ΑΝΔΡΟΣ: από την καραντίνα στην… ημικαραντίνα ή ο Νειμποριός γνωρίζει πιένες!…

Καραντίνα τέλος. Αρχή ημικαραντίνας! Κάπου εκεί βγήκαν οι “καραντινιασμένοι” ανδριώτες να πάρουν μια ανάσα στην παραλία του Νειμποριού. Ήδη εδώ και πολλές μέρες – με το που έφτιαξε ο καιρός – το κέντρο βάρους της μικρής πόλης της Χώρας μεταφέρθηκε στο Νειμποριό και στην πεζογέφυρα που – αν και χωρίς μαγαζιά ακόμα – γνωρίζει πιένες…

Η Χώρα κι ο πεζόδρομος εγκαταλείφθηκαν πλήρως! Πάει η εποχή του σουλάτσου στα μαγαζιά της Αγοράς. Τώρα η νεολαία πήρε τον δρόμο του Νειμποριού. Ο πεζόδρομος που σχεδίασε κάποτε (το 2002) ο Δ. Γιαννίσης ως δήμαρχος και υλοποίησε ο Γ. Γλυνός ως δήμαρχος (το 2014) έγινε κέντρο αναφοράς μιας παραλίας που ουδέποτε αξιοποίησε σε τέτοια έκταση και με τέτοιο πάθος για βόλτα η Χώρα. 

Μιλάμε για… λαοσύναξη! Εκτός από τους νέους που δίνουν μια άλλη νότα στο τοπίο έχουμε μπαμπάδες, μαμάδες, παιδάκια, ποδηλατάκια, ανήλικες, ενήλικες, μεσήλικες, υπερήλικες, να πηγαινοέρχονται πέρα-δώθε. Η έξοδος των πολιορκημένων ή η κάθοδος των μυρίων προς την θάλασσα…

Αλλά δεν είναι μόνο η πεζογέφυρα. Αρκετοί φτάνουν με παιδάκια και κουβαδάκια πλάι στη θάλασσα. Η έξοδος πλάι στο κύμα είναι λυτρωτική…

Τρία μαγαζιά που τα ξέραμε για καθιστικά το Swell του Γιάννη Χαλά και το Dolce Mare του Δημήτρη Λάσκαρη και το Del’ Arte είναι ανοιχτά για take away καφέδες κλπ. Συμβάλουν κι αυτά κάπως με την παρουσία τους στην εξυπηρέτηση των περιπατητών, ποδηλατιστών, μοτοσυκλετιστών, αυτοκινητιστών. Για την ιστορία: η βόλτα ξεκινά μετά τις 17:00 και πάει μέχρι τις 21:00…

Αλλά δεν είναι μόνο οι περιπατητές, ποδηλατιστές και μοτοσυκλετιστές στην παραλία. Είναι και οι επιδιορθωτές, οι καλαφατιστές, οι βαφείς και επισκευαστές που πήραν φόρα-κατηφόρα κι ο Θεός ο ίδιος δεν τους σταματά. Εδώ πατέρας και γιος επιδιορθώνουν (από μέρες) τα ανεπιδιόρθωτα της χρονιάς και του χειμώνα. Ετοιμάζονται για την δεύτερη μεγάλη έξοδο. Στη θάλασσα αυτή τη φορά…  

 Τέλος πιένες γνωρίζει και το λιμάνι. Σκάφη και βάρκες ελάχιστα. Όμως περιπατητές, ποδηλατιστές και μοτοσυκλετιστές αρκετοί. Το κάποτε έρημο και μέχρι σήμερα ξεχασμένο και απεριποίητο από όλους λιμάνι απέκτησε μια γοητεία. Ή. μήπως τώρα που δεν έχουμε σκάφη στη θάλασσα ανακαλύψαμε το λιμάνι που είχαμε ξεχάσει; Τέλος πάντων, καιρός να γίνει κάτι από την σημερινή δημοτική αρχή για το λιμάνι της Χώρας που μπορεί τώρα που έπαψε να είναι βιομηχανικός χώρος να γίνει χώρος αναψυχής και αναφοράς μιας πόλης που μέχρι σήμερα ελάχιστα βγήκε από την Αγορά κι αξιοποίησε το παραθαλάσσιο μέτωπό της: τον ξεχασμένο Νειμποριό. Έστω κι έτσι ο Νειμποριός μέσα στην καραντίνα ή και στην ημι-καραντίνα δείχνει την αξία του. Έστω κι αν στις 9 το βράδυ ακόμα και ο Χαλάς κλείνει για βράδυ! Πόσο άλλαξε τις συνήθειες όλων ο κορονοϊός; Ο Χαλάς που έκλεινε στις 9 το πρωί πέρσι τώρα κλείνει στις 9 το βράδυ! Και μια πόλη κλεισμένη στην Αγορά άλλοτε τώρα βγαίνει μετά μανίας στην παραλία και φτάνει μέχρι το λιμάνι…

“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”