ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ, ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ: Αναγνώστης διαφωνεί και επιχειρηματολογεί…

Οι τρεις ανεμογεννήτριες στην περιοχή Καλυβαρίου Άνδρου

(Με έκπληξη είδαμε ένα σχόλιο-άρθρο αναγνώστη στο Εν Άνδρω αποτελούμενο από 2018 λέξεις (!) το οποίο υπογραφόταν με τα αρχικά ΦΚορ, αλλά και από επώνυμο e-mail. Ο αναγνώστης διαφωνεί με όλες τις μέχρι τώρα κατατεθειμένες απόψεις για μηδέν ανεμογεννήτριες στο νησί και προτείνει να μπουν “λίγες, σωστά χωροθετημένες, υψηλής απόδοσης ανεμογεννήτριες, με αυστηρούς περιβαλλοντικούς όρους, τοπική συμμετοχή, πλήρη διαφάνεια, αποκατάσταση και μετρήσιμα οφέλη για τους κατοίκους“. Κρίναμε σκόπιμο επειδή είναι μια άλλη άποψη να την αναρτήσουμε και ως σχόλιο, αλλά και ως άρθρο. Και όσοι θέλουν ας απαντήσουν ή σχολιάσουν. ΕΝ ΑΝΔΡΩ)

ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ – ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ

ΣΧΟΛΙΟ-ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ Φ.Κ.

Η Άνδρος δεν πρέπει να ζητά οριζόντια απαγόρευση ανεμογεννητριών· πρέπει να ζητά αυστηρή, επιστημονική χωροθέτηση, με αποκλεισμό πραγματικά ευαίσθητων ζωνών και εγκατάσταση όπου το έργο είναι περιβαλλοντικά, ενεργειακά και κοινωνικά επωφελές σε εθνικό επίπεδο.
Το σχέδιο ψηφίσματος κάνει λάθος επειδή ξεκινά από μια εύλογη ανησυχία —προστασία τοπίου, Natura, υδάτων, ορνιθοπανίδας— και την μετατρέπει σε καθολική απόρριψη κάθε νέας ανεμογεννήτριας, «ανεξαρτήτως μεγέθους, ισχύος ή τεχνικών χαρακτηριστικών» όπως αναφέρει ρητά στις αποφάσεις του.

Αυτό είναι το βασικό σφάλμα: συγχέει την ανάγκη αυστηρής αδειοδότησης με την απαίτηση γενικής απαγόρευσης. Το ευρωπαϊκό και εθνικό πλαίσιο δεν λέει ότι οι ΑΠΕ μπαίνουν παντού, αλλά ούτε και ότι αποκλείονται εκ των προτέρων από ολόκληρα νησιά. Η ορθή λύση είναι επιστημονική χωροθέτηση, δέουσα εκτίμηση, σωρευτική αξιολόγηση, όροι λειτουργίας, αποκατάσταση, αντισταθμιστικά και τοπικός έλεγχος.

1. Το ψήφισμα αυτοαναιρείται: ζητά «φέρουσα ικανότητα», αλλά καταλήγει σε προκαταβολική απαγόρευση

Το κείμενο σωστά λέει ότι η φέρουσα ικανότητα δεν μετράται μόνο με τετραγωνικά χιλιόμετρα και ότι χρειάζεται συνεκτίμηση περιβαλλοντικών, γεωμορφολογικών, υδρολογικών και κοινωνικών παραμέτρων. Όμως μετά δεν ζητά μια πραγματική μελέτη που να απαντά «πού, πόσο και με ποιους όρους». Ζητά: οριζόντια εξαίρεση της Άνδρου από νέες ανεμογεννήτριες, ανεξαρτήτως μεγέθους, ισχύος ή τεχνικών χαρακτηριστικών. Αυτό είναι αντιεπιστημονικό. Αν η θέση είναι «να κρίνουμε βάσει φέρουσας ικανότητας», τότε δεν μπορείς να έχεις ήδη προαποφασίσει ότι η φέρουσα ικανότητα είναι μηδενική για κάθε πιθανό έργο. Αυτό δεν είναι χωροταξικός σχεδιασμός· είναι πολιτικό βέτο. Η σωστή θέση θα ήταν:

Ναι σε αιολικά μόνο σε ζώνες χαμηλής περιβαλλοντικής σύγκρουσης, εκτός κρίσιμων οικοτόπων και διαδρόμων πτηνών, με πλήρη σωρευτική ΜΠΕ, όρια πυκνότητας, οπτική προσομοίωση, παρακολούθηση ορνιθοπανίδας, υποχρεωτική αποκατάσταση και τοπικά ανταποδοτικά.

