Η καταιγίδα χτυπά την Χώρα. Θυελλώδεις άνεμοι και τεράστια κύματα…
Προς το μεσημέρι της Τρίτης 30 Ιανουαρίου η καταιγίδα “Αυγή” χτύπησε με όλη της τη δύναμη την Χώρα της Άνδρου. Άνεμοι θυελλώδεις 9-10 μποφόρ και ριπές της τάξης των 11 μποφόρ και κύματα πολύ μεγάλα άλωσαν τον φάρο, το Κάστρο, την Πλακούρα και κυρίως το λιμάνι της Χώρας. Βρεθήκαμε εκεί μάρτυρες μιας ξέφρενης καταιγίδας που κύκλωσε από παντού τα διάσημα τοπόσημα της Άνδρου. Οι φωτογραφίες που ακολουθούν αποτυπώνουν την καταιγίδα στο φόρτε της…
Η Πλακούρα είχα μετατραπεί σε πλοίο που ταξίδευε…
Τα σπίτια της Πλακούρας σα να επέπλεαν στη θάλασσα…
Η ψηλός λιμενοβραχίονας του λιμανιού του Νειμποριού ήταν ανίσχυρος να σταματήσει τα τεράστια κύματα που τον καβάλαγαν συνεχώς…
Μερικές φορές μάλιστα τον καβάλαγαν σε όλο σχεδόν το μήκος του…
Κι όταν λέμε σε όλο το μήκος, ήταν στιγμές ο λιμενοβραχίονας βούλιαζε στη θάλασσα. Δεν υπήρχε περίπτωση άνθρωπος, αν ποτέ υπήρχε σκάφος ή πλοίο δεμένο σε αυτόν, να βρει τρόπο να φτάσει σε αυτό. Όταν τον καβάλαγαν τα κύματα και βούλιαζε ολόκληρος κάποιες φορές στη θάλασσα…
Η αλίμενος Άνδρος την είχε αποκαλέσει ο ιστορικός της Άνδρου Δημήτρης Πασχάλης. Κι είχε δίκιο…
Οι φωτογραφίες αποδεικνύουν την αδυναμία του λιμανιού της Χώρας να αποτελέσει ασφαλές καταφύγιο για πλοία. Για βάρκες και πλοιάρια ίσως…
Η παραπάνω φωτογραφία αποδεικνύει μόνη της του λόγου το αληθές…
Απέναντι τα απομεινάρια του Κάστρου του Μαρίνου Δάνδολου, του πρώτου Βενετού διοικητή της Άνδρου, πριν 800 χρόνια, πνίγονταν στα κύματα που σάρωναν τον βράχο πάνω στον οποίο ήταν κάποτε χτισμένο και το μικρό γεφυράκι, η Ρίβα, που ένωνε την νησίδα με την στεριά ήταν στιγμές που χανόταν κάτω από τις ριπές των κυμάτων…
Σε όλο αυτήν την κοσμοχαλασιά ο Αφανής Ναύτης μοναχικός, υψηλός, ατένιζε το αφρισμένο πέλαγος. Οι ριπές του ανέμου και των κυμάτων έκαναν την πλατεία απροσπέλαστη. Στο μέσο της στεκόταν αγαλμάτινος και χάλκινος ο Αφανής Ναύτης του εκ Κορθίου Μιχάλη Τόμπρου, του μεγάλου γλύπτη της γενιάς του 1930, κι αντίκρυζε ατάραχος την αιωνιότητα…
Και κόντρα στον άνεμο όρτσα στο κύμα ο φάρος της Άνδρου – έργο της ανδριώτικης ναυτοσύνης του τέλους του 19ου αιώνα που ανακατασκεύασε η ανδριώτικη ναυτοσύνη του τέλους του 20ου αιώνα (Αλέκος Γουλανδρής) έστεκε αγέρωχος μεσοπέλαγα. Μνήμες διαδρομών, μνήμες ιστορίας, κατάθεση ενός κατασκευαστικού κι αρχιτεκτονικού επιτεύγματος…
Κι ο Κάβο Σταράς πνιγμένος στο κύμα, που μερικές φορές τον σκέπαζε ολόκληρο όπως δείχνει και η παραπάνω φωτογραφία…
Δύο άκρες ενός τρικυμισμένου τοπίου. Ο φάρος της εισόδου του λιμανιού και Κάβο Σταράς που κλείνει το τοπίο της τρικυμισμένης Χώρας…
“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”
Αχου Παναγία μου ευτυχώς που ο δήμαρχος έφυγε να σωθεί αλίμονο σε μας …..
Θεία…θεία
Ααααα ανακοινώθηκα!
Ανακοινώθηκα σύμβουλος χωρίς μισθό!!
Ναι θεία! Ναι!
Θα συμβουλεύω τον μεγάλο, ξέρεις, κατάλαβες…… Ναι, θεία εγώ!!
Γιατί θεία, εγώ δεν έχω προσόντα ;
Θεία με πληγώνεις!!
Δεν ξέρω εγώ να φτιάχνω φρικασέ, να φυτεύω μπρόκολα, να βάζω άχνη ζάχαρη πάνω στα κουραμπιέδα;
Για σκέψου θεία!!
Ο μεγάλος, ξέρεις, κατάλαβες, είναι δίκαιος. Μου το χε μολογήσει. Αμα δεν με ψηφίσουνε και δεν βγω θα με κάνει στιμπουλέο να τσιμπουλεύω και το έκανε, το έκανε θεία!
Τι που να βγω βρε θεία; που δεν με ψηφίσανε. Δηλαδή με ψηφίσανε, αλλά δεν βρήκα ούτε τον δικό μου….
Να σου πω θεία, πολλά ρωτας!
Μήπως είσαι από τους αλλοτινούς; τους παλιολοτσαρικούς;
Εγώ θεία είμαι σύμπουλος από σήμερα!
Σύμπουλος!
Ο Σουσούδης θα το φτιάξει το λιμάνι.
Του χρόνου το καλοκαίρι κρουαζιερόπλοια θα δένουν εκεί.
Τα πούλμαν θα πηγαινοέρχονται συνεχώς.
Αυτά διαδίδουν οι ψηφοφόροι του.
Το άλλο με τον Τοτό δεν γνωρίζω αν ξέρουν…
Πίου θέλω και εγώ να γίνω σύμπουλος του μεγάλου.
Τι θα πεί τι θα κάνω. Δεν ξέρω απο μαρούλια, δεν ξέρω απο άχνη ζάχαρη σε κουραμπιέδες. Θα κλείνω τα σχολεία οταν λείπει στην Αθήνα ο αρχηγός και θα αναγκάζω τα κορόιδα τους δασκάλους να οργανώνουν διαδυκτιακά μαθήματα ξαφνικά και νυχτιάτικα. Να ειναι σε ετοιμότητα. Να ξεκουράζεται και ο αρχηγός στην Αθήνα. Μην εχει την ένοια να κλείνει τα σχολεία χωρίς να ξέρει τι καιρό κάνει στην Ανδρο.
Προς ελεύθερο σκοπευτή και Πίου
Δεν νομίζω να με ξεχάσατε εμένα.
Δεν νομίζω
Οὕτως ἔσονται οἱ ἔσχατοι πρῶτοι καὶ οἱ πρῶτοι ἔσχατοι· πολλοὶ γάρ εἰσι κλητοί, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί . Τα υπόλοιπα είναι ναχαμε να λέγαμε ….
Τι έγινε ρε παιδιά γύρισε ο δήμαρχος η είμαστε ακόμα στον αυτόματο ;;;;;
Ήρεμα ρωτάω