Αλκίνοος Ιωαννίδης: ένας ξεχωριστός τραγουδοποιός που ταξιδεύει την παράδοση στο μέλλον…
Του ΔΙΑΜΑΝΤΗ ΜΠΑΣΑΝΤΗ
Τι είναι παράδοση; Ένα ερώτημα που απασχόλησε πολλούς και για το οποίο έχουν δοθεί πλήθος απαντήσεις. Από τον Διονύση Σαββόπουλο που είπε κάποτε όταν καινοτομούσε σε παραδοσιακούς σκοπούς πως “παράδοση είναι να δημιουργείς εκ του μηδενός” και τον Γιάννη Μαρκόπουλο που χρησιμοποίησε πλήθος παραδοσιακών οργάνων με νέο ύφος και παραδοσιακούς σκοπούς με νέες ενορχηστρώσεις, μπολιάζοντας την παράδοση στο σήμερα. Υπάρχουν όμως κάποιοι που επιμένουν σε μια παράδοση αγκυροβολημένο στο παρελθόν όπου διαμορφώθηκε. Όμως το ερώτημα που έθεσε χτες βράδυ στην εξαιρετική σόλο συναυλία του ο Αλκίνοος Ιωαννίδης ήταν εντελώς πρωτότυπο και αυθεντικό.
Όλα ξεκίνησαν για τον Αλκίνοο πριν χρόνια όταν κατέγραφε έναν γέροντα 85 χρόνων σε ένα παραδοσιακό τραγούδι της τάβλας στην Κύπρο. Τελειώνοντας η υπέργηρη μητέρα του (άνω των 100 ετών) τον διόρθωσε και το τραγούδησε διαφορετικά. Κάπου εκεί αναρωτήθηκε ο τραγουδοποιός: “ποιος ήταν πιο παραδοσιακός; Ο 85χρονος γιός ή πάνω από τα 100 μητέρα του;” Και συμπλήρωσε: “δηλαδή αν ζούσε η γιαγιά και τραγούδαγε μια άλλη εκδοχή του ίδιου τραγουδιού ποιος θα ήταν πιο παραδοσιακός από τους τρεις;” Και κατέληξε: “η παράδοση μάλλον έχει πολλά περισσότερα με την εξέλιξη παρά με την συντήρηση”. Ένα εξαιρετικό συμπέρασμα που περιέγραψε με μοναδικό τρόπο την εμπειρία της ζωής…
Τα παραπάνω λένε πως οι παρλάτες, με τις οποίες συνόδεψε την σόλο συναυλία του ο τραγουδοποιός Αλκίνοος Ιωαννίδης, ήταν ιδιαίτερα περιεκτικές και μερικές φορές ήταν πολύ έξυπνα περιπαικτικές. Οι παρλάτες μαζί με τα δικά του μουσικά κομμάτια. αλλά και μουσικά κομμάτια άλλων σημαντικών καλλιτεχνών, που έπαιξε έκαναν την συναυλία μια εξαιρετική εμπειρία σε όσους τον παρακολουθήσαμε. Ο τραγουδοποιός και το έργο του, οι επιρροές στο έργο του, οι σκληρές εμπειρίες του πολέμου στο έργο του και η μοναξιά και ο έρωτας στο έργο του. Από το ένα πέρασμα στο άλλο η μουσική παράσταση του Αλκίνοου Ιωαννίδη καθήλωσε το κοινό μέχρι το τέλος και χρειάστηκε περίπου και ένα 20λεπτο μπιζάρισμα για να τελειώσει.
Όσα η αγάπη ονειρεύεται, τα αφήνει όνειρα η ζωή…
Δεν μπορώ/ ο χειμώνας με πληγώνει/ την αυλή μου καίει το χιόνι/ δεν μπορώ…
Να σημειώσουμε τις εξαιρετικές αποδόσεις τραγουδιών σημαντικών Ελλήνων συνθετών, τραγουδιστών, ποιητών. με τα οποία πλαισίωσε την συναυλία του στην Άνδρο που έδωσαν μια πολύ καλή εικόνα του εξαιρετικά ευαίσθητου τραγουδοποιού από την Κύπρο…
Συνοψίζοντας, ήταν μια μουσική παράσταση που μας ταξίδεψε με τον καλύτερο τρόπο στην εποχή μας. Εποχή δύσκολη, εποχή αναστάτωσης, εποχή μεγάλων αλλαγών και αμφισβητήσεων, την οποία σε πολλά σημεία της παράστασης ο Αλκίνοος Ιωαννίδης αποτύπωσε εξαιρετικά και μουσικά και ερμηνευτικά…