2. Η επίκληση Natura δεν αποδεικνύει από μόνη της απαγόρευση

Το ψήφισμα βασίζεται πολύ στις περιοχές Natura 2000, στις Ζώνες Ειδικής Προστασίας και στην ορνιθοπανίδα της Άνδρου. Αυτό είναι σοβαρό επιχείρημα, αλλά όχι απόδειξη ότι απαγορεύεται κάθε αιολικό έργο σε ολόκληρο το νησί. Το ευρωπαϊκό πλαίσιο απαιτεί δέουσα εκτίμηση για το αν ένα έργο, μόνο του ή σε συνδυασμό με άλλα, επηρεάζει την ακεραιότητα προστατευόμενης περιοχής. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναφέρει ότι η αξιολόγηση πρέπει να βασίζεται σε ισχυρά επιστημονικά στοιχεία και να καταλήγει σε πλήρη, ακριβή και οριστικά συμπεράσματα που αίρουν εύλογη επιστημονική αμφιβολία (https://environment.ec.europa.eu/topics/nature-and-biodiversity/natura-2000/permitting-procedure_en). Άρα η σωστή υπόθεση είναι «Το συγκεκριμένο έργο, στη συγκεκριμένη θέση, με τη συγκεκριμένη διάταξη, πρόσβαση, καλώδια, μέτρα αποφυγής και πρόγραμμα παρακολούθησης, επηρεάζει αρνητικά την προστατευόμενη περιοχή;». Αν ναι, απορρίπτεται. Αν όχι, μπορεί να εγκριθεί με όρους. Το ψήφισμα παρακάμπτει αυτή τη διάκριση.

3. Η RED III δεν λέει «ΑΠΕ παντού», αλλά αναγνωρίζει ότι οι ΑΠΕ είναι υπέρτερο δημόσιο συμφέρον

Το ίδιο το ψήφισμα αναγνωρίζει ότι η RED III θεωρεί την ανάπτυξη ΑΠΕ σκοπό δημοσίου συμφέροντος, αλλά στη συνέχεια υποβαθμίζει τη σημασία του. Η ενοποιημένη ευρωπαϊκή οδηγία για τις ΑΠΕ αναφέρει ότι, έως την επίτευξη κλιματικής ουδετερότητας, ο σχεδιασμός, η κατασκευή και λειτουργία σταθμών ΑΠΕ, η σύνδεσή τους στο δίκτυο, το σχετικό δίκτυο και οι υποδομές αποθήκευσης τεκμαίρονται ως έργα υπέρτερου δημόσιου συμφέροντος και υπηρετούν τη δημόσια υγεία και ασφάλεια κατά τη στάθμιση νομικών συμφερόντων. (https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/HTML/?uri=CELEX%3A02018L2001-20240716). Αυτό δεν καταργεί την περιβαλλοντική νομοθεσία. Σημαίνει όμως ότι η αντιπαράθεση δεν μπορεί να γίνεται σαν οι ανεμογεννήτριες να είναι απλή «βιομηχανική εισβολή». Είναι υποδομές ενεργειακής ασφάλειας, κλιματικής προστασίας και δημόσιου συμφέροντος. Το ψήφισμα κάνει εδώ ρητορικό σφάλμα: παρουσιάζει την παραγωγή ενέργειας ως εξωτερική απειλή για την Άνδρο, ενώ η ενεργειακή μετάβαση είναι και τοπικό συμφέρον του νησιού.

4. Η Άνδρος έχει υψηλό αιολικό δυναμικό — αυτό είναι πλεονέκτημα, όχι ελάττωμα

Το άρθρο/ψήφισμα αντιμετωπίζει το υψηλό αιολικό δυναμικό σαν «παράθυρο κινδύνου». Όμως ενεργειακά, το υψηλό αιολικό δυναμικό σημαίνει ότι λιγότερες ανεμογεννήτριες μπορούν να παράγουν περισσότερη ενέργεια σε σχέση με μια μέτρια περιοχή.

