιο σωστά σαν μεγάλος με καρδιά μικρού παιδιού. Ο Κώστας Λουκίσσας, ο πανύψηλος, γλυκύτατος και αγαθός γίγαντας. Με καρδιά παιδιού συνεχίζει απτόητος από τον χρόνο να φτιάχνει με τα χέρια του τα μεγάλα παιδικά παιχνίδια του: ένα αυτοσχέδιο υδροπλάνο που μας ταξιδεύει στο Νειμποριό των ονείρων του μέλλοντος, αλλά κι ένα μουσολινικό FIAT που κάνει διαδρομές στην ιστορία γράφοντας ωραία καμπυλωτά χιλιόμετρα στην Άνδρο που έζησε και ζει…

Διαμ. Μπασαντής