2 Σεπτεμβρίου 2026: Μια άδεια Χώρα!…
Η είσοδος στον πεζόδρομο της Χώρας, Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2026, μεσημέρι ώρα 12:15
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
Αγαπητό Εν Άνδρω,
Κατάγομαι από την Άνδρο και παραθερίζω στο νησί από παιδί, από την δεκαετία του 1960. Διαμένω σε ιδιόκτητο σπίτι που αγόρασα στη δεκαετία του 1990. Αγαπώ το νησί. Είναι ο προορισμός της ζωής μου κάθε καλοκαίρι. Σε διαβάζω ανελιπώς από το 2013 που ξεκίνησες. Σου έχω γράψει κι άλλες φορές. Όμως σήμερα σου γράφω για κάτι που με ξάφνιασε, με πλήγωσε, με προβλημάτισε. Ο λόγος για την επίσκεψη μου στην Χώρα. Αυτό που είδα θέλω να το μοιραστώ με εσένα και τους αναγνώστες σου…
Ήρθα με την σύζυγό μου για να πληρώσω κάτι στην τράπεζα. Έφτασα στις 12:15 την Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2026. Πάρκαρα εύκολα. Ξαφνιάστηκα. Που είναι τα χιλιάδες αυτοκίνητα που έλεγαν, που άκουφα και πουέγραφες; Άρκεσε μια μέρα και εξαφανίστηκαν; Προχώρησα προς τον πεζόδρομο. Ερημιά. Ντάλα μεσημέρι κι ερημιά στην είσοδο της Χωρας!!! Μέχρι την στροφή του κινηματογράφου συνάντησα μόνο έναν ποδηλάτη!!!
Η πλατεία Γηροκομείου τόσο άδεια σα να ήταν Οκτώβριος! Κάτι λίγα μοτοποδήλατα σε μια άκρη και μερικοί θαμώνες στο μπάρ “Μπιρίκι”…
Ο κεντρικός πεζόδρομος σαν μια καθημερινή το τέλους του φθινιπώρου. Μόνο ο ζεστός ήλιος, τα τραπεζάκια, τα κοντομάνικα και τα κοντά παντελίνια μιλούσαν για καλοκαίρι…
Δίπλα στο βιβλιοπωλείο το παλιό φαρμακείο, που έχει φύγει από εκεί κάτι χρόνια, ακόμα πουλιέται! Στο πιο κεντρικό σημείο της εισόδου της Χώρας εδώ και χρόνια πουλιέται. Δεν ξέρω τι ζητάνε, αλλά σε ποιο νησί σε ένα από τα πιο κεντρικά πόστα πουλιέται κατάστημα χρόνια και δεν βρίσκει αγοραστή; Η εικόνα είναι σαφέστατη της δυσπραγίας της αγοράς της Χώρας.
Στο μέσον της Αγοράς, σε ένα κεντρικότατο σημείο όπου και το εστιατόριο Ενδοχώρα και το παγωτατζίδικο και δύο-τρία μαγαζιά, υπήρχε κάποιος κόσμος. Προσοχή, κάποιος όχι πολύς. Για να χαρούν αυτοί που θέλουν την Άνδρο εκτός τουριστικής τροχιάς για πάρτη τους. Αυτούς που για έναν Αύγουστο τον χρόνο έρχονται, γκρινιάζουν “γίναμε Μύκονος και Πάρος” και την 31η Αυγούστου έχουν ήδη φύγει με τις τζιπούρες τους και τις τσιπούρες τους ή με τα ντεσεβό τους και τα φολκσβάγκεν τους για άλλους γαλαξίες εξωτερικούς ή αναρχικούς! Και η Άνδρος που τόσο κραυγαλέα και φωνασκόντας νοσταλγούν μένη πίσω για 10-11 μήνες μέχρι να ξανάρθουν και να αρχίσουν τις φωνές, τις καταγγελίες, τις αστυνομίες! Όλα αυτά για ένα Αύγουστο τον χρόνο. Μερικοί όμως και για μισό Ιούλιο μην τους αδικούμε κι αυτούς…
Πλήρωσα στην τράπεζα και προχώρησα στην πλατεία Καΐρη. Εικόνα μακρινή και γοητευτική από την δεκαετία του 1990. Μερικοί ξέμπαρκοι τουρίστες. Κάποιοι ξεχασμένοι παραθεριστές. Δεκάδες καρέκλες και τραπεζ΄κια άδεια στα τρια ουζερί της πλατείας. Που είναι οι Αυγουστιάτικοι και οι Αύγουστοι που πνίγονταν; Που ζήταγαν επεκτάσεις, διαστάσεις, αποστάσεις; Που πήγαν; Γιατί έφυγαν τώρα που το όνειρό τους είναι εδώ, πραγματικότητα; Μπροστά μου έχω την Άνδρο των 40 χρόνων μου. Μπροστά μου έχω ένα νησί που δεν κινδυνεύει και δεν θα κινδυνέψει να γίνει Μύκονος, Πάρος, Σαντορίνη, αλλά ούτε και Τήνος ή Τζιά ή Κύθνος!
Πως να γίνεις πχ Κύθνος, όταν ακόμα και αυτή η μικρούλα και άσημη Κύθνος έχει 4 πεντάστερα και αυτή τη στιγμή, που εγώ βλέπω την άδεια Χώρα και την μισοέρημη πλατεία Καΐρη, απέναντι το καλοκαίρι συνεχίζει απτόητο. Όπως συνεχίζει στην μικρούλα Τζια, να μην πω τι γίνεται στην γειτονική Τήνο ή και στην Πάρο (που “δεν θα γίνουμε ποτέ” – γιατί υπάρχει μήπως τέτοια πείπτωση και δεντο βλέπουμε;). Εδώ όμως εμείς ήδη περάσαμε με την δρασκελιά μόλις μιας μέρας στο χειμώνα, αν και είναι ακόμα κατακαλόκαιρο; Κι όχι μόνο περάσαμε, αλλά βγήκε χτες και ο δήμαρχος ως παραθεριστής της Άνδρου και μάς ευχήθηκε και “καλό χειμώνα”!!!
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Δεν ξέρω αν θέλεις να σχολιάσεις όλα τα παραπάνω που έγραψα και εικονογράφησα με τις φωτογραφίες μου εσύ ή οι αναγνωστες σου. Ελπίζω κάποια από αυτά να προβληματίσουν όλους αυτούς τους παραθερίζοντες του Αυγούστου που δεν έχουν μείνει έστω μια μέρα του Σεπτέμβρη στην Άνδρο. Όλους αυτούς τους λάτρεις της ησυχίας που την αποζητούν κάθε Δεκαπεντάγουστο. Τους μόνιμα ανήσυχους, εξ αποστάσεως, περί την οικολογία της Άνδρου. Αλλά και τους φοβούμενους κάθε Ιούλιο και Αύγουστο την τουριστική ανάπτυξη του νησιού. Τελειώνω με μια πρόταση: ας δοκιμάσουν όλοι οι παραπάνω να πάρουν μερικές μέρες άδεια και να έρθουν Σεπτέμβριο στην Άνδρο. Μπορεί να νοιώσουν καλύτερα αυτοί και οι αναζητήσεις τους…
Φιλικά Γ.Σ.
Κάτοικος – παραθεριστής
Υδρούσα – Άνδρος