Σε σχετικό κείμενο στο ίδιο μέσο αναφέρεται ότι η Άνδρος εμφανίζεται με αιολικό δυναμικό άνω των 7,5 m/s και σχόλιο αναφέρει ακόμη και άνω των 8 m/s σε μεγάλο τμήμα του νησιού, επικαλούμενο χάρτη ΡΑΑΕΥ. Το Global Wind Atlas, εργαλείο για πολιτικούς σχεδιαστές και επενδυτές, χρησιμοποιείται ακριβώς για τον εντοπισμό περιοχών υψηλού αιολικού δυναμικού. (https://globalwindatlas.info/). Η λογική είναι απλή: αν μια περιοχή έχει υψηλό άνεμο, η ίδια εγκατεστημένη ισχύς παράγει περισσότερη καθαρή ενέργεια, άρα χρειάζεται μικρότερη έκταση και λιγότερη εγκατεστημένη ισχύς για το ίδιο ενεργειακό αποτέλεσμα. Το να αποκλείεις εκ των προτέρων τις καλύτερες θέσεις αυξάνει το κόστος της μετάβασης και σπρώχνει έργα σε λιγότερο αποδοτικές περιοχές.

5. Οι ανεμογεννήτριες έχουν πολύ χαμηλό κλιματικό αποτύπωμα σε σχέση με τα ορυκτά καύσιμα

Η αποδόμηση του ψηφίσματος πρέπει να βάλει στην εξίσωση το κλιματικό κόστος της μη εγκατάστασης ΑΠΕ. Το ψήφισμα μιλά σχεδόν αποκλειστικά για τοπικές επιπτώσεις, αλλά σχεδόν αγνοεί ότι η ηλεκτροπαραγωγή από ορυκτά καύσιμα έχει πολύ μεγαλύτερο αποτύπωμα στο κλίμα, στην υγεία και στην ενεργειακή εξάρτηση.

Σύμφωνα με ανάλυση κύκλου ζωής της UNECE, οι χερσαίες ανεμογεννήτριες έχουν εκπομπές περίπου 7,8–16 g CO₂eq/kWh, ενώ οι συμβατικές τεχνολογίες φυσικού αερίου και άνθρακα είναι τάξεις μεγέθους υψηλότερες.(https://unece.org/sites/default/files/2022-04/LCA_3_FINAL%20March%202022.pdf)

Άρα το ερώτημα δεν είναι «αν οι ανεμογεννήτριες έχουν μηδενικό αποτύπωμα». Δεν έχουν. Το ερώτημα είναι αν, συγκριτικά με το φυσικό αέριο, το πετρέλαιο ή τον λιγνίτη, μειώνουν δραστικά τις εκπομπές και την εξάρτηση. Η απάντηση είναι ναι.

6. Η θέση «μόνο φωτοβολταϊκά σε στέγες και ενεργειακές κοινότητες» δεν επαρκεί

Το ψήφισμα δηλώνει ότι υποστηρίζει εξοικονόμηση, αυτοπαραγωγή, ενεργειακές κοινότητες, φωτοβολταϊκά σε στέγες, αποθήκευση και ήπιες λύσεις, αλλά όχι νέες ανεμογεννήτριες. Αυτό ακούγεται θετικό, αλλά δεν είναι πλήρης ενεργειακή στρατηγική. Τα φωτοβολταϊκά παράγουν κυρίως μεσημέρι και περισσότερο το καλοκαίρι. Ο άνεμος συχνά συμπληρώνει την παραγωγή σε διαφορετικές ώρες και εποχές. Ένα ανθεκτικό σύστημα χρειάζεται μίγμα: εξοικονόμηση, φωτοβολταϊκά, αιολικά, αποθήκευση, δίκτυο, διαχείριση ζήτησης. Η Ελλάδα έχει αναθεωρήσει τον εθνικό ενεργειακό σχεδιασμό της με στόχο πολύ υψηλή συμμετοχή ΑΠΕ στην ηλεκτροπαραγωγή μέχρι το 2030· το Reuters ανέφερε στόχο 82% ΑΠΕ στην ηλεκτροπαραγωγή μέχρι το 2030.

7. Το επιχείρημα «να εξυπηρετούν μόνο τις τοπικές ανάγκες» είναι ενεργειακά λάθος

Το ψήφισμα λέει ότι οι ΑΠΕ στην Άνδρο πρέπει να υπηρετούν την τοπική ενεργειακή αυτάρκεια και όχι την εξαγωγή ενέργειας. Αναλόγως πρέπει να αποκλειστεί οποιαδήποτε εισαγωγή ενέργειας από άλλες περιοχές στην Άνδρο; ο τοπικισμός και ελαφρότητα του σε όλο του το μεγαλείο. Αυτό είναι νησιωτικός τοπικισμός, όχι σύγχρονη ενεργειακή πολιτική. Η ηλεκτρική διασύνδεση υπάρχει ακριβώς για να μοιράζεται η παραγωγή και η ζήτηση. Όταν η Άνδρος έχει περίσσεια αιολικής παραγωγής, μπορεί να εξάγει. Όταν δεν φυσάει, μπορεί να εισάγει. Αυτό αυξάνει την αξιοπιστία και μειώνει την ανάγκη για τοπικές ρυπογόνες εφεδρείες.

