Η Χρυσή Αυγή και οι «Προπαρασκευαστικές πράξεις εσχάτης προδοσίας»

Του Χρήστου Οικονόμου

Νέο περιεχόμενο αποκτούν οι δικαστικές εξελίξεις στην υπόθεση της Χρυσής Αυγής, μετά τα ευρήματα από εφόδους των διωκτικών αρχών στα σπίτια βουλευτών της οργάνωσης.

Σύμφωνα με έγκυρους νομικούς κύκλους, το νέο πλαίσιο ενδεχομένων αδικημάτων που έχουν λάβει χώρα και αποδίδονται στην ηγεσία της Χρυσής Αυγής (είτε ως φυσικοί είτε ως ηθικοί αυτουργοί), αφορά στο αδίκημα που περιλαμβάνονται στο άρθρο του ποινικού κώδικα: «Προπαρασκευαστικές πράξεις εσχάτης προδοσίας».

Κατά τους ίδιους νομικούς κύκλους, η περίπτωση συσχέτισης της οργάνωσης μ’ αυτές τις διατάξεις, αφορά σ’ όποιον «…διεγείρει δημόσια άλλους στο να επιχειρήσουν πράξεις κατά του πολιτεύματος». Και η περίπτωση αυτή συμπαρασύρει την υπόθεση στο ενδεχόμενο δικαστικής απόφασης, κατά την οποία, όπως επίσης προβλέπεται, «το δικαστήριο μπορεί μαζί με την ποινή φυλάκισης να επιβάλει και στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων».

Πρόκειται για τα άρθρα 135 και 136 του Ποινικού Κώδικα, για τα οποία μάλιστα πληροφορίες από δικαστικές πηγές αναφέρουν ότι  έχει ζητηθεί η συνδρομή  συνταγματολόγων, για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της εγκληματικής οργάνωσης, σε συνδυασμό με τις «προπαρασκευαστικές πράξεις εσχάτης προδοσίας».

Ένας εξ αυτών των συνταγματολόγων, φέρεται μάλιστα να έχει δώσει έγγραφη κατάθεση στον εκ των εισαγγελέων, κ. Βουρλιώτη, υποστηρίζοντας τέτοια την στοιχειοθέτηση.

Ωστόσο, διστακτικοί παραμένουν άλλοι έγκριτοι νομικοί, κατά τους οποίους, ακόμη κι αν τεκμηριώνονταν από τη δικογραφία «προπαρασκευαστικές πράξεις εσχάτης προδοσίας», θα ήταν εξαιρετικά δυσχερές να κηρυχτεί «εκτός νόμου» η Χρυσή Αυγή και να τεθεί εκποδών από την Βουλή, διότι κάτι τέτοιο κατ’ ανάγκην θα έθετε ζήτημα διενέργειας συμπληρωματικών εκλογών για την εκλογή των εδρών που θα έμεναν κενές.

Προσώρας, οι ανακριτές που χειρίζονται την υπόθεση δεν αποκαλύπτουν περισσότερα. Παρά ταύτα, ορισμένες πληροφορίες κάνουν λόγο για «προσανατολισμό» σε κατηγορητήριο που θα επέτρεπε ποινές που θα αιτιολογούσαν και  αποφάσεις περί στέρησης πολιτικών δικαιωμάτων στην ηγεσία της οργάνωσης. 

Η υπόθεση είναι προδήλως κρίσιμη, τόσο για τις εξελίξεις στο πολιτικό σκηνικό όσο και για την εν γένει λειτουργία των δημοκρατικών  θεσμών. Και, όπως σημείωνε, ένας εκ των εμπλεκομένων συνταγματολόγων, καμιά απόφαση δεν μπορεί να υπάρξει ελαφρά τη καρδία, διότι το θέμα είναι μεγάλης σοβαρότητας ώστε να υπόκειται σε «μικροκομματικούς τακτικισμούς».