Παρέμβαση στο άρθρο του Χρ. Βουραζέρη

Του Φραντζέσκου Καλλιβρούση

Αρχιτέκτονα Μηχ. Ε.Μ.Π.

 

Το σύνολο της εδαφικής ιδιοκτησίας του “ΞΕΝΙΑ” που περιήλθε στο Ελληνικό Δημόσιο κατόπιν δωρεάς της οικογένειας Εμπειρίκου (απόσπασμα από ψηφιακό χάρτη του Εθνικού ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ)

Έχοντας ασχοληθεί διεξοδικά με το ζήτημα του ΞΕΝΙΑ (ως Αρχιτέκτων Μηχανικός αλλά και ως Ανδριώτης και κάτοικος της Χώρας) ήδη από την αποφοίτηση μου από το Ε.Μ.Π. και την επαγγελματική μου εγκατάσταση στην Άνδρο, το 1991, θα συμφωνήσω απόλυτα με τον εξαίρετο συντοπίτη, οικονομολόγο και επαγγελματία λογιστή κύριο Βουραζέρη.

Άλλωστε και ο ίδιος συμμετέχοντας στις απειράριθμες πρόσφατες αναρτήσεις σχολίων από διαφόρους στα κοινωνικά δίκτυα επισήμανα το γεγονός ότι αυτό που η ΕΤΑΔ των εκατομμυρίων διαθέσιμων κεφαλαίων, του ογκωδέστατου Νομικού τμήματος (άνω των 50 συνεργατών – δικηγόρων) και της εξειδικευμένης Τεχνικής Υπηρεσίας δεν κατάφερε να πράξει στο ιδιόκτητο της ακίνητο εδώ και 26 και πλέον έτη (από όταν έπαψε η λειτουργία του), βρέθηκε ο εύκολος “αδύνατος κρίκος” να το “φορτωθεί” – ο Δήμος Άνδρου.

Πράγματι – ως Αρχιτέκτων και πλήρης γνώστης της πολεοδομικής και τουριστικής νομοθεσίας αλλά και των διαταγμάτων για τα Διατηρητέα και την Πολιτιστική κληρονομιά – είμαι εξ’ αρχής (το 1999 ήδη) εκείνος που επιμένει να υποστηρίζει την ανάγκη ριζικής ανακαίνισης και ουσιαστικής επαναχρησιμοποίησης του ΞΕΝΙΑ , προφανώς για τον εμπλουτισμό του πλουραλισμού τουριστικών υποδομών και την στήριξη μιας στοχευμένης επέκτασης της τουριστικής περιόδου για την Άνδρο πέραν του συνήθους διμήνου ή τριμήνου.

Το επίσημο Τοπογραφικό – Σχέδιο Γενικής Διάταξης στον φάκελο της έκδοσης Οικοδ. Άδειας (από το αρχείο του Άρη Κωνσταντινίδη) – με κόκκινη γραμμή το περίγραμμα της συνολικής εδαφικής ιδιοκτησίας. 

Στα πλαίσια αυτά πέραν από “φιλοσοφίες” έχω πράξει με απόλυτη αφοσίωση στον στόχο αυτό σειρά δράσεων που ελάχιστοι γνωρίζουν και ακόμη λιγότεροι τις υποστήριξαν, ενώ οι πολλοί με αντιμάχονται σφοδρά ! Δεν θα αποκαλύψω κάποιες που οφείλουν να παραμείνουν εμπιστευτικές (καθώς εμπλέκουν τρίτα πρόσωπα) αλλά θα αναφερθώ σε άρθρο – συνέντευξη μου το 1999 στον δημοσιογράφο Αντώνη Μωραΐτη , στον αγώνα – με επιτυχία – που έκανα τα έτη 2004-2006 ώστε να αποφευχθεί η σκανδαλώδης πώληση σε ιδιώτη (με αδιαφάνεια πέραν κάθε νόμιμης διαδικασίας) από Υπουργό της περιόδου, στην εμπλοκή μου μέσω εμπιστευτικής ενημέρωσης επιχειρηματιών για τον Διαγωνισμό της ΕΤΑΔ του 2013 για την πολυετή παραχώρηση του ΞΕΝΙΑ (που τελικά κατέληξε άγονος) , έως και τις Αρχιτεκτονικές προτάσεις μου (από το 2002 ήδη) για Σχέδιο Αξιοποίησης και Αναβάθμισης σε ξενοδοχείο 4 αστέρων, με πρόσθετο χαρακτήρα Συνεδριακού και Πολιτιστικού Τουρισμού.

Σε αυτά προβλέπεται η ανέγερση στο ένα εκ των δύο παρακείμενων οικοπέδων (που ως ενιαία εδαφική ιδιοκτησία συναρτούν μαζί με το κτίριο του ΞΕΝΙΑ την έκταση που καταλάμβανε το μέγαρο των Εμπειρίκων στην περιοχή) – αυτό προς ανατολικά – σύγχρονου συνεδριακού Κέντρου , σε υπόσκαφο κτίριο του οποίου το δώμα θα φυτευθεί και θα μετατραπεί σε δημοτική πλατεία – χώρο αναψυχής και ελεύθερου χρόνου, στο ισόγειο του ΞΕΝΙΑ και στο αίθριο θα φιλοξενούνται περιοδικές εκθέσεις πολιτιστικού χαρακτήρα , στον όροφο θα λειτουργεί σύγχρονος χώρος εστίασης και μαζικών εκδηλώσεων.