Η ΙΕΑ έχει επισημάνει για την Ελλάδα ότι η ενεργειακή ασφάλεια συνδέεται με αυξημένη χρήση εγχώριων πηγών και μείωση εισαγωγικής εξάρτησης, ενώ τα νησιωτικά δίκτυα και οι διασυνδέσεις αποτελούν κρίσιμο μέρος της μετάβασης. (https://energy.ec.europa.eu/document/download/ec84e23c-d950-4486-9093-fe8386bfd3df_en). Άρα η Άνδρος δεν «χάνει» επειδή συνεισφέρει ενέργεια στο σύστημα. Αντιθέτως, μπορεί να γίνει παραγωγός καθαρής ενέργειας, με ανταποδοτικά οφέλη, ενεργειακές κοινότητες και φθηνότερη τοπική ενέργεια, εφόσον διαπραγματευτεί σωστά.

8. Το ψήφισμα υπερβάλλει με τον όρο «βιομηχανικός χαρακτήρας»

Η φράση «έργα βιομηχανικού χαρακτήρα» χρησιμοποιείται για να δημιουργήσει αρνητικό συνειρμό. Αλλά κάθε ενεργειακή υποδομή έχει τεχνικό χαρακτήρα: λιμάνια, δρόμοι, δίκτυα, βιολογικοί καθαρισμοί, φράγματα, υποσταθμοί, φωτοβολταϊκά, κεραίες. Το ερώτημα δεν είναι αν κάτι είναι «τεχνικό» ή «ορατό». Το ερώτημα είναι αν το καθαρό ισοζύγιο κόστους–οφέλους είναι θετικό.

Μια ανεμογεννήτρια σε λάθος κορυφογραμμή μπορεί να είναι κακή επιλογή. Μια ανεμογεννήτρια σε κατάλληλη θέση, με υφιστάμενη πρόσβαση, χαμηλό οικολογικό ρίσκο, υψηλό αιολικό δυναμικό και τοπικά ανταποδοτικά, μπορεί να είναι πολύ καλύτερη επιλογή από νέες εισαγωγές φυσικού αερίου ή πετρελαϊκή ηλεκτροπαραγωγή αλλού.

9. Το επιχείρημα περί υδάτων χρειάζεται απόδειξη, όχι γενίκευση

Το ψήφισμα δίνει μεγάλη έμφαση στο υδρολογικό σύστημα της Άνδρου, στις πηγές, στα ρέματα και στους υγροτόπους. Η Άνδρος πράγματι έχει ιδιαίτερη υδρολογική σημασία για τις Κυκλάδες. Αλλά από αυτό δεν προκύπτει ότι κάθε ανεμογεννήτρια απειλεί το υδρολογικό σύστημα.

Οι κύριες υδρολογικές επιπτώσεις από αιολικά έργα σχετίζονται κυρίως με δρόμους πρόσβασης, εκσκαφές, απορροές, θεμελιώσεις και κακή εργοταξιακή διαχείριση. Αυτά αντιμετωπίζονται με μικροχωροθέτηση, αποφυγή λεκανών τροφοδοσίας, απαγόρευση έργων κοντά σε ρέματα/πηγές, υδρογεωλογική μελέτη, αντιδιαβρωτικά έργα, αποκατάσταση πρανών και παρακολούθηση.

Άρα το ορθό συμπέρασμα είναι:

Να αποκλειστούν θέσεις που επηρεάζουν υδροφορείς, ρέματα, υγροτόπους και λεκάνες απορροής.

Όχι:

Να αποκλειστεί κάθε ανεμογεννήτρια σε όλη την Άνδρο.

