ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ: Τι συμβαίνει με τις ΑΠΕ και τις μπαταρίες ενέργειας;

Περίεργο, έχουμε περίσσευμα ρεύματος από τις ΑΠΕ, αλλά δεν θέλουμε μπαταρίες για να το αποθηκεύσουμε. Γιατί;

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ – ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ “ΤΑ ΝΕΑ”

Όλοι συμφωνούν ότι η Ελλάδα έχει κάνει σημαντικά βήματα στις ΑΠΕ, φτάνοντας για πρώτη φορά να εμφανίζεται οριακά εξαγωγική χώρα στην ενέργεια. Κι όμως, οι καταναλωτές μπαίνουν σε έναν ακόμη δύσκολο χειμώνα, γιατί ένα κρίσιμο κομμάτι, η αποθήκευση, παραμένει λυμένο μόνο στα χαρτιά. Το πρόβλημα είναι γνωστό.

Η παραγωγή από ΑΠΕ έχει μεγάλες διακυμάνσεις και, χωρίς επαρκείς μπαταρίες, η περίσσεια δεν αξιοποιείται. Αντί να αποθηκεύεται και να επιστρέφει στο σύστημα τις ώρες υψηλής ζήτησης, ένα μέρος της καταλήγει στη Βουλγαρία, όπου έχουν γίνει επενδύσεις σε αποθήκευση, και μπορεί να γυρίσει αργότερα στην ελληνική αγορά σε υψηλότερη τιμή. Να παράγουμε φθηνή «πράσινη» ενέργεια, να μην μπορούμε να την κρατήσουμε, να τη στέλνουμε έξω και να την ξαναγοράζουμε ακριβότερα, είναι, για να το θέσω κομψά, μια φοβερή παραδοξότητα.

Πελαγοδρομεί ο υφυπουργός Ενέργειας

Στο επίκεντρο της κριτικής βρίσκεται ο υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Νίκος Τσάφος, τεχνοκράτης και γνώστης του αντικειμένου, ο οποίος εξήγησε (μέσω Facebook) ότι οι μπαταρίες είναι πολύτιμες σε περιόδους υπερπαραγωγής και λιγότερο σε παρατεταμένη χαμηλή παραγωγή. Αυτό το καταλαβαίνει κι ο πιο ανειδίκευτος, αλλά δεν απαντά στην ουσία.

Το ζήτημα έχει πλέον και οικονομική διάσταση. Οι περικοπές στην παραγωγή ΑΠΕ, που συνδέονται με την ανεπάρκεια αποθήκευσης, πιέζουν τα οικονομικά των έργων και τα δάνεια που τα χρηματοδοτούν. Τίθεται έτσι το ερώτημα αν το τραπεζικό σύστημα κινδυνεύει με μια νέα γενιά μη εξυπηρετούμενων δανείων, μετά τις τρεις ανακεφαλαιοποιήσεις των προηγούμενων ετών.

Κυβερνητικές Αντιφάσεις

Η αγορά λέει ότι είναι έτοιμη να επενδύσει με ίδια κεφάλαια στην αποθήκευση, χωρίς κρατική επιδότηση. Κι όμως, όπως υποστηρίζουν παράγοντες του κλάδου, οι προτάσεις δεν βρίσκουν την ανταπόκριση που θα περίμενε κανείς από το υπουργείο. Το οποίο, την ίδια ώρα, θέτει στόχο αύξησης της αποθήκευσης έως το 2028. Πώς θα τον πετύχει, όταν δεν αφήνει να προχωρήσουν οι σχετικές επενδύσεις; Η απόσταση ανάμεσα στις εξαγγελίες και την πραγματικότητα παραμένει εντυπωσιακά μεγάλη.