Μέχρι το πλοίο…
Του Διαμαντή Μπασαντή Με το που φτάνεις στο καταπέλτη έφτασες… Παράξενο, με το που μπαίνω στο Superferry, στη Ραφήνα, είμαι στην Άνδρο. Ή, μάλλον δεν είναι παράξενο, γιατί σε υποδέχονται στον καταπέλτη ο Θανάσης, από την Κατάκοιλο (ρε τι έπαθα είχα γράψει από Γαύριο και με περίμενε στο καταπέλτη) και ο Παλαιοκρασσάς, από τις Στενιές.…
Η ψυχή των καραβιών
Του Διαμαντή Μπασαντή Παροπλισμένα καράβια στην Κυνοσούρα. Πίνακας του ανδριώτη ζωγράφου Μ. Τζανουλίνου Έτσι έζησα. Ανάμεσα σε καράβια που έφευγαν κι επέστρεφαν κουβαλώντας μνήμες, φωτεινές και πολύχρωμες και εικόνες, ξεφτισμένες κι ασπρόμαυρες. Ανάμεσα τους ξεχωρίζω κάποιες στιγμές: λίγο θαμπές από τον χρόνο και την απόσταση.
Σπουδή στο πρωτογενές πλεόνασμα
Του Διαμαντή Μπασαντή Ζήτω το πρωτογενές πλεόνασμα! Αυτό αναφωνούν Βερολίνο και Βρυξέλες! Αυτό αναφωνεί η ελληνική κυβέρνηση! Αυτό αναφωνούν και τα ελληνικά ΜΜΕ. Βέβαια κάποιοι αιρετικοί λένε να περιμένουμε ως τις εκλογές πριν πετάξουμε την σκούφια μας. Αλλά εμείς κάργα ευρωπαϊστές ακούμε μόνο Ντόυτσε Βέλλε, όπως παλιά!
Πασχαλιές στην ανθισμένη γη
Του ΔΙΑΜΑΝΤΗ ΜΠΑΣΑΝΤΗ Μεγάλη Παρασκευή. Ορόσημο της ανθισμένης γης. Ανάμεσα στον Απρίλη και στη θάλασσα. Ανάμεσα στην λογοτεχνία και στην νοτισμένη γη. Ορόσημο στα όρια της ατομικής και της συλλογικής μνήμης. Ανάμεσα στη χριστιανική παράδοση και στη μυθολογία.
Σκέψεις μπροστά σε ένα θαμπό Πάσχα…
Του Διαμαντή Μπασαντή “Το κείμενο αυτό άρχισε ως μια περιδιάβαση στην Άνδρο και κατέληξε ως περιδιάβαση στην κοινωνία της Άνδρου. Άρχισε ως μια περιγραφή των ημερών και κατέληξε ως μια διαδρομή αυτογνωσίας. Άρεσε σε πολλούς. Με σταμάτησαν αρκετοί και το συζήτησαν μαζί μου. Η κουβέντα με τον Δημητρη Χ. με έπεισε να ξαναγράψω κάποια μέρη.…