10. Το επιχείρημα για πτηνά είναι σοβαρό, αλλά οδηγεί σε σωστή χωροθέτηση, όχι μηδενική αιολική ενέργεια

Το ψήφισμα επικαλείται Μαυροπετρίτη, Σπιζαετό, Αιγαιόγλαρο, Θαλασσοκόρακα και άλλα είδη. Αλλά η διεθνής καλή πρακτική δεν είναι «μηδέν αιολικά». Είναι αποφυγή των ευαίσθητων περιοχών, επιστημονική χαρτογράφηση πτήσεων, εποχική παρακολούθηση, μικροχωροθέτηση, διακοπή λειτουργίας σε κρίσιμες περιόδους/συνθήκες, αποφυγή μεταναστευτικών διαδρόμων και σωρευτική εκτίμηση. Η IUCN τονίζει ότι η ανάπτυξη αιολικής και ηλιακής ενέργειας πρέπει να διαχειρίζεται τους κινδύνους για βιοποικιλότητα σε όλο τον κύκλο ζωής του έργου, με ιεράρχηση αποφυγής, ελαχιστοποίησης, αποκατάστασης και αντιστάθμισης. (https://iucn.org/resources/publication/mitigating-biodiversity-impacts-associated-solar-and-wind-energy-development). Ακόμη και η BirdLife, που είναι αυστηρή στα θέματα πτηνών, δεν λέει «όχι σε όλα τα αιολικά». Λέει ότι ο καλύτερος και φθηνότερος τρόπος προστασίας είναι η σωστή τοποθέτηση μακριά από ευάλωτα είδη και κύριες μεταναστευτικές διαδρομές.(https://www.birdlife.org/news/2026/05/06/from-conflict-to-coexistence-protecting-birds-and-biodiversity-from-wind-energy).

11. Υπάρχουν άμεσα τοπικά οικονομικά οφέλη που το ψήφισμα υποβαθμίζει

Στην Ελλάδα υπάρχει θεσμοθετημένο ειδικό τέλος ΑΠΕ υπέρ τοπικών κοινωνιών. Τα ποσά αντιστοιχούν σε ποσοστό του κύκλου εργασιών των έργων και κατευθύνονται σε τοπικούς δήμους και μειώσεις λογαριασμών οικιακών καταναλωτών.(https://www.energymag.gr/energeia/ape/103009_kerdi-apo-anemogennitries-ta-ekatommyria-eyro-poy-moirazontai-se-periohes-me). Αυτό δεν σημαίνει ότι τα χρήματα αγοράζουν την περιβαλλοντική ανοχή. Σημαίνει όμως ότι η συζήτηση πρέπει να είναι έντιμη: οι ανεμογεννήτριες δεν φέρνουν μόνο οπτικό/περιβαλλοντικό κόστος· φέρνουν και έσοδα, τοπικά έργα, μειώσεις λογαριασμών, πιθανές ενεργειακές κοινότητες, θέσεις εργασίας στη συντήρηση και δυνατότητα χρηματοδότησης περιβαλλοντικών παρεμβάσεων.

Η Άνδρος θα μπορούσε να απαιτήσει:

Όρος Τι πρέπει να ζητήσει ο Δήμος

Τοπική ωφέλεια αυξημένα ανταποδοτικά, διαφανή ετήσιο λογαριασμό, χρηματοδότηση έργων ύδρευσης/πυροπροστασίας
Δημότες ουσιαστική μείωση λογαριασμών για τις κοινότητες που φιλοξενούν έργα
Περιβάλλον ταμείο αποκατάστασης μονοπατιών, ξερολιθιών, αντιδιαβρωτικών έργων
Έλεγχος τοπική επιτροπή παρακολούθησης με επιστήμονες και Δήμο
Ενεργειακή δημοκρατία συμμετοχή Δήμου/ενεργειακής κοινότητας σε μέρος του έργου

Το ψήφισμα αντί να διαπραγματεύεται αυτά, ζητά καθολικό αποκλεισμό.

12. Η οριζόντια αύξηση του ορίου από 300 σε 400 τ.χλμ. είναι τεχνικά αυθαίρετη

Το ψήφισμα καταγγέλλει το όριο των 300 τ.χλμ. ως αυθαίρετο και μετά ζητά να γίνει 400 τ.χλμ. για να συμπεριληφθεί η Άνδρος.
Αυτό είναι αδύναμο επιχείρημα. Αν το 300 είναι αυθαίρετο επειδή δεν λαμβάνει υπόψη φέρουσα ικανότητα, τότε και το 400 είναι εξίσου αυθαίρετο εάν τίθεται για να πετύχει ένα προαποφασισμένο αποτέλεσμα.

