Το χτύπημα στο «Επαμεινώνδας» και η μεγάλη συνεισφορά των «ελληνόκτητων» πλοίων

Η παρούσα θέση στον Κόλπο του πλοίου μεταφοράς κοντέινερ Epaminondas

Γράφει η Σοφία Τουντασάκη

Ποιος να το περίμενε πως η εταιρείας που εργάζεται ο σύζυγος μου, που αποκλείστηκε με πλοίο της με κοντέινερ στον Περσικό 20 μέρες, θα είχε πρόβλημα με άλλο πλοίο με κοντέινερ, κι αυτό αποκλεισμένο στον Κόλπο, ένα μήνα μετά. Ο λόγος για το πλοίο με κοντέινερ Epaminondas. Ατυχώς, πλοία και πληρώματα εξακολουθούν να παραμένουν εγκλωβισμένα, όμηροι των “διαθέσεων” κάποιων, στο όνομα μιας εύθραυστης εκεχειρίας. Δεν το λέω θεωρητικά, αλλά βιωματικά. Έζησα από πρώτο χέρι  την αγωνία του εγκλωβισμού, ζώντας από κοντά την αγωνία των εγκλωβισμένων, αλλά και των ελληνικών εταιρειών, που τις διαχειρίζονται.

Το χτύπημα στο «Επαμεινώνδας»

Και να που σήμερα το πρωί μαθαίνω πως το πλοίο «Επαμεινώνδας», που χτυπήθηκε, ανήκει στην ελληνική εταιρεία στην οποία εργάζεται ο σύζυγός μου. Ήταν το δεύτερο πλοίο της ίδιας εταιρείας, που βρισκόταν στον Κόλπο. Το πως επιχείρησε την έξοδο με ένα μάλλον ψεύτικο μήνυμα γνωστό τώρα πια. Το έχουν αναφέρει και οι Αμερικάνοι. Το στοχευμένο χτύπημα των Ιρανών ήταν στη γέφυρα και στις καμπίνες. Ευτυχώς χωρίς τραυματισμό. Μόνο υλικές ζημιές. Αυτά πληροφορήθηκε και η ίδια η εταιρεία από το πλοίο, που αυτή τη στιγμή παραμένει σε αναμονή στον Κόλπο.

Η μεγάλη σημασία του «ελληνόκτητου»

Κι εδώ θέλω να σταθώ σε κάτι πάρα πολύ σημαντικό, που δεν πρέπει να ξεχνάμε: το ότι ένα πλοίο φέρει ξένη σημαία δεν το καθιστά “ξένο” ως προς την οικονομία και τους ανθρώπους που εργάζονται γι΄ αυτό. Πίσω από κάθε ελληνόκτητο πλοίο υπάρχουν εργαζόμενοι γι΄ αυτό στην Ελλάδα. Υπάρχουν δεκάδες ή εκατοντάδες γραφεία ναυτιλιακών εταιρειών στην Αθήνα και στον Πειραιά, που δουλεύουν, πληρώνουν εισφορές και φόρους, στηρίζουν οικογένειες. Άρα δεν μιλάμε για κάτι μακρινό ή αδιάφορο. Μιλάμε για ελληνικές εταιρείες στην Ελλάδα και ανθρώπους δικούς μας. Και αυτό πρέπει να μας ενδιαφέρει όλους. Και δεν είναι μόνο ένα πλοίο που έχει κάθε εταιρεία. Έχει δεκάδες ή καμιά φορά και εκατοντάδες για κάθε εταιρεία. Και αυτά τα χιλιάδες ελληνόκτητα πλοία όλων των ελληνικών εταιρειών – είτε τα πληρώματα είναι ξένα είτε όχι – έχουν κι Έλληνες ναυτικούς, αλλά και αντιπροσωπεύονται από εκατοντάδες ελληνικές εταιρείες, που έχουν χιλιάδες Έλληνες εργαζομένους στα γραφεία στην Ελλάδα.

Διαβάζω πολλούς που γράφουν ανέμελα πως δεν σημαίνει τίποτα η αναγραφή «ελληνόκτητο». Το λένε γιατί δεν ξέρουν. Εμείς που ζούμε από τις ναυτιλιακές εταιρείες ξέρουμε πως έχουν χιλιάδες Έλληνες εργαζόμενους σε αυτές τις εταιρείες, ως υπάλληλοι, ως πρώην αρχικαπετάνιοι και αρχιμηχανικοί, ως ναυλομεσίτες, στη τροφοδοσία και στην συντήρηση τους. Αλλά τόσες άλλες ειδικότητες που χρειάζονται για να τα πλαισιώσουν. Ξέρουμε από πρώτο χέρι την τεράστια σημασία ενός «ελληνόκτητου» πλοίου. Και με όποια σημαία κι αν είναι είναι μέρος της μεγάλης ελληνικής ναυτικής βιομηχανίας,  που φέρνει δουλειές και χρήματα στην Ελλάδα.

Ανταγωνισμός σημαίνει εκσυγχρονισμός

Ας το έχουν αυτό υπόψη τους όσοι ποτέ δεν μπάρκαραν, όσοι ποτέ δεν εργάστηκαν σε μια από τις εκατοντάδες ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες και δεν έχουν ιδέα για το πόσο σημαντικά είναι για την οικονομία της Ελλάδας, αλλά και για όλους εμάς, που ζούμε από αυτά τα «ελληνόκτητα» πλοία. Γι΄ αυτό ας μην γραφούν με τόση ελαφρότητα κάποιοι γι΄ αυτά και για τις ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες και τα ελληνόκτητα πλοία χωρίς ποτέ να έχουν σκεφτεί την αξία τους για την Ελλάδα και την οικονομία της.

Είναι οι μόνες εταιρείες που δεν έχουν επιδοτηθεί ποτέ και δεν έχουν πάρει ποτέ δάνειο από το ελληνικό κράτος. Που είναι ανταγωνιστικές σε παγκόσμιο επίπεδο. Και για να παραμείνουν ανταγωνιστικές είναι και στις πιο σύγχρονες στον κόσμο. Με ολοένα και πιο καινούρια και ασφαλή πλοία. Ο ελληνόκτητος στόλος, που είναι πρώτος στον κόσμο, ανανεώνεται συνεχώς. Γιατί μόνο έτσι θα παραμείνει πρώτος και ανταγωνιστικός σε διεθνές επίπεδο. Ας το έχουν υπόψη τους όσοι έχουν μείνει στην πρώτη εποχή των πρώτων ατμοπλοίων.