Στο δεύτερο παρακείμενο και αδόμητο οικόπεδο πρότεινα την ανέγερση και δημιουργία Χώρου αναβίωσης υγείας και ευζωΐας – Wellness & health center – με κλειστή πισίνα και χώρους εκγύμνασης και φυσικών θεραπειών. Τέλος , ως επιπλέον Αναβάθμιση της όλης περιβάλλουσας περιοχής πρότεινα την δημιουργία ζώνης περιπάτου εμπρός από το ΞΕΝΙΑ και μικρού ασφαλούς καταφυγίου μικρών σκαφών και λέμβων (έως 6 μέτρα μήκους) , με την απομάκρυνση των αντιαισθητικών τσιμεντένιων ογκολίθων, την κατασκευή νέας διαμήκους κατασκευής προβλήτας και κυματοθραύστη προς την δυτική πλευρά – το Νειμπορειό – κάθετα στην ακτή και σε συνέχεια από το σημείο με τον μικρό γραφικό περιστεριώνα , και την δημιουργία νέου κατάλληλα διαστρωμένου πεζοδρόμου και ποδηλατοδρόμου από τις Πλακούρες έως την Αγία Θαλασσινή και σε συνέχεια έως την  Πλατεία Αφανή Ναύτη (μέσω αναρτωμένου – πακτωμένου στους βράχους της ακτής διαδρόμου).

Ας μιλήσω όμως και για το κόστος – ως Αρχιτέκτων αλλά και ιδιοκτήτης κατασκευαστικής εταιρείας με έδρα την Άνδρο. Με την Προμελέτη μου για τον Διαγωνισμό του 2013 είχα προϋπολογίσει το κόστος των επεμβάσεων Ανακαίνισης – δομικής αποκατάστασης και διαμόρφωσης σε σύγχρονο ξενοδοχείο 4 αστέρων στα 3-4 εκατομμύρια. Στην πρόταση μου προς τους πιθανούς επιχειρηματίες – επενδυτές επεσήμανα την δυνατότητα της επιδότησης των έργων από τον Αναπτυξιακό Νόμο και τα προγράμματα ΕΣΠΑ – έως και 45% για τουριστικές επενδύσεις – οπότε η δική τους ίδια συμμετοχή θα ανερχόταν σε περίπου 2,2 εκατομμύρια .

Με την άνοδο του κόστους κατασκευής από το 2013 μέχρι σήμερα (μεσοσταθμικά 3 έως 5% ανα έτος) αυτό επικαιροποιημένα ανέρχεται σε 6,5 εκατομμύρια – με την ίδια συμμετοχή στα 3,5 εκατομμύρια. Αν προσθέσω ένα επιπλέον ποσό 1,5-2 εκατομμυρίων για τις πρόσθετες (λόγω της εκτεταμένης φθοράς του κτιρίου στα 12 χρόνια) το κόστος ανέρχεται στα 8,5 εκατομμύρια (4,8 εκατ. ίδια συμμετοχή του επενδυτή).

Για το Συνεδριακό Κέντρο και το Κέντρο Ευζωΐας – νέες κατασκευές – υπολογίζω να απαιτηθούν άλλα 1,5-2 εκατομμύρια (για 700 Μ2 συνολικής κτιριακής επιφάνειας) ενώ για τα κοινωφελή έργα (λιμενικά, πεζόδρομος, κατασκευή παράκτιου αερο-διαδρόμου) άλλα 1-1,5 εκατομμύρια.

Επομένως για το όλο συνδυαστικό έργο μιλάμε για 10-11 εκατομμύρια , όπου όμως μέσω του ΤΑΑ τα 2-3 εκατομμύρια μπορούν να εξασφαλιστούν ως επιδότηση δημοτικών – κοινωφελών έργων ενώ το 45% της επένδυσης στο Ξενοδοχείο & Συνεδρ. Κέντρο & Κέντρο Ευζωΐας θα αιτηθεί από τον επενδυτή στην ένταξη στον Αναπτυξιακό Νόμο – ΕΣΠΑ.

Τελικά λοιπόν θα χρειαστεί η αναζήτηση επενδυτή που θα διαθέσει κεφάλαια 5-5,5 εκατομμύρια. Αυτό θα πρέπει να υλοποιηθεί μέσω Κλειστούς Διεθνούς Διαγωνισμού για την 50ετή διάθεση – παραχώρηση (ή και έως 90 έτη) καθώς και διοργάνωση Διεθνούς Αρχιτεκτονικού Διαγωνισμού για τον σχεδιασμό των κτιρίων.

ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΛΕΟΝ ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΕΙΣ ΠΈΡΑΣ Ο ΔΗΜΟΣ ΆΝΔΡΟΥ με τις ήδη πολύ περιορισμένες δυνατότητες, όπως εύστοχα ανέφερε ο κύριος Βουραζέρης , την στιγμή μάλιστα που δεν αποτελεί τον πραγματικό – κατά νόμο – ιδιοκτήτη τόσο του κτιρίου όσο και των παρακείμενων οικοπέδων εκατέρωθεν του ΞΕΝΙΑ !