Πιο ισχυρή και σοβαρή θέση θα ήταν:

Να καταργηθεί το μηχανιστικό όριο έκτασης και να αντικατασταθεί από πολυκριτηριακό δείκτη φέρουσας ικανότητας: Natura, ορνιθοπανίδα, κλίσεις, υδρολογία, ορατότητα, αποστάσεις, δρόμοι, υφιστάμενη επιβάρυνση, πολιτιστικό τοπίο και αιολικό δυναμικό.

Έτσι η Άνδρος θα προστατευόταν όπου πρέπει, χωρίς να αυτοαποκλείεται από μια κρίσιμη καθαρή ενεργειακή υποδομή.

13. Η Άνδρος δεν πρέπει να φοβάται την «εξαγωγή ενέργειας»· πρέπει να φοβάται την κακή διαπραγμάτευση

Το ψήφισμα απορρίπτει τη μετατροπή της Άνδρου σε «ζώνη παραγωγής και εξαγωγής ενέργειας». Αλλά ένα νησί με ισχυρό αιολικό δυναμικό μπορεί να γίνει πρότυπο πράσινης μετάβασης χωρίς να καταστραφεί. Το πρόβλημα δεν είναι η εξαγωγή καθαρής ενέργειας. Το πρόβλημα είναι να γίνει χωρίς τοπικό όφελος, χωρίς χωροταξία, χωρίς προστασία και χωρίς συμμετοχή της κοινωνίας.
Η Άνδρος πρέπει να ζητήσει συμμετοχή και κανόνες, όχι απομόνωση.

14. Γιατί τελικά πρέπει να εγκατασταθούν ανεμογεννήτριες στην Άνδρο

Πρέπει να εγκατασταθούν όχι επειδή κάθε έργο είναι καλό, αλλά επειδή η Άνδρος έχει πέντε στρατηγικά πλεονεκτήματα:

Υψηλό αιολικό δυναμικό, άρα καλύτερη παραγωγή ανά μονάδα εγκατάστασης.
Διασύνδεση με το σύστημα, άρα η παραγωγή μπορεί να αξιοποιείται και να μη χάνεται.
Ενεργειακή και κλιματική ανάγκη, αφού η Ελλάδα και η ΕΕ κινούνται προς πολύ υψηλή συμμετοχή ΑΠΕ.
Χαμηλό ανθρακικό αποτύπωμα της αιολικής ενέργειας σε σχέση με ορυκτά καύσιμα.
Δυνατότητα τοπικού οφέλους, μέσω ειδικού τέλους, μειώσεων λογαριασμών, έργων υποδομής και ενεργειακών κοινοτήτων.(https://www.energymag.gr/energeia/ape/103009_kerdi-apo-anemogennitries-ta-ekatommyria-eyro-poy-moirazontai-se-periohes-me)
Η Άνδρος επομένως δεν πρέπει να πει «όχι σε όλα». Πρέπει να πει:

«Ναι σε λίγες, σωστά χωροθετημένες, υψηλής απόδοσης ανεμογεννήτριες, με αυστηρούς περιβαλλοντικούς όρους, τοπική συμμετοχή, πλήρη διαφάνεια, αποκατάσταση και μετρήσιμα οφέλη για τους κατοίκους.»

Ο Δήμος Άνδρου οφείλει να απορρίψει την άναρχη και σωρευτικά επιβαρυντική εγκατάσταση ΑΠΕ, αλλά δεν πρέπει να ζητήσει καθολική απαγόρευση ανεμογεννητριών. Η Άνδρος χρειάζεται ειδικό χωροταξικό μοντέλο αιολικής ανάπτυξης, με αποκλεισμό Natura υψηλής ευαισθησίας, κρίσιμων ενδιαιτημάτων, μεταναστευτικών διαδρόμων, υδρολογικά ευαίσθητων λεκανών και τοπίων υψηλής πολιτιστικής αξίας, αλλά με δυνατότητα εγκατάστασης σε τεκμηριωμένα κατάλληλες θέσεις. Η ενεργειακή μετάβαση, η κλιματική προστασία και η ενεργειακή ασφάλεια είναι δημόσιο συμφέρον. Η Άνδρος πρέπει να συμμετέχει σε αυτά με κανόνες, όφελος και έλεγχο, όχι με γενική άρνηση.

Το κείμενο του ψηφίσματος έχει αξία ως κατάλογος κινδύνων. Κάνει όμως λάθος στο συμπέρασμα. Από τους κινδύνους δεν προκύπτει καθολική απαγόρευση. Προκύπτει ανάγκη για καλύτερο σχεδιασμό.