ΣΙΩΠΗ, ΟΜΟΦΩΝΙΑ, ΔΙΑΛΟΓΟΣ, ΛΥΣΕΙΣ: Μύθοι και πραγματικότητες στην Άνδρο…
Γράφει ο Κυριάκος Αθ. Θωμάς
Στη δημόσια συζήτηση των τελευταίων ετών στην Άνδρο επανέρχεται διαρκώς το ίδιο μοτίβο: «η διοίκηση και η αντιπολίτευση δεν τα βρίσκουν». Σαν να είναι αυτό από μόνο του το πρόβλημα. Σαν ο στόχος να είναι η ομοφωνία. Αλλά η δημοκρατία δεν λειτουργεί έτσι. Η ομοφωνία δεν είναι αυτοσκοπός. Ο διάλογος, η διαφωνία και η σύνθεση είναι τα εργαλεία για να φτάσουμε σε λύσεις. Και η ευθύνη για να ανοίξει αυτός ο δρόμος ανήκει πρωτίστως στη διοίκηση και στον δήμαρχο.
Το πραγματικό ζήτημα, όμως, είναι βαθύτερο. Οι καθεστωτικοί μύθοι δεν καταρρέουν από τη μια μέρα στην άλλη. Φθείρονται αργά, διαβρώνονται σιωπηλά και τελικά αποκαλύπτονται όταν η πραγματικότητα πάψει να χωρά μέσα στο αφήγημα. Δεν πρόκειται απλώς για επικοινωνιακές υπερβολές. Πρόκειται για μια κατασκευή εικόνας: «όλα λειτουργούν», «υπάρχει όραμα», «υπάρχει πρόοδος». Την ίδια στιγμή, όμως, η καθημερινότητα των πολιτών συχνά λέει κάτι διαφορετικό.
Σε αυτό το πλαίσιο, η κριτική δεν αντιμετωπίζεται ως αναγκαίο στοιχείο της δημοκρατίας, αλλά ως ενόχληση. Κάθε διαφορετική άποψη βαφτίζεται «ένταση». Κάθε αντίλογος χαρακτηρίζεται «τοξικός». Έτσι, δεν προστατεύεται η αλήθεια· προστατεύεται η εικόνα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο απολογισμός της διοίκησης. Αντί για μια ανοιχτή, θεσμική διαδικασία με στοιχεία, διάλογο και παρουσία όλων των πλευρών, επιλέχθηκε μια μονομερής παρουσίαση. Χωρίς ουσιαστικό αντίλογο. Χωρίς τη ζωντανή λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου, όπως θα όφειλε. Και εδώ τίθεται ένα απλό ερώτημα: αυτό είναι λογοδοσία ή απλή επικοινωνία;
ΣΤΗΡΙΞΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ
Την ίδια στιγμή, ακούμε για «στήριξη των επαγγελματιών του νησιού». Μια θετική διατύπωση, αλλά τι σημαίνει στην πράξη;
- Ποιοι επαγγελματίες στηρίχθηκαν;
- Με ποια συγκεκριμένα μέτρα;
- Πότε υλοποιήθηκαν αυτά;
- Ποια ήταν τα μετρήσιμα αποτελέσματα;
Γιατί χωρίς απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα, η «στήριξη» παραμένει μια γενική εξαγγελία. Και το κυριότερο: αυτό που συχνά καταγράφεται στην πράξη δεν είναι μια συνεκτική πολιτική στήριξης, αλλά μια ελιτίστικη προσέγγιση, μακριά από τις πραγματικές ανάγκες των επαγγελματιών. Μια λογική αποσπασματικών παρεμβάσεων και μικρορουσφετιών, χωρίς συνολικό πλαίσιο λειτουργίας και χωρίς σαφείς «κανόνες του παιχνιδιού» που να ισχύουν για όλους.
ΔΙΟΙΚΗΣΗ & ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ
Όμως ο Δήμος δεν είναι παρατηρητής των γεγονότων. Δεν είναι δημοσιογράφος για να περιγράφει απλώς τα προβλήματα. Υποχρεούται να παρεμβαίνει θεσμικά, να σχεδιάζει και να εφαρμόζει πολιτικές που δίνουν λύσεις και στηρίζουν ουσιαστικά τους επαγγελματίες.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η αντιπολίτευση έχει στηρίξει με θετική ψήφο τη μεγάλη πλειοψηφία των αποφάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου. Αυτό από μόνο του ακυρώνει το αφήγημα της «στείρας άρνησης». Δείχνει ότι, όπου υπάρχει ουσία, μπορεί να υπάρξει και σύγκλιση.
Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι η σιωπή. Δεν είναι η απουσία αντίλογου. Και σίγουρα δεν είναι μια εικονική ομοφωνία. Ο διάλογος δεν είναι επιλογή της διοίκησης. Είναι υποχρέωσή της. Και η λογοδοσία δεν είναι επικοινωνία. Είναι θεσμική ευθύνη. Σε αυτά θα κριθούν όλοι.